Skip to main content

Full text of "Al̲akumuttuppulavar tiruvāymalarntaruḷiya Meykaṇṭa Vēlāyuta catakam, tir̲appukal̲"

See other formats


ந்‌ 


2 படத்த 
ப்ச்‌ 
ரச. 
து 
தன 9 ட்‌ 


ட 
4 ஒ 
ன்‌ ்‌்‌ ்‌ 
ஞ்‌ ப்‌ 


இலகுடை 


பக 


ப்ட்தி 


ள்‌ 
ர 


டு 


சல்‌ 


ட்ட! 


[சபால்‌ சார்ஜ்‌ டை 


ச 


ரிம்‌ 


மங்க பட்டவன்‌ 


பில 
207 


பல 


்‌ 








சவணி ப ப வர்க வ பக பப்ப ப பட பப லட்‌ 
இரகக கலகக்‌ பல்‌ வவ கம்க லத தத்வ 


9079019010 50%90 00 


“ஜ்‌ 


ழ்‌ டை ர்க்‌ 
்‌ குகசகாயம்‌, ந்‌ 
ஆ அழகுழுத்துப்புவவர்‌ ்‌ 
ப ட்‌ திருவாய்மலர்க் தருளிய க்‌ 
ட்‌. ஸ்ரீ ஜெய்கண்ட ்‌ 
31 ௦ ்‌ 1 
21 வலாயுத சதகம்‌, 1 
ரி . திறப்புகழ்‌, ்‌ 
ஓர ணவ விவக ந்‌ 
4) இலை 

3] நாகை “ நீலலோசனிப்‌ ” பத்திராதிபநம்‌, ள்‌ 


ஐஸ்கூல்‌ தமிழ்ப்பண்டிதரு மாகிய 
ஜி, சதாசிவம்பிள்ளையவர்களால்‌ 
பரிசோ இக்கப்பெற்று 


200: 
997 


நாகை ஸ்ரீ மேய்கண்ட தமரகோவில்‌ தர்மகர்த்தா 
ஸ்ரீபா, கா. காத்தப்பெருமாள்‌ பிள்ளை 
அவர்களின்‌ பொருளு தவிகொண்டு 


ஆ ்டஸ்பவ் ப 
சழுமாகம்‌ இலகி 
“00227 


6604 
ஆஃ 
3௦0-439௦00-0-40-43ல0 ஏ ஆஹட்க மம வ லன வ 


302- 


நாகை “ நீலலோசனி”” மானேஜர்‌ 


1!. 1. ரெங்கசாமிப்‌ பிள்ளையால்‌ 


3 


“ஒடாஈலுடலா 


ுயவகவைவவகஷி 


டக ன டப்‌ பதிம்‌ 
3௦௦௯3 003-ஞ 
“997 


00-3௦ 


தரை ச: 





3 * பூரணச்சந்திரோதய” அச்சுக்கூடத்தில்‌ 1 
2 .. பதிட்பிக்கப்பட்டன. ்‌ 4 
4 முத ற்பதிங்பு காப்பி ௧௦௦௦. பி 
2 ம்‌ ஏ தபல ஒட டத்‌ 
2 இதன்விலை அணா ௪] . [தபால்‌ சார்ஜ்பை, ௬. ர 

2 சார்வரி- ம அவணிமி” ்‌்‌ 
எ (01 [ர்ச்‌ பப்பா 8 


அகி 
2,8௦0 43௦0-4ுு0-03$ல0-%000- 0 3௦௦-ழுல ௦௫௦0-00 3ுல0க]ு0-02 
9199792092 10011001901:0210011907:0010019092 


...ஒ௫ர்கி 18071474 ர்‌. 
௪7 411072--5-? 106. 





ட 
குக்சகாய்ம்‌, 


மூகவி ர. 


அ. க்கப்பட்‌ லவதரித்த ஸ்ரீ அருணகிரி. 








_ தீரருஸிச்செய்த இருப்புக்‌ த்‌ தோத்திரங்கள்‌ குமா 


- ரக்கடவுளுக்கு எவ்வளவு இனிய தோச்திரங்களாயி 


ருக்கின்றன வோ, அவ்வாறே இவ்வழகுமுக்‌ அப்புல 


_ வர்‌ சொல்லிய இந்தத்‌ திறப்புகழ்‌ மூதலிய ஆால்களி 
. லுள்ள தோத்திரங்களும்‌ அக்கடவுளுக்கு இனியன 
வாயிருக்குமென்‌ பது அவற்றைப்‌ படிக்கும்‌ நல்‌ 


லோர்‌ பலருக்கும்‌ இனிது விளங்கும்‌. புலவரு 
டைய இருப்பாடலகள்‌ அதிமதுரமூம்‌ அற்புதமு 
மாயிருப்பதோடு பொருளமைஇயிலும்‌ மிகச்சிறக்தன 
வாயிருக்கின்றன. புலவாபெருமான்‌ பாடியிருக்‌ த 
பிரபந்தங்களில்‌ மூதலில்‌ நாம்‌ நீண்ட காலமாய்க்‌ 
கேள்வியுற்றது இறப்புகமொன்றுமே, இக்ககரிலு 
ள்ள மூதியா ரிரண்டொருவர்‌ ௨ இதப்புகழில்‌ 


ப இரண்டொரு பாடல்களை அரைகுநையாயச்‌ சொல்‌ 


லக்‌ கேட்கவே, மதுரம்பழுத்தகி தேன்‌ அளிக்கும்‌ 


வளப்பநுடை. (4. செம்பாகமாயிருக்கும்‌ அப்பாடல்‌ 


கள்‌ அதை யச்சியற்றி வெளிப்படுத்தும்‌ அவாவை 
தமக்குச்‌ தூண்டின. அசகன்மேல்‌ அசன்‌ பனையே 
ட்டுச்‌ சுவடிகளைத்‌ தேடியஇல்‌ இக்ககர்‌ முத்தமண்ட 
பத்‌ தேவாரத்‌ இருக்கூட்டத்து ஸ்ரீமத்‌ சுவாமிநாத 
பண்டார த்தையா அவர்கள்‌ தமது தந்சையார்‌ சேக 


ரித்து வைத்‌ இருந்த ௮கேகம்‌ விசேஷ ஏட்டுப்‌ பிரதி 
களிலொன்றாயிருக்‌ த இதைத்‌ கேடி. யெடுத்‌தக்கொ 


டுத்து அதன்‌ மகிமைஜ்யயும்‌ சொன்னார்கள்‌. பிறகு 


இவ்வூரக்‌ கன்னாரத்‌ "தெருவிலுள்ள கருச்தாபத்தரெ 


ன்பவரிடத்தும்‌, தட்டியப்பர்‌ கேரயில்‌ தெற்கு மட்‌ 


விளாகம்‌ காராயணபிள்ளையிட ததும்‌ இந்தச்சுவடி.க 
ளிருப்பது தெரித்து அவர்களைக்‌ கேட்க, அவ்விருவ 


ரும்‌ மனமுவந்து தககள்‌ க்கள்‌ பிரதிகளை யளித்‌ 


க்‌ 


உ மூகவிலா. 


தார்கள்‌. அன்றியும்‌, சமிபகாலத்தில்‌ காலங்கடக்த 
குமாகுரு வுபாத்தியாயரும்‌ ஓர்‌ பிரதியைத்‌ தேடி. 
தீதந்கதோடு இக்கான்கு பிரதிகளையும்‌ ஒப்புகோக்கி 
எழுதவும்‌ ஈமக்கு உதவியாயிருந்தார்‌, நமக்குக்கி 
டைத்த நான்கு பிரதிகளும்‌ ஒன்றற்கொன்று வேறு 
பாடையனவாகவேயிருக்கன, ஆயினும்‌, பூரீ சுவா 
மிராதபண்டாரத்தையா அவர்களளித்த பிரதியே 
பேருபகாரமா யிருக்க.௮, இறப்புகழின்‌ எழுத்துப்‌ 
பிழைகளை ஈமக்குத்‌ தெரிக்தவரையில்‌ ஒருவாறு இரு 
தீதி ௮ச்சியற்ற முயலுங்கால்‌ அப்புலவர்‌ திலகம்முத 
ன்முதல்‌ வாய்மலர்ந்தஸ்ரீ அ்பண்ட லாபக்ககக்‌ 
மொன்றிருப்பது தெரிந தேகெகையில்‌, அதில்‌ ஒ 
பனையேட்டுச்சுவடி. இவ்வூர்‌ ஸ்ரீமாணிக்கதே றிட மி 
ரத திடைத்தது, அதையும்‌ சேர்த்‌ ஐக்கான்‌ அச்சி 
டட வேண்டுமென்து அன்‌ பார்கள்‌ பலருஞ்சொன்னபடி. 
யெழுதி முடித்து இவ்விரண்டையும்‌ ஒன்‌ முய்‌ ௮௪9 
பற்றலாலனோம்‌, இன்னும இப்புலவர்‌ இருவாக்கரயு 
ள்ளன ஸ்ரீ மெய்கண்டவேலாயுதாவுலா, ஸ்ரீ காயா 
உரரகணர்‌ குறவஞ்சி யென்பனவரம்‌, இப்புலவா 
ணத வ்‌ திவ்வியம்பழுத்த செவ்விய பாடல்‌ 
கள்‌ இலவற்றிலடங்கியிருக்கும்‌ விசேஷார்த்தங்கள்‌ 
தகெளிந்தோர்க்கேயன்றி யெம்போன்ற சாமான்னி 
யாகளுக்குப்‌ புலப்பயுவது கஷ்டமாகும்‌ அற்புதத்‌ 
தேய்வவாக்காயிநத்தல்பற்ி அவற்றிலுள்ளதை உள்‌ 
ளபடி. அ ச்சியற்றப்பெற்றதே தவிர ஒன்றைத்‌ திருத்‌ 
தவும்‌, கூட்டவும்‌, குறைக்கவும்‌, புதுக்கவும்‌ புகுந 
தோமில்லையென்பது உண்மையாம்‌, நாதனப்பிரது 
ஷ்டையிலும்‌, புராதனப்‌ பிரிதஷ்டையாயுள்ளதை 
ஜீரணமாகாமல்‌ காப்பாற்றுவ்ு பெரும்புண்‌ ணிய 
மாமென்பதைகினைத்துக்‌ காலகதிரமச்இில்செல்லின்‌ 
வாயிற்செல்லாது ஒலைப்பிரஇயிலிருந்ததைக்‌ காதத 
ப்பிரதயி லச்சுவிமானத்தேற்றிப்‌ பவனிபோதரச்‌ 
* செய்தோமேயன்றி மற்தில்லையென்க, எழுஇனவர்‌ 


கவரை. 8௨. 


கள்‌ ஏட்டையும்‌ படித்தவர்கள்‌ பாட்டையுக்‌ கெடு 
த்‌ திருப்பதியல்பாகலால்‌ இசைக்கண்ணுதுக்குருவரு 
ட்‌.செல்வர்கள்‌ ௮௫்ஙன மேதாவகிருப்பதைத்‌ இருக 
இக்‌ தெரிவிக்கில்‌ அதைச்‌ சிரசாகவகித்து அடுத்த 
பஇப்பில்‌ திருத்தமுறப்‌ பதிப்பிப்போமென்க, “கற்க 
கசடறக்‌ கற்பவைகற்றபி னிற்கவதற்குத்தக '” வென்‌ 
னும்பொய்யாமொழியாரின்‌ தெய்வவாக்குக்கிலக்கிய 
மாய்க்‌ கசடறக்கற்று ௮தன்‌ வழியிலெட்டேயுந்தவ 
முூதொழமுகுபவரும்‌இவ்ஷவரா்ப்‌ பிரபுகுலதிலகருமாகிய 
பரீமத்‌ சோ, வீரப்பசெட்டியார்‌ அவர்களின்‌ இருவா. 
க்கைஒருவாது இசை அச்ியறறப்‌ பொருளுதவிபுர்‌! 
தழை. குமரகோவில்‌ என வழங்கும்ப்ரீிமெய்கண்ட. 
வேலாயுதராலய தர்மகர்த்தா மகர-ஈ£-ர-ஸ்ரீ காத்தப்‌ 
பேநமாள்‌ பிள்ளையவர்களின்‌ போநளுபகா£ம்‌ பாசாட 
டச்கக்கது, அன்றியம்‌ ஷே. உதவிக்கு உதவியாயி 
ருக்ச இவ்வூர்‌ ஷாப்பு மகா-ஈ-டசி முனிசாமிபிள்ளை 
யவர்களின்‌ முயற்சிக்கும்‌ நன்றி பாராட்டுகிற௫ம்‌, 
- இவாகளெல்லாருக்கும்‌ ஷே நூல்களின்‌ விசேட.ங்‌ 
களை யெடுத்துக்காட்‌.டி, யவற்றிலபிமானம்‌ வருவி 
த்து ஈசமமையுஞ்‌ சோம்பியிருக்கவொட்டாது அடிக்‌ 
கடி. தூண்டுதல்செய்து இக்கற்கருமக்தசை முடிப்பி 
தீத ஸ்ரீபுண்டரீக தீர்த்தத்தின்‌ மேல்கரையிலிருக்கும்‌ 
ஜெனனமரண ரிஜிஸ்டரார்‌ ஆபிஸ்‌ மகாஃர-பரீ பொ 
ன்ன ம்பலப்பிள்ளையவர்களின்‌ விடாமுயற்சியையும்‌, 
பக்தி சரத்தையையும்பற்றி யாம்‌ பெரிதுமகிழ்ச்சிெய 
டைகின்‌ ரோம்‌. மேற்குறித்த இந்தகல்லோரனைவரும்‌ 
இதுபோன்‌ ற௪ற்கருமங்களை மனமொழிமெய்களாற்‌ 
மினச்தோறுஞ்‌ செய்‌ தகொண்டு சுகஜீவியாய்‌ வாழ்‌ 
ந்இருக்கத இருவருள்‌ புரியுமாறு சலியுகவரதராதிய 

மெய்சண்டவேலாயுதக்‌ கடவுளின்‌ இவ்விய இரு. 
வடகளை மனமொழி மெய்களாற்தினச்தோறும்‌ வழு 
த்துன்றோம்‌, 





ள்‌ 
ககசகாயம்‌. 


அழகுமுத்‌அப்புலவர்‌ 
சரித்திரச்‌ ருருக்கம்‌. 

கலியுகவரகராகிய (ரீ குமாரக்கடவுள்‌ மேல்‌ 
இரந்த மெய்கண்ட வேலாயுதசதகம்‌, திறப்புக ழ்முதலிய 
இவ்யதோத்திரப்பாமாலைகளைஅழகுபெறவணிக்கயிம்‌ 
மகானுபாவரின்‌ இருகாமம்‌ அழுதழுத்துப்பு லவசென்று 
நிச்சயமாகக்‌ தெரியவருகிறது, அவருடையமற்‌ 
நைய சரிதங்களொன்றும்‌ நாலாகாரமாகத தெரிய 
வில்லை யானாலும்‌, கர்ணபரம்பரையாகக்‌ கேளவியு 
ற்றிருந்ததை யிப்பொழு தீண்டுள்ள முதியோர்‌ 
பலர்‌ வாயால்‌ தெரிந்து ஒருவாறு சுருக்கி யெழுது 
கிரோம்‌. த 
இவருடைய ஜனனபூமி தெய்வத்தஇருக்காவிரி 
மகாநதி சூழ்ந்த சோழவள நாட்டிலே சிக்கவளம 
பெற்றதும்‌, அளவநற மகாமதிமைகளை புடைய து 
மாய சவராஜதானி க்ஷேத்தர மெனட்படும்‌ இந்த 
காகையம்பஇ ஸரீ நீலாயதா க்ஷியம்மன வடக்கு 
விதி யென்தும்‌, சேனைக்குடையார மரபிற்ஜனித்தவ 
சென்றும்‌, அவருடைய காலம்‌ சற்றேறக்குறைய 
நூற்றைம்பது வருடங்களிருக்கலாமென்துக்‌ செளி 
வாய்த்தெரியவருகிறது, இரத்‌ அழகுமுத்‌்துப்புலவரு 
ம்‌ காளிதாசப்புலவர்‌,காளமேகப்புலவா முதலியவா 
களைப்போலவேஇளமையிற்கல்விகல்லாதவராயிருக 
ததோடு பொருட்சம்பாத்திய 'மற்றவராகவும்‌, சர 
இதில பூர்வகாமரோகம்‌ ஏதோவொன்றுடையவரா 
கவுமிருந்ததால்‌, யாவரும்வெறுக்கத்தக்க இம்மூன்‌ 
“ றையுமுடையஇவரை யிவருடையகுடும்பத்தார்கள்‌ 


ஷீ 


சரித்திரச்‌ சுருக்கம்‌, டு 


உபசரிக்காமல்‌ உபேக்ஷைசெய்யத்‌ தலைப்பட்டார்‌ 
கன்‌. குடும்பத்தாரால்‌ புறக்கணிக்கப்‌ பெற்ற இவரு 
க்குக்‌ “கருப்பைக்குண்‌ முட்டைக்குட்‌ கல்லினுட்‌ 
டேரைக்கும்விருப்புற்றமுகளிக்கும்‌'மெய்யனுடைய 
இருவருளும்‌, இவருடைய பூர்வபுண்ணிய விசேட 
மூ மொத்திருந்தபடியால்‌ இக்காகைமாககரிள்‌ ஸ்ரீ 
நீலாயகாக்ஷியம்மன்‌ தெற்குவி தியில்‌ இருக்கோயில்‌ 
கொண்டெமழுத்தருளியிருக்கும்‌ ஸ்ரீ மெய்சண்டவேலா 
யுதக்‌ கடவுளாலயத்தில்‌, அ௮ண்டுள்ளார்‌ ஏவும்‌ ஏவற்‌ 
பணிவிடைகளைச்செய்.து அவர்கள்‌ கொடுப்பிக்கும்‌ 
பிரசாதவமுகையுண்டுு காலக்தள்ளிவத்தார்‌. ௮அங்ஙன 
மொழுகுகாளில்‌ ஓாதாளிரவு பணியூற்றத்தாலு 
ண்டாகய இரமமேலீட்டால்‌ ஆலயவாகன இடை 
வெளிபில்‌ அயர்ஈ்து நித்கிரைபோய்விட்டார, அப்‌ 
பொழுது அர்த்தசாம முடிந்தபின்னர்ப்‌ பிரசாதங்‌ 
கொடுக்கும்படி. இவரை யழைக்க, அவர்‌ வராமை 
_ யால்‌ அலயத்துள்‌ நிக்திசைபோவதையறியாத குரு 
க்கள்‌, பிராமணப்பிள்ளை முதலியோர்‌ ஆலயத்தைக்‌ 
இருக்காப்பிட்டுத்‌ தத்தமிருப்பிடம்‌ போய்விட்டாம்‌ 
கள, பிறகு ஈடுச்சாமத்தில்‌இவர்நிசஇிரைதெளிர்‌.தூ 
பரரக்சையில்‌ கோயில்‌ இருக்காப்பிட்டி ரக்கக்‌ கண்‌ 
டார்‌. பட அனல்போல்‌ கொளுந்தியத, என்செய்‌ 
வார்‌ 2 இன்னது செய்வகென்றறியாமல்‌ படுநோய்‌ 
வருக்க வருந்தும்‌ இவருடைய ப௫யையாற்றத்திருவு 
வுள்ளங்கொண்ட ஸ்ரீ மெய்கண்ட வேலாயுதர்‌ த்தி 
அவருக்கு வழக்கமாய்‌ அன்னங்‌ கொடுத்துவரும்‌ 
தங்கோயிற்‌ பிராம்மணப்பிள்ளைவடி வங்கொண்டெழு 
தருளி இவாமுன்‌ தோன்றி என்ன ? அழகுழுத்து 
என்று வினாவ, இவர்தாம்‌ நித்திரைபோன விஷயத்‌ 
தைச்சொலலிப்பசிகோய்‌ தன்னை ௮ளவுசடந்து வரு 
தீதுவதால்‌ ௮ன்னங்கொடுக்கவேண்டுமென்து விண்‌ 
ணப்பிச்தார்‌. உடனே ஐயராய்வந்தமெய்யர்‌ இவ்யப்‌ 


பிரசாதரமும, தீர்க்க மகொடுத்தருள, இவர்‌ உண்டு 


125,222 இ 
8௦77412712... 602 10 


௭ சரித்திரச்‌ சுருக்கம்‌, 


பசிசோயோடுநீளத்திருந்துமாளாத்துயர்தர்‌ து வந்த 
பூர்வகாமகோயும்நீங்கப்பெற்றுக்களை தீர்ந்துகளிப்புற்‌ 
இிருக்தார்‌, அப்பொழுது ஐயர்‌, “ஏ! அழகுமுத்து 
எகாவதுபாட்டுப்பாவாயாக'' வென்றருள, “ஐய 
னே[கலவிமணம்‌ வீசப்பெருத நகிரகூபாகுக்ஷியாகிய 
கமியேன்‌ எவரைக்குறித்து எவவாறநுபாடவல்லே” 
னென, கவரஸமொழுகக்‌ கவிபாடுத்திறமையைசக்‌ தந்‌ 
கருளி “நான்தானமெய்கண்டவேலவன்‌, என்‌ 

யேபரடுவாயாக”? வென்து திருவாய்மலர்க்‌ து மறை 
தருள, கவிபாடுஞ்‌ சக்தியுண்டாகிக்‌ கடல்‌ மடைதஇிற 
ந காற்போல ஸ்ரீ மெய்கண்ட வேலாயுத௫௪தகம்‌, என்‌ 
னும்‌ நாலை ௧௦௦ செய்யுள்களாற்‌ பாடி முடித்தார்‌, ௮ன்‌ 
மிரவுகழிக்‌ த விடியற்காலையில்‌ ஆலயத்‌ இருக்கதவதீ 
திறப்போர்‌ வரது இறந்து பார்க்க உள்ளே வியாஇ 
நீங்கப்பெற்றுக்‌ கடல்மடைதிறந்தாற்போற்‌ கல்வி 
மடைஇறநது கந்தவேள்‌ ௪ந்நிகியிற்‌ சந்தக்‌ கவிபாடி 
க்கொண்டிருக்கும்‌ இவரைக்‌ கண்டு அதிசயித்தார்‌ 
கள்‌, அழகுமுத்து என்ற இயற்பெயர்‌ காரணப்‌ 
பெயராகும்படி. கேற்றுவரையிலிருந்தகொடி.யவியா இ 
யும்‌, சடி.ய கல்லாமையும்நறீங்கிமன்மக ரூபம பெற்றுக்‌ 
காளமேகம்‌ பொழிவதுபோல்‌ கவிமழையபொழியும்‌ 
௮ இ௪சயத்தைக்கண்‌ டுவியலாதரச்‌ யார்‌ ? பொய்கண்‌ 
டார்பா லணுகாத மெய்கண்ட வேலவரின்‌ இரு. 
வருட்டிறத்தசை யரவருங்கொண்டாடினார்கள்‌. *ஐய 
ன தருளை ப்பெறருூர்கீ கதிசயமிதன்கால்‌ ஹன்நு 
வையமழுத்தொழிலுஞ்செய்யவல்லவரவேோயன்்‌ ரோ!” ப 
நிற்க அன்றுமுதல்‌ அழகுழு£த்து என்பதோடு புலவ: 
சென்பதையுங்‌ கூட்டி அழகுழுத்அப்புலவரொன்று. 
யரவரும்‌ வழங்கி வந்தார்கள்‌. ” அதன்பிறகு 15 இறப்‌: 
புகழ்‌, மெய்கண்டவேலாயுத்வுலா '' என்னும்‌ பிச 
பக்தல்களை ப்ரீ குமாரக்கடவுள்பேரிலும்‌, ஸ்ரீ காயா: 
'ரோகணசுவாமிமேல்‌ “*குறவஞ்ச”'. என்றப்‌ ரபந்தத 
தையும்‌ பாடி.முடி த்துக்‌ திருவருட்செல்வராயிருக்து 


| 


சரித்திரச்‌ சுருக்கம்‌, ட்ட அர 


_ஓாகாள்‌ ச€ர்காழிக்காச்‌ சுவாமி தரிசனூததம்‌ சென்‌ 

திருக்‌ சகாலையில்‌ திருமேனிக்குப்பரிபூரணணகாலம்வர்து 
விடஅவ்விடம்பரிபூரணமடைக்ச அந்தராள்காழிகை 
யில்‌ இவ்விடம்‌ நாகை ஸ்ரீமெய்சண்ட வேலவமூர்த்தி 
. சந்நிதியில்‌ மே. புலவார்பெருமான்‌ நுழைந்ததாக 
யாவருவ்கண்டு திரும்பக்‌ காணப்பெறுது ௮இசயமா 
ற்றுப்‌ பிறகு சீர்காழியில்‌ இருமேனியை நிறுத்தி 
பஷீமெய்கண்டவேலவரின்‌ திவ்விய இருவடி 8ீழலில்‌ 
ல்க்கியமான ௮ தெரிந்து திருவருளைச்‌ எத்தன்‌. வநீ 
இத்துக்‌ களிப்படைக்‌ இருந்தார்கள்‌. 


இங்ஙனம்‌, 
கவியுகாதி௫ு௦௦௨ 7) ஜி, சதா௫ிவம்பிள்ளை. 
சார்‌உரி-ெ ்‌நீலலோசனிட்‌”? பத்திராதிபர்‌, 
ஆ வணிமி! நாகபட்டினம்‌, 


. பீமெய்கண்டவேலவரின்‌ இருவடி.வாழ்க! 


௪பம்‌, 


மே 
வேலுமயிலுக்‌ துணை. 
ஸீமெய்கண்டவேலாயுதசதகம்‌. 


ணவ 





விநாயகர்‌ காப்பு. 
பின்முடுகு வெண்பா. 
சாலாயுசத்தான்மெய்‌ சண்டவேலாயுசன்்‌ மேல்‌ 
வேலாயுசச்சதக மேயுரைக்கச்‌--சேலார்கண்‌ 
கும்பதனச்‌ சம்பிரமக்‌ கொம்பீமயத்‌ தம்பிகைசொற்‌ 
கம்பமதத்‌ தம்பிமுகன்‌ காப்பு, ப்‌ 





நூல்‌. 
சலிவிருத்சம்‌--பிரிந்திசை வண்ணம்‌. 
பொன்பூத்‌.த.நூ புரட்பாதமும்‌ புரிபூத்தமார்‌ பீராறுகோள்‌ 
முன்பூத்த கண்முன்னான்‌ குடன்முடியாறுகைவடி வேலுமாய்‌ 
கொன்பூத்சவென் னிதயத்திலே குடிகொண்டருள்கூர்வா 
ய்குற, மின்பூத்தபா சாசண்முகா வேலாயுதா வேலாயுதா: 


சனவுக்குளே நீவந்தெனைக கலையோதெனக்‌ கற்பித்ததும்‌ 
நினைவுச்குளே கண்டேனலால்‌ நினைவுக்கது கிசமலல்‌வ 
சுனையு ற்றடீர்‌ நிழலல்லவே தோன்றாதீதுணை யாய்கின்‌ விடு 
்‌ மத்தையென்சொல்வேனையாவேலாயுசாவேலாயுதா, 





பன்னாளெனு ரூவொன்ப திற்‌ பதின்ஞூன்றுகாள்‌ பஇனேழு 
நாள்‌, இன்னாளினி பின்னாளையே யென்பாரிவை பெக்கா 
ரூமே, உன்னாளெனத்திரிவேனினி யொருகாளுமே திருகா 
ளுமாய்‌, மின்னாளிடப்பாசன்றரும்‌ வேலாயுதாவேலாயுதா, 


மெய்கண்ட வேலாயுக ௪தகம்‌, ஸ்‌ 


உனையே தெய்வ மாதாபிதா வுபசேசசற்‌ குருவென்று கான்‌ 
“ கினையேனவாவொழியேனெநி௰ல்லேன்‌ நிருவெண்ணீறுமே 
புனையேனொரா றெனுமக்திரம்‌ புகமேனலோ தஇசழ்வானவர்‌ 
வினையேசெய்வஞ்‌ சனையாளுவாய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா, 


பனைதீர்த்தவன்‌ கிறைர்ச்தலன்‌ பழிதீர்த்தவன்‌ பகை தீர 
. தீதவன்‌, கனைர்த் சவன்‌ மறைதீர்ச்தவன்‌ சலிதீர்த்தஉன்‌ 
கருதார்கள்வஞ்‌, சனைதீர்ச்சவன்‌ முனைர்த்தவன்‌ தமிம்‌ 
இர்த்தவன்‌ றமிம்ப்பாண்டியன்‌, வ்னைர்த்தவன்‌ நீயல்ல 
வோ வேலாயுதா வேலாயுதா, (௫) 


கானக்கொடி வலமாஇியுன்‌ கண்ணன் கொடி யிடமாஇயுன்‌ 

சூனக்கொடி. யவர்பால்வரும்‌ சோழன்கொழடி. போய்ச்£று 
லாய்‌,வானக்கொடியிடனாவினன்‌ வாகைக்கொடிதாளுங்குடர்‌ 
மினக்கொடி யானென்பனோ ஷேலாயதா வேலாயுதா (௪) 


ஒறுப்பார்களுச்‌ கொருகாட்பல னோங்காரமா மாங்காரமே 
பொ [றுப்பார்சளுக்‌ கானாலுமிப்‌ புவிமட்டுமே புகழென்று 
தான்‌, மறுப்பாடிலாக்குறள்சொல்விய வசைகண்டுமே வன 
மதிதினால்‌, வெறுப்பார்களுச்‌ கென்னோபலன்‌ வேலாயுதா 
வேலாயுதா, (௭) 


எறும்பானைமீ நறெடுச்சேனுட லின்பம்பிறப்‌ பொழிச்சேனிலை 
யுநும்பாவமென்‌ போற்செய்தபே ரூலகத்தொரு வருமில்லை 
யே, நறும்பாவினெய்போற்கல்வியும்ஞானச்தையும்கல்காவி 
டில்‌, வெறும்பாலடையமுதாகுமோ வேலாயு தாவேலாயுதா, 


எறிச்குஸுசுடர்த்‌ தீபத்கையே யேற்றும்பொழு இருளான 
தைப்‌, பறிக்குஞ்சடர்‌ தானென்றதைப்‌ பார்த்தோருடைப்‌ 
படலததையே, மறிச்குமிட மதகசண்டலோ மாயைக்குநி வ 
கைசொல்லுவாய்‌, வெறிக்கும்புய சதயபாரனே வேலாயுதா 
வேலாயுதா, (௯) 
8ீ.நிட்டவர்‌ முகபங்கயம்‌ நித்தக்‌ தரி சிச்காற்பல்ம்‌ 
மாறிட்டம ரலகாளுவார்‌ மறுஜென்மமும்‌ வாராசென 


ட மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, 


வேகிட்டசே வுடையார்மழு வேற்கன்றது மிசற்சல்லவோ 


லீறிட்டரீ றனுபூதிதான்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா., (௧௦) 


அளாமைபோ ல்டங்காமலே யஞ்சாமையாயறியாமையாய்‌ 
வாளாமை கேக்திசமேபெறு மானார்கள்மேல்‌ மயலாகியே 
தாளாமையே செய்தேனலாற்‌ றநன்மந்தலை காப்பாமெனும்‌ 
வேளாமையே செய்தேனிலை வேலாயுதா வேலாயுதா. (௧௧) 


அளக்கிந்பெருங்‌ கடலைக்கர மடக்குமுனி கயச்‌ தாமையா 
யிளக்கிற்கலை போதித்தரீ யெமக்கெப்படி. போதித்இடில்‌ 
அதுளக்கற்புனல்‌ வாகாளுமேசொல்லச்‌தகுமெய்ஞ்ஞான மும்‌ 
விளக்கிற்கொழுக்‌ தீபந்தமாம்‌ வேலாயுதாவேலாயுதா. (௧௨) 


துளாவுமதிப்‌ பிதோணிமேற்‌ நாரசத்தினிற்‌ செல்வோமென 
அளாவுமனம்‌ பேராசையி லளந்தத்தையே யளப்டாயது 

களாவின்கனி மையானதுங்‌ காட்நின்‌ ரபின்‌ எனியண் டை 
யாம்‌, விளாவின்கணிசனியல்லவோவேலாயுதாவேலாயுதா. 


சளையும்பெருள்‌ குடும்டச்சுமைதாங்காதுசச்சளிச்தால்‌உ ழி 
யுளையும்சறுக்‌ கலுமாகினா லுத்தியோகமெப்‌ படி ச்செய்கு 
சேன்‌, அளையுங்கலை தெரிகல்வியொன்‌ றற்முலினியானாள்‌ 
வனோ,விளையும்பயிர்முளைசொல்லுமேவேலாயுசாவேலாயுதா 


வள்ளற்சடை மீதேறியே மதித்தோணியாய்‌ மாமக்கரா 

வெள்ளப்படாத்‌ தப்டோடுகொக்கிறகென்னும்பாய்முறை 
தூக்கியே, பள்ளப்புனற்‌ பா€£ரஇப்பாலைக்குளேபாலாழி 
யாம்‌,வெள்ள த்தினில்விளாயாவொய்வேலாயுதாஷேலாயுசா 


வளர்க்கின்‌றமாமறைகான்முகன்‌ மாலீசனும்‌ வசையாகவே 
உளக்சன்றமுக்‌ காணிச்குநீ யருக்காணியாய்‌ யாவர்க்குமே 
வளக்கண்ணிருப்‌ பதையெண்ணிலா சூரூர்தொறமுழல்‌ 
வாரவர்‌, விளச்சன்றியேதிச்தேவொர்ஷேலாயுதாவேலாயுகா 


மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, ௧௪ 


கோமநர்வரா கமுமாரவே கூறுங்கர ணமும்யோகமும்‌ 

- நாஜநரவதுந்‌ இதியூர்வது ஈமனூர்புகும்‌ நராளல்லவோ 
மாஞரர்விழிக்‌ குறமாஅதெய்‌ வானைத்‌இரு மயில்பாகனே 
வேரநரனே ஒயலூரனே வேலாயுதா வேலாயுதா, (0௭) 


வள்ளிக்குகே ரிடையார்க்குமொள்‌ வாளுக்குகேர்‌ விழிரா 
கை, எள்ளிக்கைகேர்‌ மொழியார்ச்குமவ்‌ வீசன்விழி யால்‌ 
வெங்குறை, கொள்ளிக்குள மெலியாமலே கூர்வாயருள்‌ 
கொம்பொன்திலா. வெள்ளிஃகுகா யகசுந்தரா வேலாயுதா 
வேலாயுதா, (௦௮) 


எள்ளா$செக்‌ சைப்போலவு மீக்காலையா ௨உற்போலவுங்‌ 

கள்ளாடுப மணம்‌்வண்டுபோற்‌ காப்பாநற்.றுயிர்‌ கவர்வானெ 
மன்‌, பள்ளாடுவேளையில்வர்‌ தசாபலசெய்‌்வநின்னிகர்வெய்‌ 
துமோ,வெள்ளாடரிப்போலாகுமோவேலாயுதாவேலாயுதா 


உள்ளானைமெய்‌ யுரையானைமா லொழியானைவீண்‌ பழியா 
னை பொய்‌, தள்ளானைவஞ்‌ சகச்சானைசொய்‌ சவிழானைப்பா 
தகத்தானச, கெள்ளானைவொன்‌ றறியானைநின்‌ றேச்சரனை 
நீ செட்டுச்திடாய்‌, வெள்ளானைமா முகத்தான்றுணை வே 
லாயதா வேலாயுதா, (௨௦) 


நாளைகஇருப்‌ போமென்பதும்‌ ஈம்பிகிகையோ நற்சந்தன 

வாளைக்சளமக்‌ தணில்வைத்இடும்வாறல்லவோமாய்கின்றகாள்‌ 
காளைச்கடா விணிலே.றிவெங்‌ கட்காலனார்கடினஞ்‌ செயும்‌ 
வேளைக்குநீ தணையாகுவாய்‌ மேேலாயத॥ வேலாயதா,(௨௧) 


கோளொன்றுமே சொல்வார்புசம்‌ கொள்ளானாயும்‌ குன்‌ 
ஜொப்பதார்‌, தோளென்று£ம்‌ அரையென்றுசெஞ்‌ சடரெ 
ன்று$ீ தணையென்௮பொற்‌, ரூளென்றுசொன்ன தமன்றி 
யே சற்றும்பய மில்லாது9௪வ்‌, வேளென்றபா சகமென்று 
போம்‌ வேலாயுதகா வேலாயுதா, (௨௨) 


௫ மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, 


வேறிட்டசே வுடையார்மழு வேற்கன்றது மிசற்கல்லவோ 
லீறிட்டரீ நனுபூதிசான்‌ வேலாயதா வேலாயுதா, (௧௦) 


அளாமைபோ ல்டங்காமலே யஞ்சாமையாயதியாமையாய்‌ 
வாளாமை கேத்திசமேபெறு மானார்கள்மேல்‌ மயலாகியே 
தாளாமையே செய்தேனலாற்‌ நன்மந்தலை காப்பாமெனும்‌ 
வேளாமையே செய்தேணிலை வேலாயுதா வேலாயுதா. (௧௧) 


அளக்கிற்பெருங்‌ கடலைக்கர மடக்குமுனி கயச்‌ தாமையா 
யிளக்கிற்கலை போதித்தரீ யெமக்கெப்படி. போதித்இடில்‌ 
துளக்கற்பனல்‌ வாசாளுமேசொல்லச்‌ தகுமெய்ஞ்ஞான மும்‌ 
விளக்கிற்கொழுந்‌ தீபக்தமாம்‌ வேலாயுதாவேலாயுதா. (௧௨) 


அளாவுமதிப்‌ பிரிசோணிமேற்‌ றாரத்‌தஇனிற்‌ செல்வோமென 
அளாவுமனம்‌ பேராசையி லளந்தத்தையே யளப்டாயது 

சளாவின்கனி மையானதுங்‌ காட்நின்‌ ரபின்‌ எனியுண்டை 
யாம்‌, விளாவின்கணனிகனியல்லவோவேலாயுதாவேலாயுதா, 


சளையும்பெருள்‌ குடும்டச்சுமைதாங்காதுசத்சளிச்சால்‌உழி 
யளையும்சறுச்‌ கலுமாகினா ஓுத்தியோகமெட்‌ படிச்செய்கு 
சேன்‌, அளையுங்கலை தெரிகல்வியொன்‌ றற்றாலினியானாள்‌ 
வ௨னோ,விளையும்பயிர்முளைசொல்‌ ஓமேவேலாயு தாஷேலாயு தா 


வள்ளற்சடை மீதேறியே மதித்தோணியாய்‌ மாமக்கரா 

வெள்ளப்படாத்‌ தபெேடோடுகொக்றெகென்னும்பாய்முறை 
தூச்சயே, பள்ளப்புனற்‌ பாரே.திட்பாலைக்குளேபாலாழி 
யாம்‌,வெள்ள ச்தீனில்விளாயாவொய்வேலாயுதாஷேலாயுசா 


உளர்க்கின்‌றமாமறைரான்முகன்‌ மாலீசனும்‌ வகையாகவேவே 


உளக்சன்றமுக்‌ காணிக்குநீ யருக்காணியாய்‌ யாவர்க்குமே : 


வுளக்கண்ணிருப்‌ பதையெண்ணிலா ரூரூர்தொறமுழல்‌ 


வாரவர்‌, விளச்சன்றியேதச்தேவொர்ஷேலாயுகாவேலாயதா ப 


| 
| 
| 


மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, கக 


கோநர்வரா கமுமூரவே கூறுங்கர ணமும்யோகமும்‌ 
'நாஞநர்வதுந்‌ இதியூர்வது ஈமனூர்புகும்‌ நாளல்லவோ 
மாஜரர்விழிச்‌ குறமாதுதெய்‌ வானைத்‌ இரு மயில்பாகனே 
வேரரனே ஒயலூரனே வேலாயுதா வேலாயுதா. (0௭) 


வள்ளிக்குகநே ரிடையார்க்குமொள்‌ வாளுக்குகேர்‌ விழிகாசி 
கை, எள்ளிச்கைகேர்‌ மொழியார்க்குமல்‌ வீசன்விழி யால்‌ 
வெங்குறை, கொள்ளிக்குள மெலியாமலே கூர்வாயருள்‌ 
கொம்பொன்திலா. வெள்ளிக்குகா யகசு£தரா வேலாயுதா 
வேலாயுதா. (2௮) 


எள்ளாடுசெச்‌ சைப்போலவு மீக்காலையா உற்போலவுங 

கள்ளாடுப மணம்வண்டுபோற்‌ காப்பாத்.றுயிர்‌ கவர்வானெ 
மன்‌, பள்ஸாடுவேளையில்வச்‌அசாபலசெய்வகின்னிகர்வெய்‌ 
துமோ, வெள்ளாடரிப்போலாகுமோவேலாயுசாவேலாயுதா 


 ரனைமெய்‌ யுரையானைமா லொழியானைவீன்‌ பழியா 
ஊன பொய்‌, தள்ளானைவஞ்‌ சகத்கானைசொய்‌ சவிழானைப்பா 
தகத்தானச, கெள்ளானைவொன்‌ நறியானைநின்‌ றேத்தானை 
நீ ரெட்டுத்திடாய்‌, வெள்ளானைமா முகத்தான்றுணே வே 
லாயதா வேலாயுதா, (௨௦) 


சாளைக்கருப்‌ போமென்பதும்‌ நம்பிக்கையோ நற்சந்தன 

வாளை க்சளக்‌ தனில்வைத்திடும்வாறல்லவோமாய்கின்‌ றகாள்‌ 
காளைக்கடா வினிலேறிவெங்‌ கட்காலனார்கடினஞ்‌ செயும்‌ 
வேளைக்குநீ துணையாகுவாய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா,(௨௧/ 


கோளொன்றுமே சொல்வார்புகம்‌ கொள்ளாமாயுங்‌ குன்‌ 
ஜெபப்பதார்‌, தோளென்றுகம்‌ அரையென்றுசெஞ்‌ சுடரெ 
ன்றுரீ துணையென்றுபொற்‌, ரூளென்றுசொன்னதுமன்றி 
யே சந்றும்பய மில்லாது9௪ய்‌, வேளென்றபா தகமென்று 
போம்‌ வேலாயுதா வேலா.புதா, (௨௨) 


௧௨ மெய்கண்ட வேலாயுத ௪தகம்‌, 


வளையாடமே சலையாடநூல்‌ வடமாடநா புரமாடவே 
இளையாடவே கொழடியாடவே சளியாடவே யளிபாடமர்‌ 
தளையாடவே நடமாடுமா தரைமேவகா மியையாளுவாய 
விளையாடுமா மயில்பாகனே வேலாயுதா வேலாயுதா, (௨௯) 


ரீளாமலே வினைகாலமூம்‌ சேராமலே சிறையத தல 
அளாமலே்‌ பொறியாலுள மலையாமலே யனல்வாயுடல்‌ 
மாளாமலே மாண்டாலுனை மறவாமலே மறுஜென்மமு 
மீளாமலே யெனையாளுவாய வேலாயு தா வேலாயுதா,(௨௪) 


சூழாமலே சலித$ீவினை தொடராமலே படசநல்வினை 
பாழாமலே யயனாருருப்‌ பண்ணாமலே பெண்ணாசையா 
லாமாமசல்‌ யமதாகர்வர்‌ தணுகாமலே ஈ.ரசுத்தின்.வாய்‌ 
வீழாமலே யெனையாளுவரய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா.(௨௫) 


அழலுக்கிடும்‌ விறசாகுமென்‌ றறியாமலே பொரறிமாசர்கள்‌ 
குழலுக்கரிம்‌ மலர்யாவையுங்‌ கொண்டேடியுன்‌ றண்டாம 
ரைக்‌, கழலுச்கிடும்‌ வசைசற்றுமே கருகாமலென்‌ புருடா 
யுளும்‌, விழலுக்கிடும்‌ புனளலாகுமோவேலாயுதாவேலாயுதா.. 


வழியாயிரங்‌ காட்டாமலோர்‌ வழியாயிரங்‌ கரைசெய்குவா 
ய்‌, பொழியாயிரம்‌ பேராயுனைப்‌ புகழத்தொழசக்‌ தெரிக்க 
6, மொழியாயிரம்‌ ஈன்னாவுடன்‌ மூளரிக்கர மோராயிரம்‌ 
விஸ்ரீயாயிரம்‌ பெற்றேனிலை வேலாயகா வேலாயுதா, (௨௭௪) 


பூவாகியுன்‌ னஒிசார்ந்திலேன்‌ பொடியாஇயுன்‌ மெய்‌இீண்டி . 
லேன்‌, பாவாடுயுன்‌ பேர்தாங்கலேன்‌ பணியாடுயன்‌ பயமா 
இலேன்‌, றேவாகியுன்‌ படையாகிலேன்‌ சேயாவடி. யேனுய்‌ 
வனோ, மேவாதரசூ ரனைவயென்றவா வேலாயுதா வேலாயுதா. 


தலத்தக்குடம்‌ பெடுத்தேனிலை தாரித்திரத்‌ தோற்றக்‌ துட 
னவத்துக்குடம்‌ பெடுச்தேன்பிணி யாசைக்குடம்‌ பெடுத்‌ 


மெய்கண்ட வேலாயுக சதகம்‌. ௧௯. 


 தேனறும்‌, பவத்துக்குடம்‌ பெடுத்தேன்பிறர்‌ பழிப்புக்குடம்‌ 
பெடுச்தேன்‌ மன, வி.வத்துக்குடம்‌ பெடுத்‌ துய்வனோ வேலா 
யதா வேலாயுதா, (௨௯) 
காலாயுதா வாசாலகா காபாலிசே யாபூதரா 

லாவிசா காதாபரா தேவர்துிடா சேனாதிபா 

நாலாகலா கோலாகலா ஞானோதயா வேதோத்தமா 
மேலானவா சாகாபுரா வேலாயுசா வேலாயுதா, (௩௦) 


மாலென்றுமென்‌ னிடமாசையால்‌ மடவார்கள்சண்‌ வாளெ 
ன்றுசெஞ்‌, சேலென்றுமைக்‌ கடலென்றுமத்‌ தேனென்று 
மம்‌ மானென்றுவெங்‌, கோனென்றுசொன்‌ னுமன்றியே 
குணனேனான்‌ கஉசாமலுன்‌, வேலென்றபா தகமென்றுபோம்‌ 
வேலாயகா வேலாயுதா, (௩௧) 


வல்லங்கமா முலைகாட்டியும்‌ வாளங்கமாம்‌ விழிசாட்டியு 
மல்லங்கமாங்குழல்காட்டிய மமுதங்சகமாமொழிகாம்டியும்‌ 
_ பல்லங்கமாம்‌ நகைகாட்டியும்‌ பங்கப்பரதீி தையர்செய்திமம்‌ 
வில்லங்கமே தீர்ச்தாளுவாய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா, 


கல்லாதவன்‌ நுதியாதவன்‌ கருசாதவன்‌ கற்மோர்கள்பாற்‌ 
செல்லாதவன்‌ பணியாதகவன்‌ நெளியாதவன்‌ செவியாதவன்‌ 
பொல்லாதவன்‌ பூணாதவன்‌ புசாசவன்‌ புலனைக்தையும்‌ 
வெல்லாதவ னினியுய்வனோ வேலாயுதா வேலாயுதா, (௧௩) 
விலங்ை கவவி யம்மென்றடி. மேலர்ச்சனை செய்யாக்கொடு 
விலங்கைப்புரப்பதமுன்௧கடன்‌ மிகவெம்பினே னுனைகம்பி 
னேன்‌, விலங்கைச்செயம்‌ பெறுசூசனை வென்‌ றவிபூ தர்க 
ள்காவினில்‌, விலங்கைத்தறித்‌ திடுகக்தனே வேலாயுகா 
வேலாயுதா. (௩௪) 
மாலுக்கணை தானாகியே வழங்காதவன்‌ வயிரோபெருஞ்‌ 
சாலுகீகணை கானானவன்‌ றருவாரையும்‌ தடைசெய்குவே 
னாலுக்கிணை மாய்ஈல்டொ களிக்குக்தரு விக்குர்சடை 


வேலுக்‌ இணை தகானாவனோ ேலாயுசா வேலாயுதா. (௩.௫) 
வ 


௧௪ மெய்கண்ட வேலாயுச சதகம்‌, 


செலுக்குவேல்‌ வாளுக்குமை தீளைக்குங்கரு விளைக்குமது 
காலுக்குநீள்‌ கடலுக்குமக்‌ கடுவுச்குமா வடுவுக்குவெங்‌ 
கோலுககுமங்‌ குடங்கைக்குஈற்‌ குவளைச்குமா னெமனுக்கு 
ம்வை,வேலுக்குகேர்விழிவள்ளிசேர்வேலாயுசாவேலாயுதா, 


மாலைப்பிறை போத்செல்வமும்‌ வளரரமலே வறுமைச்தய 
ர்க, காலைக்கதி ரெழுமுசடியிற்‌ சனலொத்தி$ங்‌ கடினத்தி 
னால்‌, ஆலைக்கிடுங்‌ கனழயாஇனே ஸனழலுச்டு மெழுகாக 
னேன்‌, வேலைக்கிடு்‌ தாருகனேன்‌ வேலாயுதா கேலாயுதா. 


தோலுக்‌ துணை யென்புகதுணை தணையாகையால்‌ துணையா 
இய, காலுக்துணை கைய துணை கண்ணுநக்குணை சண்புக 
செல்‌, மாலுந்துணை யத போல்வரு மாதங்ககேர்‌ போதி 
லுன, வேலுந்துணை மயிலுந்துணை வேலாயதா வேலாயுதா, 


தலைக்கப்புற மோடும்புனல்‌ சாளோடி.யென்‌ மூழமோடியென்‌ 
மலை கீகப்புற முயர்பாவரும்‌ வளர்ந்தாலுயும்‌ வகையேதீனி 
நிலைச்கும்படி. தயைசெய்குவாய்‌ நீயன்‌ றிவே றில்லைப்பிறை 
மிலைக்குஞ்சடைப்‌ பரமன்றரும்‌ வேலாயுதா வேலாயுகா.) 


நற்புத்தியா ஈன்மார்க்கரா ஈன்ஞானரா ஈல்லோர்வயித 
அஇற்புத்தியி னற்சோள்பதி னோராமிடத்‌ அதயஞ்செயக்‌ 
கற்புத்தியாய்ச்‌ சது.ராளர்போற்‌ கற்பித்தியாய்‌ கருணாகரா 
ெற்பத்திமா மூசனார்துணை வேலாயுதா வேலாயுதா. (௪௦) 


நாலாகலைச்‌ சர்க்குவேல்‌ ஈடத்தும்படி நமனெய்தனால்‌ 
சேலாசய விழிவள்ளியார்‌ தெய்வானையாக்‌ சேனாருடன்‌ 
மாலா விளையாடினால்‌ மயிலாடகிலு மயில்தப்பினால்‌ 
வலாஇலும்‌ வரக்காட்கொய்‌ லேலர்யுதா வேலாய/தா, (௪௧) 


தலையாக்‌இறப்‌ பிணைகாட்டியும்‌ தாளாந்திறச்‌ சிலைகாட்டியு 
மலையாழியில்‌ விமுவார்கள்போ லழுநர்சாமலு மிசவாமலுஈ 
தொலையாகசஞ்‌ சலவாழ்கீகையிற்‌ சுழல்போதொரு சுறவாய்‌ 
ஊரும்‌, விலைமாதர்பா லுறவாவனோ வேலாயுதா வேலாயுதா, 


மெய்கண்ட வேலாயுக ச௪ககம்‌, ௧௫ 


அரகச்கச்தையே செய்தேனலாற்‌ சுகர்தத்சையே செய்சே 
ணிலை, யரகத்தினுக்‌ கமுதங்கொமிச்‌ துறவாடியே பெறு 
கஞ்சுபோல்‌, ஈரசச்தையே பெறுமெய்ப்பொருள்‌ கானல்க 
வே யூனல்குவார்‌, விரசத்திலே மனம்வைப்பனோ வேலா 
யசா வேலாயதா, (௯௩) 


- சரதத்தையே சொல்லாமலே சரதத்தையே சொல்வார்ம 
தன்‌, நிரசகையே நிகரல்குலா ரின்பதீதையே யன்புற்று 
நரன்‌, சரதத்தையேசெய்தேனலாழ்சுகர்தத்தையேதருகார்‌ 
தீதிசை, விரசச்தையேசெயம்சேனிலைவேலாயு தாவேலாயு கா, 


காரானமே ஸணியன்வாசவன்‌ கழுசாசன னஞ்சானன 

ஞராலுமேமுடியாவண்ணம்யாமேமுடி தீதருள்வோமெனச்‌ 
சூராதிஞ ரனைவென்றவிண்‌ டொடுகுக்கடத்‌ துவசம்பெறு 
விராஇவிீ ரனும்நீியலோ வேலாயகா வேலாயுதா, (௫௪) 


அருந்தாதைதாய்‌ மசன்ருரமர மடும்பாரமே சுமந்தாசை 
யால்‌, வருந்தாதெலா மெலிரந்தோயவோ வளைந்தேற௮ுகூ 
னுடம்பானவா, ரறிச்தாரி2தா மடிந்சாரையோ வெலும்‌ 
- போதிலே செழு£தீயின்வாய்‌, விருர்தாகவே யிருக்தேனை 
யாள்‌ வேலாயகா வேலாயுதா. (௪௬) 


தரும்பானசைச்‌ தணாக்குவாய்த்‌ தாணானதைக்‌ அரும்பா 
க்குவா, யரும்பாரமே ருலவைரேணுவா யணுவானதை மக 
மேருவா, யிரும்பாரிற்செய்‌ வாய்சாட்டைதா ஸில்லாமற்‌ 
பம்‌ பரமாட்டிய, விரும்பாண்மையின்‌ நிறமென்சொல்‌ 
சேன்‌ வேலாயுதா வேலாயுத, (௪௭) 
பூரித்திடுஞ்‌ சடரித்தடும்‌ புள9த்திடும்‌ பூணூாரமே 
பாரித்திடு மிள£$ரெனப்‌ பச்சென்றிடும்‌ வெச்சென்றலங்‌ 
காரித்தசெப்‌ பெனவிம்மியே சச்சச்சடங்‌ காமற்பொரும்‌ 
வேரித்தனக்‌ குறமங்கைசேர்‌ வேலாயுதாவேலாயுதா, (௪௮) 


வருதிட்டமும்‌ பொருதிட்டமும்‌ மதிதிட்டமும்‌ விதிஇ 
ட்டு, மொருதிட்டமோ பலதிட்டமோ வோகிட்ட 


௧௭ மெய்கண்ட வேலாயுச சதகம்‌. 


சொல்‌ வாதீட்டமே, பொருஇட்டகு ரனைவேலினாற்‌ பொ 
ன்றிட்டுற நினசென்னவே, விருதிட்டசேவற்கேதனா லா 
யகா வேலாயுதா,. (௪௯) 


குரலைக்சொடி. சாவற்பரி சொல்கைச்‌ தணை பதியாய த 
மிரலைச்கக லிடைதகாரமின்‌ னென்ருலுநீ பொறுக்கச்சடன்‌ 
ஈரலைக்கொரு மகராகர நயனத்திலே கைபட்டிடில்‌ 
வி.ரலைச்தறிக்‌ திவொர்களோ வேலாயுகாவேலாயுதா, (இல) 


மயில்மஞ்சினைக்‌ சண்டாற்போல ம௫ழ்வெய்தியே வாஞ்சி 
த்சபேர்ச்‌, கயில்மஞ்சனப்‌ பதுமச்ச.£ர ணாசாரமென்‌ றறியா 
மலே, அயில்மஞ்சமா ஸிசைசெம்பொனே சுகமென்றுமே 
துணியும்பொலேன்‌, வெயில்மஞ்சளே நிலையென்பனோ 
வேலாயுதா வேலாயுதா, (௫5) 


ைசண்டகெல்‌ லியைப்போலவே கரங்கண்டெங்‌ களி 
கூரவே, யைசண்டமே லுறுகாஸில்வந்‌ சஞ்சேலென வரு 
ள்செய்குவாய்‌, செய்கண்டநா கையிலுத்தமக்‌ தயாசேசர்‌ 
தன்‌ சேயாகுகா, மெய்கண்டவே லாசண்முகா வேலாயுதா 


வேலாயுதா, (௫௨) 


பயனாகைககே தமிழ்பாடினாற்‌ பசர்தீபமாம்‌ பரிசத்‌ திடில்‌ 

வஒயனாகைச்கே யெழுசாவிடி. லாற்றங்கரை மரமல்லகோ 
கயனாகைக்கே சரிமார்ச்சமாச்‌ சாலாடி சன்‌ றுணையானவர்‌ 
வியனாகைக்கே கயவாசகனா வேலாயுசா வேலாயதா (௫௯) 


ஈயாமலும்‌ ஈல்லோர்களை யெண்ணாமலு மெண்ணிச்கலை 
யாயாமலுங்‌ சேளாமலு மறியாமலு மறிவீனர்பா . 
லோயாமலுந்தமிம்சொல்வியுமுண்‌ டோபலனுனைஈம்பினே 
ன்‌, வீயாமலுனன ருள்செய்குவாய்‌ வேலாயதா வேலாயுசா. 


றை கசொல்லஓமேன்‌ புடைஷலைக்குளே சைச்சாடையுஞ சொ 
ல்வேன்மரு, நெட்சொல்லுகின்னை மென்பது 8யென்துளம்‌ 


மெய்கண்ட வேலாயத சதகம்‌, ௧௪ 


நினையாதவன்‌, பொய்சொல்லுவேன்‌ வசைசொல்லுவேன்‌ 
புறஞ்சொல்லுவேன்‌ பிழைசொல்லுவேன்‌, மெய்சொல்லு 
வே னறி௫ன்‌ நலன்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா (௫௫) 


தம்பிசக்கையா னவனுக்கொரு துணையானவா சுரர்சேவிதா 
நம்பிக்கைநீ யல்லாமலே காடேனொரு தெய்வத்தையு 

மம்பிக்கைகேர்‌ விழியார்மொழி யார்வுக்குடை யானென்று 
- தான்‌,வெம்பிச்கைவிட்டாலுய்வனோேவேலாயுசாவேலாயுகா- 


ஆம்போதும்‌ வேல்‌ மயிலுந்தணை யாகாமலே யாகங்களும்‌, 
போம்போதம்வேல்‌ மயிலுந்தணை பொறிறட்பமும்‌ நெறி 
தப்பியே, சாம்போதும்வேல்‌ மயிலுந்துணை சடம்வீழ்ந்த 
பின்‌ பிடிசாம்பலாய்‌, வேம்போதும்வேல்‌ மயிலுக்‌ துணை 
வேலாயுகா கேலாயுதா, (௫௪) 


காம்பாகுமென்‌ ஜோள்வல்லியார்‌ காந்தாபுகழ்ச்‌ சேந்தா 
விடப்‌, பாம்பாகுமா பரணன்றரு பாலாஇருப்‌ புகழுக்குமெ 
ய்‌, யாம்பாகுபோல்‌ ஈற்ேனா ரருளுந்தமிழ்க்கடியேன்றமிழ்‌ 
வேம்பாகுமே கரும்பாகுமோ வேலாயுதா வேலாய தா (௫௮) 


காப்பாகிலும்‌ படைப்பாகிலுவ்‌ கருசாமலே யழிப்பாஇுலு 
ஹப்பாதிலும்‌ வேள்வித்தொசை முடிப்பாகிலு மற்றோரிலுங்‌ 
கோப்பானசெம்‌ சமிழ்பாடியே கொண்டாளுமென்‌ கூல 
தெய்வம்நீ, மீப்பானுவை நிகர்குண்டல்ர வேலாயுதரவேலா 
யுதா. (௫௧) 


அப்பத்தரா மறுபத்துமூ வடியார்களுச்‌ காயுன்பிதா 

செப்பத்தொடு வக்சாட்கொளுஞ்‌ சேஇக்குநான்‌ இறி3யே 
னெனிற்‌, கொப்பத்தல்‌.வீழ்‌ கரியென்னவே கூற்ரானஉன்‌ 
கசொடுபோகவே, வெப்பத்துடன்‌ வாராமலாள்‌ வேலாயுதா 
வேலாயுதா, (௬௦) 


நீச்தாத்துயர்‌ சஉட்டாற்றிணில்‌ நீகைவிடில்‌ நிலையே தினி 
சேக்சாகடம்‌ பாசஸ்‌ முகா சேயாகுகா தெய்வானைதன்‌ 


கறு மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, 


காநதாசிலம்‌ பாகாங்கயா கந்காகதிர்‌ காமத்தினில்‌ 
வெந்தாவருள்‌ கூர்ர் சாளுவாய்‌ வேலாயுகா வேலாயுதா,(௬.௧) 


அட்‌தப்ப்தஞ்‌ சரியைச்குமெய்‌ யவிரப்பதங்‌ இரியைக்குமே 
பிந்தப்பதம்‌ யோகர்ச்குமே யீற்றுப்பசம்‌ ஞானர்க்குமே 
தொர்தப்பத மானாலினி சம்மாவிடு வேனோவர 
விந்தப்பதம்‌ தந்தாளுவாய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா, (௬௨) 
சிக்தாகுலக்‌ தீர்ப்பாயினிச்‌ இீராவிடிழ்‌ செவ்வேளெனக்‌ 
கந்தாவெனச்‌ சொல்வேனுனைச்‌ சடம்பாபெருங்‌ கற்பாவை 
தன்‌, மைர்சாவெனப்‌ பிச்தன்நரு மகனேயென வசைபேசு 
வேன்‌, விர்தாசலப்‌ புயபாரனே வேலாயுதா வேலாயுதா. 


வந்திட்டது கண்டேனலால்‌ வாராமையைக்‌ சண்டேனிலை 
கொச்திட்டசா விக்சென்பனோ கோய்சேருடற்‌ கேனென்‌ 
பனோ, முந்திட்டவோ நின்றொப்பதா மூன்றும்பிரி பாகக்‌ 
தரில்‌, வெர்திட்ட தம்‌ வினையெய்துமோ வேலாயுகா கேல்ா 
யதா. 1 (௬௪) 


போதாச்தமாய்ச்‌ சகடரெய்தியே போய்நின்றபின்‌ னாளாந்த 
மாய, மாதாசதசமாய்‌ வருஷாச்தமாய்‌ வயதாச்தமாய்‌ வருழமு 
ன்னே, நாகார்ீதனே லோகாந்தமாயம்‌ ஞானந்தமே வரல்‌ 
குவாய்‌, வேசாராஈ்கனே யேகாக்தனேவேலாயுதாவேலாயுகா, 


முத்தேப்து மத்தேவளர்‌ முதலேயொரு முத்தேவர்சம்‌ 
பத்தேமறைப்‌ பொருளேபொருட்‌ பரமேபர மானச்தமே 
இத்தேபரி சித்தோருளத்‌ தேவேமிசத்‌ தெய்வப்பயிர்‌ 
வித்தேவிசைக்‌ சதியாதிபா வேலாயுதா வேலாயுதா.(௬௬) 


மசனப்படும்‌ மலரை தக்கவே வடுவிட்டபுண்‌ ணொருபச்சமா 
ய்ச்‌, சசனப்படா முலையார்ஈகந்‌ சைகீடின்‌ ௦புண்‌ ணொருப 
க்கமா, யதனப்படும்‌ வலியோடெம னயவொள்புணி லிடுகோ 
லென,விதனப்படுமெனையாளுவாய்வேலாயுதாவேலாயுதா, 


மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, ௧௯ 


மாதாபித.ர வாசானுநீ மாமானு£ மாதேலனிீ 

யாதாரநீ யாகரயநீ மாகாசநீ யாள்வானுநீ 

தாதாவுநீ தாரானுடீ சார்வானுநீ சாரானுநீ 

வேகாவும்நீ மாலீசணீ வேலாயுதா வேல்யு தா. (௬௮) 


ேதாரணி யஞ்சேர்ந்திடில்‌ விவொர்களோ சேவிப்பது 
வேதாரணியடுமைப்பணிவிடயையல்லவோ விணிமேற்குறை 
'வேதாரணிச்‌ சடிலன்றரு விழியேவிழி மணியேமிக 
வேதாரணி மணிமார்பனே வேலாயுதா வேலாயுதா. (௬௯) 


மதிவண்ணமா மூசவண்ணமு மலைவண்ணமாம்‌ புயவண்ண 
மும்‌, நிதிவண்ண மே ணியின்வண்ணமும்‌ நிறை௨ண்ணமே 
விழிகொள்ளுமோ, யதி௨ண்ணமாங்‌ கெதிவண்ணமே யை 
வண்ணமே யிவ்வண்ணமோ, விதிவண்ணமு மெவ்வண்ண 
மோ வேலாயுகா வேலாயுதா, (௪௰) 


- வேதண்டசோ தண்டன்றரு வேளேதிரு மெய்ஞ்ஞானமாம்‌ 
கோசண்டமால்‌ மருகா வனைக்‌ கும்பிட்டவர்‌ முன்வர துநீ 

வேண்டவே பாரப்பிணி விட்டோடமெய்‌ யருள்கூருவாய்‌ 
வேசண்டசூ ரனைவென்றவா வேலாயுதாவேலாயுதா, (௪௧) 


கச்தூரியே யச்காரமே கர்ப்பூரமே கட்டாணியே 
முதிசாரமே சட்கோணமே முக்கோணமா திட்சேபமே 
சொச்தாருவே தத்தாலுின்கொட்டாரமேயெட்டாதுநூல்‌ 
விச்சாரநீ பத்தாமனே வேலாயுதா கேலாயுதா, (௭௨) 


வேததீதுுற்‌ பொருளென்றனை மெய்யுண்மையாய்விரும்பி 
ச்கொள, வேசத்துவநிலையாமதமிரு கண்டுவின்மகனுக்குற 
வேதத்துவ ரும்போதுபொய்‌ மெய்யாகவ மிலையோமிக 

வேச்ச்ீதுமஞ்‌ ஞஜையிலேகிய வேலாயுதா வேலாயுதா, (௪௩) 


.கண்ணேறுசக்‌ மணுகாமலே காப்பாயெனைக்‌ காராலுமோ 
தொண்ணூாறுட னொருபச்‌ தமே சுசமாயனைச்தொழுதேத்த 


௨0 மெய்கண்ட வேலாயுக சதகம்‌, 


வே, தண்ணிறுமெய்ஞ்ஞானோதயர்‌சருநீறுசுக்‌ தரரீறெனும்‌ 
வெண்ணீறுதர்‌ தெனையாளுவரய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா,. 


பூணாசையு௩ கலையாசையும்‌ பொருளாசையும்‌ பொருள்சே 
ர்ச்திடிற, பேணாசையம்மகவாசையும்பெண்ணாசையும்‌ மண்‌ 
ணாசையு, மூணாசையும்‌ பதினாறென வோதாசையும்‌ பேரா 
சையாம்‌, வீணாசையென்‌ ரொழியுங்கொலோ வேலாயுதா 
வேலாயுதா,. (௭௫) 


கண்ணப்பர்கா லுதைபட்டதுங்‌ கற்சாக்கிெய ரெறிபட்டத 
மண்ணப்படும்‌ விசயன்கைவில்‌ லடி. பட்டது மரனல்லகோ 
வெண்ணப்படு மோட்சர்தர விலையோவடி. யேன்‌ சொல்லிய 


விண்ணப்பங்கேட்‌ டருள்கூருவாய்‌ வேலாயுகாவேலாயுகா, 


இண்டாவமும்‌ பிரத்தந்தசை சேர்ந்தென்புதோல்‌ போர்‌ 
ததன்புட, னாண்டாங்குமொன்பத வாசன்‌ மேலொருவா 
சலிலுண்டாகயே, மாண்டாலொரு பிடிசாம்பலாய்‌ மண்‌ 
ணாய்விடி மாயச்சடம்‌, வேண்டாமையா வேண்டரமையா 


வேலாயுதா வேலாயுதா. (௪௭௭) 


இண்டாட்டந்தீர்‌ மன்ராட்டமே செய்வாய்சயித்‌ தியரான 
வர்‌, சொண்டாட்டமுங்‌ களியாட்டமுங்‌ குடியாட்டமுங்‌ 
கூத்தாட்டமும்‌, வண்டாட்டமும்‌ வம்பாட்டமும்‌ மாரு 
ட்டமும்‌ போராட்டமும்‌, மிண்டாட்டமும்‌ தரப்பொரும்‌ 
வேலாயுகா வேலாயுதா. (௭௮) 


கண்டாமரை முகந்தாமரை சைத்தாமரை கழலாமடி 

யொண்டாமரை வாய்த்சாமளை' யுளத்தாமரை யோர்ர்‌ 
தெய்துவாய்‌, வண்டாமரைக்‌ கொழி.போலளி வான்மு 
ட்டவே மதியானது, வெண்டாமரை யாம்காகையில்‌ வே 


லாயுசா வேலாயுதா,. (௭௯) 


தூண்டாமலும்‌ பாபங்கள்பொய்‌ சொல்லாமலும்‌ விலைமா 
தரைச்‌, ண்டாமலு மறிலீனராச்‌ சேராமலுஞ்‌ சமயங்க 


மெய்கண்ட வேலாயுக சதகம்‌, ௨௪ 


ஸிற்‌, ருண்டாமலும்‌ பிணியால்மனஞ்‌ சவியாமலும்‌ பரசா 
மே, வேண்டாமலுமருள்கூருரய்வேலாயுகாவேலாயுதா, 


ஆண்டுபிறக்‌ குந்திங்களீ ராறிழ்றிதி யைம்‌ மூன்‌ நினு 
மாண்டுபிறக்‌ கும்மேழினில்‌ வாரமிரு பத்தேழினா 
னீண்டுபிறக்‌ கும்யாவுமே நிலையாககா ரணமல்லவயவோ ப 
மீண்டும்பிறப்‌ பெய்தாமலாள்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா, () 


இடி. யாலடி. படுமாசுண மெனவேவரு மெமதூதர்கைத்‌ 

தடியாலடி. படுமென்றுயர்‌ சாற்றுந்திரு வெண்ணீறெனும்‌ 
பொடியாலடி. படவேயருள்‌ புரிவாயுனைப்‌ போநமுர்கள்‌ 
போல்‌, மிடியாலடி. படநீதியோ வேலாயுதா வேலாயதா,() 


படவும்படா தில்லாமையிற்‌ பட்டாலுமோ பாஉங்களாற்‌ 
கெடவும்படாத்‌ தியர்களைக்‌ செஞ்சப்படா துண்டிக்ரை 
யிடவும்படா குடிமைச்சுமை யெடுக்கப்படாசென்றாலுமோ 
விடவும்படா சென்‌ செய்குவேன்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா.() 


உடலைப்பல காளுமெடுச்‌ சோய்வின்றியே யொழியாப 
பெருங்‌, கடலை£்கடப்‌ பதமெந்தராட்‌ கப்பறககப்‌ படுகாக 
மாய்‌, நடலைக்குட. மையைகம்பியே ஈமனுக்கறைச்‌ சுடூயா 
வனோ, விடலைச்குரு பரகாதனே வேலாயுகா வேலாயுதா, 


ஆடி.க்கைகேர்‌ செண்டித்தபோச்‌ களித்தோர்களு மருமந்த 

பொன்‌, றேடிச்கையா லீர்தோர்களுஞு சீர்சேடராய்ச்‌ மோ 

ன்களாய்‌, வாடிச்சைமேல்‌ வாடிக்கையாய்‌ வரப்பண்ணு 

முன்‌ மதிமந்திரம்‌, வேடிச/சைமேல்‌ வேடி க்சைகாண்‌ வேலா 
ச 


யு.சா வேலாயுதா, (௮௫) 


மடப்பாலைமார்‌ விடப்பார்வையோ நெ ருப்பாறுசேர்‌ மயிர்‌ 
ப்பரலமே, நடப்பார்களோ வினிப்போதுடீ ஈயப்பாகநின்‌ 
னீராறுகண்‌, ணிடப்பார்வைதா வுடற்பாஇதியா மலைப்பாவை 
யர ர௬ுழைப்பாணியார்‌, விடைப்பாலருள்‌ தவப்பாலனே 
வேலாயதா வேலாயுத, ப (௮௬) 


உ மெய்கண்ட வேலாயுத சதசம்‌, 


உடைதந்தெனை நடத்துப்பிறர்‌ ஈகைதந்தது மாற்றிக்கலை 

யுடைதரந்தமு தூண்டச்‌ தபூ ணொளிதச்‌ துயர்களிதக்தருள்‌ 
மடைதர்‌ துல்‌ வழிசந்தெமன்‌ மதியாதுனைப்‌ பிரியாச்சல 
விடைதந்தெனை யாள்வாயினி வேலாயுகா வேலாயுதா, () 


எடுப்பார்களும்‌ பல்லக்கின்மே விருப்பார்களு மிவர்தம்மிலே 
கொடுப்பாரையுங்‌ கொடுக்காரையுங்‌ குறியாலறி வித்தாய்‌ 
கொடை, தடுப்பாரையம்‌ காட்டாமலே தனைவந்தடைம்‌ 
தோர்க்காயுயிர்‌, விடுப்பாரையுங்‌ சாட்டாயிணி வேலாயுதா 
வேலாயுதா, (௮௮) 


எட்டிச்சனி கண்டாலழ கெடுத்‌ அுப்புசிட்‌ படாரோ வெறுங்‌ 
குட்டிச்சவ செனுலோபனாக்‌ குறியாவண மருள்வாய்சமர்‌ 
கிட்டிப்பொரு மசுரப்படை. கெட்டுப்பிந இட்டுச்செல 
வெட்டிப்பலியிட்டுப்பொரும்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா. (௮௯) 


உடற்கைப்பழ வினைத்தோதறபையை யூரும்புழு வுறைகர்‌ த 
லைச்‌, சடக்கைக்குதித்‌ அயிர்போய்விடிற்‌ ராயுக்தொடில்‌ 
ஸ்கானஞசெயுச்‌, தொடக்கைக்கழு வண்ணும்பொதிசோற்‌ 
றைக்குறு நாற்றைப்பெரு, விடகீகைச்சுமக்தென்னோபலன்‌ 
வேலாயதா வேலாயுசா, (௯௦) 


மோடத்மைவே ரறகீக்கியே மோனத்தினால்‌ ஞானத்‌ தினாற்‌ 
ஜளோடத்தையு மறடீக்கியே சுட்டாய்ச்சொலுஞ்‌ சட்டாக்கரப்‌ 
பாடத்தையும்‌ வருவித்தபின்‌ பருவப்பம்‌ பண்டாரமாம்‌ 

வேடத்தையும்‌ தந்தாஞவாய்‌ வேலாயகா வேலாயுதா, (௬௧) 


செஞ்ஞாயிறு காள்வாவங்கயே செல்லச்சமன்‌ செங்கைப்ப 
டல்‌, பஞ்ஞாகப்பாய்ப்‌ படுத்தோரையப்படி பாச்கிலெப்ப 
டூயுய்குவேன்‌, அஞுஞானமாக்‌ இமிரங்களை யாதஇத்சன்‌ முன்‌ 
பனியாக்சயே, மெஞ்ஞானமே தந்தாளுவாம்‌ வேலாயுகா 
வேலாயுதா.. (௯௨) 


3 


மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, 12 


அஞ்சாமலே தயராமலே சோசாமலே சோம்பாம?ல 
யெஞ்சாமலே யிரியாமலே யேருமலே யில்லாமையா 
லவஞ்சாமல்கோ யணுகாமல்மெய்‌ யழியாமலே யாகாமிய 
மிஞ்சாமலேயருள்வாய்வரம்‌ வேலாயகா வேலாயுதா,(௬௩ ) 


நேடுக்குமுன்‌ னடியார்களை நே9ச்சவும்‌ நின்பாதமே 
பூசிக்கவு மானக்சமாய்ப்‌ பூரிக்கவும்‌ போற்றத்சமிம்‌ 
வா௫ச்சவு மவனத்தினே வாம்விக்கவுஞ்‌ செய்யாமலே 
ேவே௫ச்குமால்‌ கொளவைப்பையோவேலாயுதா வேலாயதா 


வெங்கைக்குதநேர்‌ சிலையாளளரைவெறுவாய்க்கலை கெட்டோ 
ர்களை, வெங்கைச்தன பதியென்னவே வீணிற்றமிழ்‌ பாடா 
மலாள்‌, வெங்கைப்பிரான ருள்சேயளேமிக்கார்குறச்இச்கா 
கமலே, வெங்கசைத்தருவாய்நின்றிடும்‌ வேலாயதாவேலாயதா, 


வாசாமலர்‌ வேதப்பிரான்‌ மணச்சச்சன்வைதம்‌ இடுகட்பலை 

யாசாமியக்‌ கடல்மேற்பொறி யைம்பாயினா ல்லையாமலே 
பாகாமெஞ்ஞா னச்தீவுறப்‌ பதபங்கயக்‌ சரையேற்றிடும்‌ 
மீசாமனீ தானேயலோ மேலாயுதா வேலாயுதா, (௬௬) 





பகடன்புற வுயிருக்கெலாம்‌ பறந்திட்டபுள்‌ விலங்குக்சட 
ககடன்கள வுச்காளைய னைம்பூதியதக்‌ தாலூர்ஈதிடுஞ்‌ 
சகடன்குணம்பொறைகல்‌ விநற்றவமற்றவன்‌ சகலர்க்குமே 
விகடன்றனச்‌ கருள்கூருவாய்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா, () 
மோகாடவி வளருங்கொலோ முருசாடவிக்‌ குழலார்கள்‌ 
மேல்‌, மாசாடவிகிலவென்னவேவாணாளெலாம்வீணாள தாம்‌ 
நாகசாட௨வி யிடியென்னவே நமன்வதிடும்‌ நாள்வர்துகா 
மேகாடவி தஇகழ்சாசைவாம்‌ வேலாயுதா வேலாயுதா, () 


அகுதிக்குவே ஜொருஇக்குமில்‌ லாதிககாடி லைப்பேர்வினைப்‌ 
பகுதிச்குள மெலியாதருள்‌ பரிஇச்கு£்‌ சுரு இச்குளார்‌ 


௨௪ மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌, 


தொகுதிக்கும்‌ தருஇக்குநீ சோதிக்குரு பரனேயருள்‌ 
மிகுதக்கும்‌ யல்லாதிலை வேலாயதா வேலாயுதா. (௯௯) 


குகவாழிசெர்‌ அராவினன்‌ குடிவாழிபுட்‌ கொடி வாழிசண்‌ 


முகவாழிசூர்ப்‌ பகைவாழியுன்‌ முன்வாழிநீ பஞ்சேருமார்‌ 
பகவாழியிச்‌ சதகந் தனைப்‌ படித்தோர்களுங்‌ கற்மோர்களு 
மிசவாழிவேல்‌ மயில்வாழியே வேலாயுசாவேலாயுதா(௧௦௦) 


ர்‌ மெய்கண்ட வேலாயுத சதகம்‌ 


முற்றிற்று. 





நச்‌ 


இ வம்பறா லை யத22 


க. 
கிவமயம்‌. 
வேலுமயிலுந்துணை, 
இருநரகையில்‌ 
ப இருக்கோயில கொண்டு விளங்கும்‌ 
ர மெய்கண்டவேலவரென்னும்‌ 
குமாரக்கடவுள்‌ பேரில்‌ 
௦ 9 
இ.றப்புகழ்‌. 


விநாயகர்‌ காப்பு--வேண்‌ பா, 






யைப்பொருகெடுகங்கண்‌ வல்லபையயாம்‌ பச்சைப்‌ 

யைட்‌ புணர்களிற்றைப்பேணி--யடியைக்‌ 

ம்நினைந்‌ தாரெய்தாச்‌ சறப்புவேறுண்டோ 

- மனம்கினைந்ததெல்லாம்‌ வரும்‌, 
வள்ளைநிகர்குழையாள்வள்ளிக்கொடி.புணர்க்த 
'கள்ளவிமும்ரீபர்மெய்கண்டவர்மேல்‌--வெள்ளை 
நிறப்புகழைப்பாரினி௮ 2 அதற்காவேண்டித்‌ 
இறப்புகமைச்சொன்னேன்றெளிம்‌ த, 


நாகாபாணப்‌ பிள்ளையார்‌ துதி, 
௧- தானானகனத்தன சனதன தன 
தானானதனசதன சனதனதன 
- தானானதனத்தன தனசனதன-- தனதான. 
௪ரரர்சுவை முப்பழமுடனே யிள 
நீர்பாயசமிச்‌ உதிரசமாவடை 
தேன்மோசக மெட்பொரி புளியோதரை கசோரை 


2 


உ௭ தறப்புகழ்‌, 


சேன்மாதுள ஈற்கணிகுளமா ரவல்‌ 
ீடாழமை பருப்பளையொடு தோசைகள்‌ 
சேதாவமுதத்துட னவிவையாவைய மயில்வோனே 
பாரார்‌ கயிலைகசரியரனா ரருள்‌ ப 
வேலாயுத மெய்க்குமச சிகாமணி 
பாகார்‌ வசனக்குறமகள்‌ பரல்வரு மலாமீசே 
பாவாணர்துஇத்திடு மியல்பாயொரு 
நூரான இிறப்புகமெனவே முதிர்‌ 
பாமாலை யுரைத்திட வருள்கூ.ர்வ.த மொருகசாளே 
வாராழிவளைத்திடு மகமேருவை 
யேடாக மருப்பொரு கரமேகொடு 
மாபாரதமுற்றெழுதியகாரண வடிவோனே 
மால்யானை முகத்தவுணனையே யெதர்‌ 
போராடி யுயிர்ப்‌ பவிகொளுகாயக 
மாதேவர்‌ அ.திக்சையின்‌ மலர்வாய்‌ மறை கிழவ 
சாராயண னுக்கொருமருகா வுயர்‌.. ட்‌ 
காரோணர்‌ வரத்தினில்வருபாலக 





நால்வாய்மசமுக்கணதுடைமீதொரு . . மயிலோனே 
தாவாய்குண பற்பலபொருணீடிய 

மேகாடவி சுற்றிய இருகாகையி 

னாகாபரணச்‌ கணபதியே ௪ட வுளர்வாழ்வே, 





௨, தானானதான தனத்தனத்தனஹ 
தானானதான தனச்தனத்தன 
தானானதரன ப ராவ ட. ட 

மட்டாருமூவிரு பங்கயமாயெே 
சட்கோணமீ திவிருக்த சொரூபழு 
வற்றாத மூவிரு சம்திசர்கூடி ய மூகமாதம்‌ 
மற்ரோள்களாறிரு செம்பொனின்மேருவு 
ஈற்காதிலாதிரு செஞ்சுடபே நிறை 
வைப்பாகவே வளர்குண்டல ராடியு மழறைகாலும்‌ 





சீ 


* இிறப்புகழ்‌. ழ்‌. 


மூட்டாமலோதிய செங்கணிவர யழு 
தப்பார்வையாறிரு கண்களுமே பணி 
முத்தாசமார்பமு மம்புயமே நிகர்‌ கரமீதே 
முக்கோணமாகியவெம்‌ பகை வேலுடன்‌ 
மிச்சானதோகையில்‌ வந்தவிகோதமு 
முற்கோலியேயதியும்படியேவ ர மருள்வாயே 
அட்டாளசேச மடங்கலுமேருவு 
.. மெட்டானமாதிரமும்பதினா லுல 
கப்பாலுமேயளவண்டருமே பணி யிருபாதா 
அக்காரமேகனியின்சுவையே மது 
சப்பாகமே குளிர்சக்தனமே கும 
சப்பாகுசாகுற மங்கைமனோகர குருநாதா 
கடடாமமான கடம்பணிமார்பக ப 
நிகேஃபமே சிவசக்சதியே கன 
வ்‌ “த்தாருவேமணியொன் ப.துபேர்‌. துணை யமெனும்வீரா 
கற்ப ரமேமழையின்பொருளேகமத்‌ 





கஸ்‌ தூயியேகையிலங்குசனா ர௬ுயர்‌ 
| கம்றாணிலாழ.ய வைங்கரனாா* துணை முருகோனே, 


௩. தனகனன தானதான 
தனதனன தானதான 


தன்தனன்‌ தான காரன்‌ தன்‌ தானி 


மாதா வம னப்பிளமை ச 
வ்ணா யழித்தவனை 
வாணாள்‌ சிறுத்‌ தவனை. மிடர்தீசாம்‌... 


% இந்திர்த்தன விராயகர்‌ ஸ்ரீகாயாரோசணேஸ்வர ரரல 
யத்தாணில்சாண்‌ டவம்புரிச்‌ து அண்டி ரக்ஷித அவர்‌சவர்‌. இ 
ருப்பணிவேலைடட தீதுசையில்‌ அக்கற்றாண்‌ பிரிக்கப்பட்ட 
காலக்தத்‌ சானிருக்சவிடத்ை தவிட்டுப்‌ பழணியாண்‌ டவர்‌ 
சந்நிதிப்‌ பக்கத்தில்‌ விளங்கும்‌ இவ்விரகாயகக்கடவுளுக்குத 
சர்ச. கற்நூணிலாடிய ௭ சொல்லப்டடுற.த, 


தபு. அஸி ௪. மூ தர்‌ ச கீத 
த்‌ ்‌ டி சாரா. கீ 108 


௨௮] திறப்புகழ்‌, 


வாழ்வோ தரித்திரனை 
ஊணோ பெருக்‌ சவனை 





வாயோ வசத தியனை நிலைபேரும்‌ 


்‌ 
த 
1 


ஆதார மற்றவனை 


தடப்புலன்‌ 


ஆசாரம்‌ விட்டவனை 

யாபாசமுற்றதஉனை யறுபானோ 
டாறாறு சத்துவனை ... ்‌ 

யாகாத குத்தினை ப 

யாளாக நற்கருணை புரிவாயே 


ரர வக்க க வகர 


வேதாளமுட்ட. வெழு 
பாதாளமுட்ட வெழு 
மேலோகமுட்ட. வொரு திரையாக 
வேகாநிறுத்து படை ப 
குர்மாளவிட்ட கையில்‌ 

வேலாயுதப்‌ ப்ரபுட 


மாதா சிவப்பொழுகு 





பாதா பொருப்பிலுறை 


ஞானா நடத்து மொரு ்‌ மயில்வீரா. 


நாராயணற கரிய 
காரோணருச்‌ இனிய 
நரகாபுரிக்கு ளமர்‌ மூருகோணே, 
௪. தானச்தனதததன தானந்தனத்சசன 
தானச்சனதசசன--தன தான. 
ஆகச்சிறுகுடம்பை மி.இற்குடியிருக்த ட ௭ 
வார்புட்குலமிருக்த த்‌ லஸ்‌ வியல்பாகு ்‌ 


ம கஸ்‌ றல்‌ 


மாலிச்குடலிருந்த சேசத்தையுமறிந்து ௫ 
மாகத்‌ தினைவிரும்பி ட 
மாகப்புயல்பொழிந்த நீரிர்‌ பயிர்‌ சழைச்‌ த. 


ச்‌ 


வாதிற்கருணைசரஈது ஆட்டா? அயர்தீராய்‌ 


சயன. ஆத்‌ 


மாறிப்பிறவியென்ற வேலலப்புணே 4 
வாசக்கமலமென்ற ப வடி.தாராய்‌ 
மோகச்ருறமடந்தைமார்பிற்‌ களபகொங்கை 
மோதப்புளகரும்பு ப பூயவீரா 
மோன தீஅடனிருந்து ஞானக்கலைவிரும்பி 
மேவர்க்கருள்புரிந்த குமயேசா 
கமாகக்குலமெழுக்து பாயக்கதலவிசம்பு 
காவற்கணிகிமிந்த ரசமோடி 
தாடிப்புகழ்கிறைந்ச சாலித்திரள்விளைக்த 
காகைப்பதியில்வக்த முருகோனே. 


ட. கானதனதானகான தானதன தானதான 
கானதனசானதான-.-தனதான. 


- கார்முகத்தோடுசேர்ச்ன போர்முகத்தோடுபரய்நது 





- காதுமட்டோடிரீண்ட விழியாலே 
காமுகர்க்காசை அண்டி. யாடகக்கஉலிவேண்டு 
- காரிய சி ச்தாலும்‌ வாஞ்சை யிகவாகி 
-ஐர்சுருட்பாதியித் து பூண்முலை க்கோடுதோய்கீ நு 
சேலையிற்போசம்‌ நீஃ்த வனுராரகம்‌ 
. மேலிளைச்சோகசைதோன்ற ஏறவிட்டேணிவாங்கும்‌ 


வேசையர்கீகாசைபூண்டு மெலிவேனோே 


குருடற்பாதன்று பாதியைக்சோசைரீண்ட, 


குழ்கொடிப்பாதியாண்ட ௨உடி வேலா 
்‌ 'சோலைமுத்சேசுபால்கனே மலைப்பாவையின்ற 
ட தாயபொற்‌ ோள்முன்னான்கு. - பெறுசேயா 
சாசணித்தேவிகாய்க்த வேளையெப்போசதும்வாய்க்த 
கான்‌ மறைத்தேஉர்காஞ்சி பரிவாசா 
"நாதர்சொழ்பால ர்‌ வாய்ம்த பாடலைகச்கூறுசேச்த 
்‌ னை கமெயெப்‌2போதும்‌ வாழ்ந்த முருகோனே. ப 
ட்‌ ்‌ த த 2 ்‌ ்‌ ழம்‌ ்‌ ட 


2 


உப இ ஐப்புகம்‌, 


௭௬, தன்ன தான தன. 
கன்ன கன கானதன: 


த்‌ 


கனன தன தான தன. தன்‌ தான, 


அடிமோனை முற்றெதுசை 
தொடைபாவிகற்பமிசை 
யசைரெழுக்துமுறை 
யமுதான சொற்சுவையு 
மதிலேபொருட்சுவையு 
மமகானபசீதுமுறை 
ஒழ. வாயில்க்கணமு 
மிகவேபழுக்க வயி 
சமுூமேயடித்தகள 
மமைமாரியொப்பவெகு 
சமிழ்மாரியைப்பொழியு 
வரமேதரகீ கருணை 
முடியே ரகத்‌ இினனொடு 
தல்மாறதிடச்‌ தம்வட 
மொழியாரணச்‌ தருண 
மேஅபாவினத்துமுன 
தடியாருளத்அமுழு 
முூதலாகமத்துநூறை 
ல்வொன்முசட்டையள ்‌ 
விடுகோபுரச்‌ இ௧ர ( 
முயசாலயத்‌தி ஓுறை 
உமையாள்வயிற்றில்முழு 
மணியேசமிழ்ப்புகழு 
மூரகாபுரிக்‌ கதிப 


ஜனக. வறவாவைவாரம காவைகதுவாயு. 


மூனறயோடே 


மெனவேதான்‌ 
பத்த 
இரிகாதர்‌ 

ட்‌ 


வடிவேலா 


ம்‌. 


முருகோனே. ்‌ 





௫ 
7 
்‌ 
ந்‌ 


ல்க்கிய்‌ 


ப ப்ன்கலை முகி உப்ப ரப்ட 


அம்ப பணிதல்‌ அ 1 தம்‌ தம பதத இத்‌ ம்‌" 


வபண்‌ கட ட பணிவும்‌ 


இறப்புகழ்‌. ௩௧ 


௭, தீனன்‌ தானன தன்ன கானன்‌ 
சன்ன தானன சகனன தானன 
தனன தானன தனன தானன-தீலா தரன்‌, 


-அருமைதசக்தருள பெருமைதத்தருள்‌ 
பலமைதகர்தருள்‌ நிலமைதர்தரு | 
ளழகுதந்தருள்‌ குமவிதர்சரு ளசல்லாதே 

யறிஏதந்தகருள்‌ பொறுமைதக்தரு 
ளிளமைசந்தருள்‌ வளமைதக்தரு 
ாரசுதந்தருள்‌ த௨சதநதரு 


3 


னுகூலா 


-ஒருமைதக்தருள்‌ மமைதக்தரு 
ஸிருபுயங்களி லகில்வரைாந்தவ 
ரூறவுகந்தரு ரூணார்வுகஈதரு ளெனவேதா 

னரைசெய்ந்தொறு மினியதொண்டர்க 
சாகம௫ூழ்ர திட முூகமலர்ந்திட 
- வுதவுமுன்செயல்‌ விதரணங்களை யபயறியேனே 

தரூமசுந்தர வருணபங்கய ப 
வசனமண்டல மிலகுகுண்டல 
தருவெனுந்தொடையொடுகடம்பணி மயிருதோலா 


௪சமரபுங்கவ விசயசம்்‌.ிம 
வமரர்தன்சிறை விரிமசுசல 
சரவணந்இகம்‌ கருணையங்கட லெனும்வீரா 


செருமுகர்தொறு மசுரர்தன்ை 
| மடி யவென்றவ விபையவம்பிகை 
௮வளிடம்பெறு செளரிசுக்தரி கருபாலா 
சரையம்பதி தணிகையம்பதி 
மயிலையம்பதி சதிரையம்ட இ 


இருவிளங்‌ கய வுரகையம்பதி மருகோனே, 





௨௨, இறப்புகம்‌, 


2, தன்ன சன தான சன 


கனன சன தானசன 


இன்ன தன்‌ தானது த்‌ 368, 


சடவிற்கவிழ்ச்த கலம்‌ 
விழலுக்றைக்ச புனல்‌ 
கமரிற்கவிழ்ச்‌ துவிடு 
கனவிற்சுச்த சுகம்‌ 
நதியிற்களைத்க புளி 
கவியிற்புதைக்ச பொரு 


மடவிக்கெறித்த நில 
யழவிற்கதிர்க்கரண 
னறிலைக்கமித்‌ இருகைப்‌ 
பதரைப்புடைக்து மெவி 
யவலக்கருச்தடையும்‌ 
விடலைக்‌ திருக்குமர 
வசு ரப்படை த்தலைவர்‌ 
விபுதர்க்குல்த்சபென 
வெளியிற்புப்படுவர்‌ 
விழியைச்‌ சியூட்ெிந 
விநயக்குறிப்மீசென 
யுடலைப்பிளக்க வவர்‌ 
குடலைச்சரித் தவர்க 
ளுயிரைப்பறித்து வரு ன்‌ 
வுமைபெத்நறெடுத்த ௪ 
வணச௫ிற்குணப்‌ பரபுட . 
வசகைத்தலத்‌தில்‌வரு 


னயல்‌ ரத வணனனுவ தவக்‌ 


பாலாகும்‌ 
எற்‌ (தி 


மெனவேகா 


வகைகாணேன்‌ 


வணரவாகி 
சதிர்வேலா 


முருகோனே, 


இறப்புகழ்‌. ன 


௯. சரனதனதானதான சானதனசானசன 
தானதன தானதன தன கான. 


வாசமலர்சூட்வொர்கள்‌ வாள்விழிமைதீட்டுவார்சள்‌ 
மார்பின்‌ முலைகாட்டுவார்க ளதஞளூலே 
வாலிபளைவாட்வொர்கள்‌ வேள்கலகமூட்வொர்சள்‌ 


வாசனைகள்‌ கூட்டுவார்க ளணிவார்க 


ளாசையிதமூட்டுவார்கள்‌ வாளூகிளைநாட்டுவார்க 
ளானகுரனீட்டுவார்க 


ளொரு கோடி. 
யாகறிதியிட்வோர்கள்‌ பரவமிகுகூத்‌இமார்க 
ளாசையறகீக்கியேயு னருள்தாராய்‌ 


ஈசர்குருமர்த்‌தராசா வானுலகோர்போற்றுபாதா 


வேழுலகும்வாழ்த்‌ தரீதா மயிலேறி 
யேயுதவுகாக்ஷியாளா நாலுமறையேத்துசேயர 
வேதமுறுமாற்றலார்க ளதசூரர்‌ 
நாசமறவீழ்தீதுவேலா மால்வரையை மீர்ச்தவேலா 
நாகரிகம்வாய்த்தவேலா வடி. வேலா 
ஞாரனநிலைதோற்றும்வேலா தேவர்சிறைமீட்டவேலா 


நாகைவருகார்த்‌ திகேயா முருகோனே. 


௪2௦, தனத்தானதானதன 
தனத்தானதானதன 
தனத்சானசான தன--சனதான, 

அறப்பாலைமேயுதவு. ! 
பொருட்பாலையேயுசவி 
உருட்பாவிலேமனது நழையாம 
லருட்பார்வைவேணும து 
சுருக்காணிபோலு மவை 
யருச்காணியாகுமது ன த சவேணு 


ரசா ப திறப்புகம்‌, 


மறுப்பாடிலாததமி 
முரைச்சாலுமோ வதனை 
வளர்ப்பார்களாருமிலை யதனா ல 
மழிப்பாகுதே கரும 
மினித்தேவரீனைரவிட 


வகைக்கா.ர.ராரொருவர்‌ பரம்‌ 


8 


ய 
குறப்பாவையார்மன து 
கயப்பாவையாமனது ப 
குறிப்பாககாடு குரு பரசேலற்‌ 
கசொடிக்காரனேகனக 
மூடிக்காரனேவிபுதர்‌ 
குறிக்காரனேயசுரர்‌ குலகாலா . 
கறுப்பானமால்மருக 
சிவப்பானமேனியிணில்‌ 
வெளுப்பானநீறுபுனை கதிர்வேலா 
கழைக்காடுமேசதலி 
வளைக்காடுமேமருவு 
கடைக்கானல்வேலிவரு முருகோனே, 





௧௧, தானர்சனத்ததன தானந்தனத்ததன 
தான? தனத்தகன--தன தான. 
வீணானவாழ்ச்கையதி லேயூறுமூத்தையது 
வேணாறுநாற்றமதஇ ஓயிர்தானே 
வீசாதகாற்றுநிலை சகாணாதயாழ்க்கையினின்‌ 
மேவாததோற்றமவை ப - யறியேனே 
சோணாடுகாக்கவரு காவேரியாற்கினிடை 
தோயாதமாச்களென வதிபாவி 
சோ ராமல்வாய்த்‌ தமயின்‌ மீதேறுகாக்ஷியொடு 
கோராதமோகூகெதி தரவேணும்‌ 


ட 





திறப்புகழ்‌. உடு 


சேணாடர்போற்றிசெய்து வாயாரவாழ்த்சஈல 


தேவாமுதரட்டினவன்‌ மருகோனே 
சேயா பராக்கிரம விசாகா வைவேற்குமர 
தேேறுபாற்கரனை நிகாதேலா 
நீணாகமாத்தியலை மாருத£ர்த் சுதி 
நீடாறிதோற்று மதி யிவைகசூமு. 
கேராகவேற்றில்வரு காரோணமஷூர்த்தியிடம்‌ 
நீலாயதாக்ஷி தரு முருகோனே, 





௧௨, தனத்ததந்தன சனதனதனசன 
தன தததர்தன கனதனதனதன 
தனச்சதசன கனதனகன கன. தன்‌ தான, 
அரும்பசும்பொனசும்டபு தசும்பொன்‌ 
வளர்£தெழுக்து குவிச்துகெருல்கு மு 
ன சம்புசெம்பொன்வடங்கொள்புனைந்தெதஇி ரிலைடயாகி 
பலங்கர்சங்கிருவம்புளகங்்‌ களு 
மிகுஈதசந்தசுகந்த கதம்பமு 
மணிச்‌ தஇணங்குசுணங்குபொருச்‌ திய குறமானார்‌ 
குரும்பைவென்ற தனங்களமுக்திய 
தடம்புயம்பணிரெண்டும்விளங்கு ம ப 
குடம்புனைந்‌ த சிறர்தெறிபுண்டா முகமாறுப்‌ 
குளிர்ச்ககண்பனிரெண்டும்விளங்கிய 
கிலம்புகண்டை சதங்கையுடன்‌ குமு 
குமென்றகொந்தரவிந்த பதங்களு மறவேனே 
சுரூம்பனக்தமெதிர்ந்து புறஞ்செல 
வட $தடர்ச்‌ து நடந்‌ துநெருங்குனழ 
தொடர்க்துநின்று திரும்பியருங்குமிழ்‌ மிசையோடி. 
தலங்குவம்புருவல்க ளெதிர்ச்‌ தழு 
துடன்பொருந்தி விடங்கள்பயின்றெ௫ர்‌ 
சுழன்௮ுருண்‌ டுசிவர்துகுடங்‌ கையில்‌ கெடிதாலுகி 


௨௭ தறப்புகழ்‌, 


கரும்பெனுஞ்சிலையம்புகளைந்தையு 
மூனிஈ்கரன்கையில்‌ வந்துகுரங்க வி 
கடம்புரிந்து புரங்களடங்கலு மெரியாலே 
கல்ங்கவென்றுலகங்கடழமைச்‌ இட 
விரங்குமன்பு சுரந்‌ தபொழிர்‌ இடு 
கரு சடங்கண்மடந்தை தரும்‌ திரு முருகோனே, 





௧௩, தானந்சனதததன தானந்தனச்ததன 
தானநதனச்சதன---சனதான, 
மாதாபிதாவினுட னாசானும்நீ துணைவர்‌ 
மாமானும்‌ நீ பரம வனாக 
வாழ்வானும்நீ விபுதர்கோமானும்நீ கரிய 
மாயோனும்நீ யுதவு கொடையாலே 
தாதாவும்ீ மலர்விதாதாவும்நீ வினைகள்‌ 
சார்வானும்நீ யடலி . ஓுயிர்போலே. 
சார்வானும்நீமருவி யாள்வானும்‌ நீயுன௮ | 
தாளாண்மைதான மிய வெளிசாமோ 


ஆதாரபூதசதுர்‌ வேதா விகோத ௧௬ 


ணாகாரசேவர்டர குருகாதா 
வாசானுமாகமறை வாசாம கோசர நி 
ராகாரடோன்முது சமிழேறு 
நஜ 
கசாதாவிராலிமலை வேலா உலாரி யப ப 
காராழுராரிதிரு ட மருகோனே 
... காலாயுதாசமர கோலாகலாவிமல 3 


காரோணகாதர்தரு | முருகோனே. 





தறப்புகழ்‌, 


2௪, தனதனதசதத்‌ கானன தன 


_ திதைனதத்தச்‌ தானன தன 
தனசனதத்தச்‌ சானனசன--தன தான, 


மாகவிடாயைத்‌ தர்தா லரை 
மீதினிலேகுத்‌ அண்டவாயதன்‌ 
வாசனையோ துர்க்கர்தமாகிய 

_மாபுரையோடிச்‌ செம்புணாய்‌ மறை 
நீள்சலகாரைச்‌ கும்பியானதை 
மானடியே யொப்பென்ற பாதக 


மோதிய மார்பிற்‌ பக்துநேர்‌ பரு 
வானதையானை 2 கொம்புபோலவு 
மடியபூளை2 கண்களானதை 

வரலையே முக்தென்றனு வாயிணி 
லூழலையே கற்கண்டு போலவு 
மோகவிடாயைக்‌ கொண்ட தீவினை 


காசவிரேோதப்‌ பண்டி.தா குற 
மாதுதெய்வரனைக்‌ இங்கிதா சிவ 
ஞானசொருபச்‌ சுந்தரா மலைக்‌ 
நான்மறைநீதிக்‌ கக்சனே யுமை 
யாளனுகூல& கந்தனே யுனை 
சாடியபேருக்‌ கன்பனே 


சகன்‌ வாயிற்‌ றர்தமே விபி. 

்‌ மோதியகோபத்‌ தெம்பிரா னடி. 
யார்வினைபூளைப்‌ பஞ்சுபோல்‌ 

யாரணிகாமச்‌ தம்பிகாபதி 
கால்னையே யுத்தண்டமா யடு 
வாதிபுராணக்‌ தம்பிரானருள்‌ 





குழியாக 


மெ ரஹிவேனோ 


யயில்போலு 


யக்லாதோ 


கிழமலவலோனே 


யற்முகவோனே 


மூகெயசேவா 


முருகோனே, 


௫ 9] இறப்புகழ, 
மட... தானந்தனத்தசன தானந்தனத்ததன 
கானந்தனத்தசன.- தன்‌ சான. 
பற்புதப்‌ பாழுடலெடுத்‌ செடுத்‌ தாவதென்‌ 
புத்தர்கசைப்‌ பேனெனவ மெலிவேனோ 
பொற்பெழுத்தாறுநித முச்சரிப்பார்க ளிரு 
பொற்பதத்தூளியுடல்‌ புனை வேனோ 
அற்பரைப்பாடி. யவர்பக்கலிற்‌ போயலைய 
வத்தனைக்காளல வென்னிடர்‌ தீரா 
யசசெமச்காலனுட னுத்தரிப்பாக ளவ 
ரச்சமப்போதகல வருவாயே ப 
கற்பகச்காவிபுதர்‌ சொர்க்கம்விட்‌ டோடவிடு ப 
கைச்சிலைச்சூர்முடுகு கதிர்வேலா 
கட்செவிப்பூணழக ரட்ட இதக்காடையினர்‌ 
கைத்தலச்சூலதரர்‌ சிவயோக 


ருத்பலக்கோலவிழி யற்புதத்தேவி யமு 


தொத்தகற்பூரமொழி புமைபா௫ 
ருச்செப்பீடமுறு சித்‌ திர.த்தேரில்வரு 
முச்சமத்‌ தியாகர்தரு மூருகோனே, 





௬, தனதனதத்தத்‌ தானன தன 
தனதனதத்தத்‌ தானன தன 
தனதனதத்தத்‌ தானனதன- தனதான, 
மொழிகள்‌ சிணுங்கூப்‌ பேசுவார்‌ புழு 
கொழுக நிரம்பப்‌ பூசுவார்‌ மயிர்‌ 
முடியை யடங்கக கோ துவார்‌ மல்ர்மாலை 
முருகுகொழுக்தைச்‌ சூவொர்‌ மிட 
றிசையை முழங்கப்பாவொர்‌ பகல்‌ 
முழுது முடம்பைப்‌ பேணுவா நிளைஞர்கள்மீசே 


விழிமீணை யம்பைப்‌ போடுவா ரிரு 
மூலைகள்‌ குலுங்கக்‌ கூடுவார்‌ நிதி 
மிகவும்‌ விரும்பிச்‌ தேிவார்‌ கணி கையர்மீத 
விரகமெனும்‌ பிச்தேறியே விழு 
ரதி லழுக்திப்‌ போய்விடா வகை 


விரைசெய்சதங்கைப்‌ பாத தாமரை தரவேணும்‌ 


ஒழுதியுடம்பிற்‌ கூனும்‌ நீடிய 
சாரமுமடங்குப்‌ போகவே பொடி. 
யணையுமருந்திற்‌ நீரவே யருள்‌ புரிபோதில்‌ 
வமுவுசமண்கெட்‌ டோடவே 
கழுவிலுடன்பட்‌ டேறவே யவர்‌ 
மரபுநடுங்கச்‌ று தேக வடிவோனே 
அறிவில்‌ குர்ங்கைச்‌ சேனையா யெகிர்‌ 
நிறுவி யிலங்கைப்‌ பாவிராவணா | 
னவனைமமுங்கச்‌ சாடிஷனோன்‌ ம௫ம்‌ மருகோனே 
அரியசடம்பைப்‌ பூணமார்பக 
குருபாசெந்திற்‌ றேவகாயச 
வழக விடங்கத்‌ தியாகனார்‌ தரு முருகோனே; 





௧௪, தசானதானன தானனசனன 
,கானசானன தானன தனை 
தானதானை தானனதனன.-.- தன தான, 
அஇிராள் வினை தீராதோ மிடி. 
இரகாஸினம்‌ வாராதோ வறி 
யாமையா மதி போகாதோ மனுரிதமாக 
வாசுபாடுவ கோராசோ மொழி 
வாய்மைகாதினி லேராதோ ௨.டி. 
யார்கள்போ லெனை நாடாதோ இருவளமேதோ 


௪௰ தமப்புகழ்‌. 


இதிலாகநெறி சேராதோ வொரு 
காலனார்படை தோராதே£ படு 
சேதியானது பா. ராதோ வடி. ஒழகான 
சேர்வைதானினி கேராசோ சிவ 
ஞானபோதனை தாராதோ வடி. 


சேரவேயருள்‌ கூராசோ செய லறியேனே . 
பூதசேனைகள்‌ கோடாகோடிகள்‌ ப 

தானைகாவலர்‌ மோடாமோடிகள்‌ 

போதவே புடை குழ்சேனாபதி யெனும்வீசா 


பூரணாகும சேசா கேகய 
வாகனாகுற மானார்‌ மோசன 


பூஷூணாகுல தேவாசேவர்சள்‌ பெருமாளே 
காதியேபுர மாருய்‌ நீறெழ 

வீசுமூரலினாலே போர்புரி 

காரணாதியர்‌ சாயாரோகணர்‌ தருபாலா 


காமனார்படைவீடே நேர்பொழில்‌ 
மாடமாளிகை தானே சூழ்வுறு 
கானல்வேவியின்வாழ்வே யேரக முருகோனே, 





௧௮, தீனதானதானதன 
தீன சானசானதன 


தனத்தன ன ன்று ன, 
்‌ 
மக.ராரஜராஉ௨ா சன 


பதிராஜராவர்‌ கலை உ 

மத.ராஜராவர்‌ புவிமுழுசாளூ 
மனு ராஜராவர்‌ கன 

அரைராஜராகர்‌ தமிழ்‌ 

வலசாஜராரவர்சமர்‌ பெறவேகார்‌ 


திறப்புகழ்‌, ௪௧ 


மூகராஜராவர்‌ மத 
கரிராஜராவர்‌ மறை 
மேனி ராஜராவ ருரைபிசகாத 
மொழிராஜராவ ரிரு 
விழிராஜ பார்லையிலுன்‌ 
முதுராஜபார்வை பெதி னரிதாமோ 


ககராஜஞார்‌ மருக 
புரகரசகோப இரு 
- நட ராஜனார்‌ கனக சபை ராஜர்‌ 


5 திரா ஜவேணியினர்‌ 
தவராஜனே தவள 
5. ர ராஜூய முளரி யின ராஜர்‌ 


செகசாஜசாவி ௪௧ 
மகராஜ.ாராஜா 5௪ 
சக ராஜர்நீள்‌ சமல்‌ முணிசாஜர்‌ 
இன ராஜ பானுவொடு 


பணிராஜர்‌ பூசைபுரி 
அவராஜதானி வரு முருகோனே, 


பொணமாலை வமாவவகமககைகவைமாகை கைப்‌, 


௧௯, தனசனதத்சத்‌ தனசனதத்தத்‌ 
தனகசனதச்சக்‌ சனசனதததகதீ 
ப தளசனசத்தத்‌ தனசனதத்சத்‌--ச௪ன தான, 
கோற்றசையாளை யிரச்தமெலா மொரு 
காத்திரமான துருதஇியிலே வரு 
சூத்இொதாரி மெனப்புகுவாய்‌ புகு. மியல்பாலே்‌ 
குட்சுமமாக வசைத்திடுவாய்‌ வெரு 
மூச்சையலாவி வரச்சொலுகாய்‌ மிளிர்‌ 
தோற்றமுூமாடு மொடுக்சமு மாருலை யதல்லாதே 


ட திறப்புகழ்‌, 


யாச்துமம்‌ வேறு பிமித்திவொ யதில்‌ 
வேற்றுமைஃபால வொளித்தியவாய பிண 
வாக்சையைகாந வெடுத்தெறிவா யிது தொழிலாக 
வாக்கினைகோலி ஈடத்திவொய்‌ புழு 
வேட்டெனாடி. யெடுச்சததுபோல்‌ வினை 
யாற்பிறவாதுச துட்டயலீ டினி யருள்வாயே 


எழ்நினிலேற௮ு செவப்பெருமா£ளறு 
சாத்‌ இுரகாலு மறைப்பெருமாள்‌ மழு 
வேற்றிடகுல தரப்பெருமா ளற குடனாச்‌ 
மேற்கயிலாய வரைப்பெருமாள்‌ வீனா 
யாதி்தியினீமழ விடப்பெருமா ஞால 
கெச்தியதேவர்‌ துரைப்பெருமாள்‌ பிர இவீறு : 


ற்றுநிலாமகு டப்பெருமாள்‌ இரு 
நீற்றொளிவீசு அதற்பெருமாள்‌ தமிம்‌ 
கேட்டருள்‌ கூரும்‌ வகைப்பெருமாள்‌ புற மதனால 


£ீர்ச்சிசொள்ளூரல்‌ விழிப்பெருமா ஸிரு 
காற்றிசையாடை யுடைப்பெருமா ளூயர்‌ 


சேத்தரராஜ புரப்பெருமா ளருள்‌ முருகோனே. 


௨௰.  தனதத்‌ தனதச்‌ தனதத்‌ தனதத்‌ 
தனதத்‌ தனதத்‌ தனதத்‌ தனதக்‌ 
தனசச்‌ சனசத்‌ தனசச்‌ தனதத்‌- தன தான்‌. 
பொறுமைக்திநமற்‌ நறமற்றருளற்‌ றுணர்வைச்‌ 
செவியிற்‌ பறியப்புகவிட்‌ டறிவுக 
டெமற்‌ றிருளிற்‌ புகுவேனோ 
புடவிக்‌ கூடிமைக்‌ கடிமைப்‌ படுமைக 
கடமைக்‌ கடி.பட்‌ டுழலத்‌ தலையிற்‌ 
பொ.றியெப்படியப்‌ படி கட்டளையிட ழூடலாலே 


இறப்புகழ்‌, ப ௪௩ 


பிறவிச்சடலிற்‌ புணேயை த தலையிற்‌ 
சிலையைச்சரணிற்‌ றலகைக்‌ கொளுவிப்‌ 


பிடிபட்‌ டி.டிபட்‌ மயெரப்பணியச்‌ தமொறி 
பிணியிற்றளர்வற்‌ நிருமிப்‌ பசர்சொற்‌ 5 

குழறி கழறிச்‌ தடியிழ்‌ நிரியப்‌ ப 

பலன ற்றவனுக்‌ இணிஈற்‌ கதியைத்‌ தரவேணும்‌ 


கறுவிச்சரசக்‌ துருவைச்‌ சமரிற்‌ ப 
சழுகுகீகரையிட்‌ டமரச்சுமுவைக்‌ 
கடுகி£கொடுமைச்‌ சிறைவிட்டி சைபெற்‌ றிவோனே 


கமலத்தயனைக குடிலைட்பொருளு க்‌ 

நூரைசெப்பென வப்பொழுதிற்‌ குழறக்‌ 

கடினச்தொடுகுட்‌ டியகைத்தலவிற்‌ பனவேவேளே 
"இிறுகட்கரடத்‌ திரிகட்‌ டி.வளக்‌ 

கவளப்பவள தக்‌ தவளச்வனுக்‌ 

கொருபுச்திரனுக்‌ கருமைத்‌ துணை வோனே 
இசழ்பொற்பழணிக்‌ இரியிற்‌ றணிகைக்‌ 

இரியிற்ககஸாப்‌ பதியிற்பரவைசக்‌ 


இரைசற்‌ றுரகைப்‌ ப.தியிற்‌ குமரப்‌ பெருமாளே, 


௨௪, தானதனதான தானதனதான 
தானதனதான---தன தான, 
சாணானபண்டி. தூராதகும்பி 
தானேவெதும்பு பசியாலே 
தாளாண்மைகுன்றி லாளாவிருக்து 
தாகாவுமன்றி யலை 2வ௨னோ 
வாணாஞம்விண்டு போனாலுடம்பை 
யாகூசமென்பள்‌ பெறுதாயு 
மானாலுமிசக்திர மாஞாலவிஞ்சை 


யாகா துசெம்பொ னடி சாராய்‌ 


க இறப்புகழ்‌, 


தானாமென்பர்‌ நானாவிதங்க 


டானேதெரிச்‌ ஐ முறையோடே 
சாமேலோசமிஞடி ட படு 
சாரூபமர்த மருள்வோனே 


காணாதுகண்ட சேயபோல்மூழ்நது 
காலால்கடந்து மொழிதாதர்‌ 
காரோணார்சக்க பாலாடவ்க்‌ த 


காயாமெய்சண்ட முருகோனே. 


௨௨. தீத்தனத்தன தத்தன தச்சன தத்தன 
ததிசனச்தன டம்‌ தத்தன தத்தன 
சீச்சனச்சன தச்சன சச்கன தக்தன--- தன தான, 


அஷ்டமத்தி லுறுஞ்சணி கேதுவும்‌ ஐர்‌.இனில்‌ 


வக்கரிச்து வரும்புச னாதப ஜனொன்றினில்‌ 
அத்சமித்ச புகரொடுகூடினும்‌ வெண்சுட ரிருகாலாம்‌ 


அத்சல்த்தில்‌ மருவினும்‌ ராஜன்ம௫ழ்கம்‌ தொரு 
பத்திடத்தி லுறையினும்‌ நாலினில்‌ ஷெம்பணி 
யச்சமுற்ற குசனொகெடினு மென்செய்வ ரவராலே 


தொட்டசைப்ப தரிதரிதா றெனு மந்திர 
முச்சரிக்டு ணிடர்கெடு வேசனை வெம்பிணி 
சொர்பன ச்தைநிகர்படவோடி மறைந்தடு மசல்லாதே 
சொர்க்கமிச்க பதவிகச?ளா வெர்‌ வந்துடு 
மப்படி.ச்கு னருள்பெறவேணு மெனும்படி. [வாய்‌ 
சொற்புகழ்ச்சி பெருசமிழ்பாடவிரும்பியுன்‌ னருள்கூ 


மட்டுமொய்ச்ச சகளபரஞும்‌ நீபமும்‌ வஞ்சிய 
வெட்‌ இ ப்க்த சகொடையலும்‌ வாகை கரந்தையு 


மற்பயத்தி லணிசரு ணாகர சுந்தர வடிவோனே 


இிறப்புகழ்‌, ௪௫ 


வச்சரக்சை மசபதியாகிய விச்திர 
னிச்சைவைத்த மணமருகா குற மங்சைதன்‌ 
௨ட்டமிட்ட குவிமுலைபாய வழுக்‌ திய புடவீரா 
கட்டினிற்கு மதாரி சேனைகள்‌ வெம்பரி ப 
கொட்டமிட்டு ௨உருமசு ரேசனை வென்றிடு 
கைத்தலத்தி லமரயி லாயுதபுங்கவ குமரேசா 


சற்பகக்தை யுதவிய தாதையர்‌ சங்கரர்‌ 
நிர்த்தமிட்ட சபையினர்‌ நாகை விளங்‌ இய 
கட்டி.யப்பரமிர்த கடேசுரர்‌ தந்தருள்‌ முருகோனே, 


௨௬, சானதன தானதன தானகனதான தன, 
தானதன கானதன- தனதான, 


முருகுவண்டாட நறை விரிசடம்பாட வறு 


ரூகமலர்ந்தாட ஈகை நிலவா. 
மொஜழிசனிச்தாட வருள்‌ விழிசு.ரக்காட மணி 
மூடியசைர்தாட வணி புனைகோளா 


வரை திரண்டாட விர குழைபுரண்டாட வரை 
வடமசைச்தாட வடி, ய்ணையான 
மலர்‌ ற$தாட வதி லணிசிலம்பாட. வொரு 
மயில்விறைக்காட வெதர்‌ வரவேணும்‌ 
திரியிலங்காபுரியில்‌ நிருதாசண்டாளருட 
ரசுபட்தாடி மரி மருகோனே 
சிவனிடம்பா திபெறு சவரிசந்தானகுல 
இலாசங்கிராம சிவ குருகாதா 
- அருணசிங்காரஜெய விரு தலங்்‌ காரபொரு 
ப மசுரர்சங்காள இற லபிராமா 
மமசர்சொண்டாடவரு விமலகங்காளரெனு 
மமரநந்தீசர்‌ தர முருகோனே, 


ங்கு இறப்புகழ்‌, 


௨௪, தான தானன தானன தன 


தான்‌ கானன்‌ தானவன்‌ தன 


தான சானன தானன சனத தான, 


பூவுடன்‌ படும்‌ நார்போலே நலப்‌ 
பாலுடன்படு நீர்போலே யணி 
ணுடன்படு நூல்போலே பதர்‌ 


போலுடன்படு நேர்போலே யடி. 
யாருடன்படு வேனோ க&ீயருள்‌ 
போதமும்புரி வாயோ யாதென 


யாவியொன்றுடல்‌ கோடி கோடி 
யரேகமுண்டது தானேநீசெய்வ 
தாலலுன்கரம்‌ நோவாதோமல 


மானசந்தியும்‌ வாராதோ விளை 


யோரிரண்‌ டிணையாகாசோ வெனை 
யாளவுந்திறம்‌ போகாதோ விணி 


சேவலங்கொடி யானே யேரக 
மாவினன்குடியானே வானுள 
தேவர்தம்பெருமானே தேசிக 


சேயகந்த சுவாமீயான 
ப.உர கும்குமமார்பா ஞான வி 
சேட மச்‌ திரசொரூபா யாமளை 


நாவிலங்கையில்‌ ஷவேலாலே யினி 
சாய்வரைந்தஇடு போதா தேடிய 
நாவலன்‌ றுஇிபேசா ஹூமைய 

நாணிலம்புகம்‌ சோணாடா புல 
வோர்நெருங்கிய சேணாடாதிரு 
காகையம்பதி வாழ்வே மாமயில்‌ 





வாகன்‌. 


பரிபாக 


முடியாதோ 


இருபால்‌ 


க: 


ன லகவோொதான்‌ 


120 ஸி 
மரு. கான, 


திறப்புகம்‌, ஏ 


௨௫, தானச்சனத்ததன தானர்தனத்தசன 


தானந்தனச்தசதன ௬ தனதான, 


தலைமீ திலொடுசேரு குவர்வாலரோடெனது 


கலையோடு வேமளவு மகலாதே 
தயவகவோடு சேர்வனென மிகவாணைகூ. மியவா்‌ 
தமைமேவியே நிதி சை வசமாக 
வலைவீசியேபிறகு தலையோடு தயிலிடும்‌ 
மஇ கூர்மை ேேஇயர்க சநூறவாமோ 


மயில்வாகனா முடி வில்விடுகாலபாச முறில்‌ 
மறைகாள நாலென வு மருள்பாராய்‌ 
அலையாழியேழுமலர்‌ பொழிலர இயேமழுமுடி 
யசலாதி யேழு மணி மேலே 
தலமாதியேழு முயருலகாதி யேழுநிலை 
யலையாமலால்ம்‌ நுகர கனிவாய்‌ 
கலைமாதுகேள்வனிகர்‌ ௪௮ர்வேச ராஜமுனி 
கனமானபூஜை புரி யிருபாகர்‌ 
கடல்காைவாழவரு சிவகாமி பாகமுறு 
கயிலாயராதர்‌ தரு முருகோனே; 


௨௬, சனனசன சனனதன 
தனனதனதனன கன 
ப சனனகனதகனனசன-- தன கான, 
இளவட்டமாய்‌ வயது 
லொடலொட்டையாக விடி 
லெழில்‌ செட்டு மேனிஞுதிர்‌ கஇழமாக்‌ 


யெழுபுச்தி யோசனையு 
மழுமட்டையாய்‌ விழிக 
ளெகதிரிட்ட பேருருவ மறியாதே 


ச்டி 
ட 


௮ தறப்புகம்‌, 


தளாவட்டமா யறிவு க 
மூழுகட்டமா யணர்வு 
சலவட்டமாய்‌ மொழிகள்‌ தமொழி 
தலைநட்டுலீம்‌. துயிலி 
ஜனொடுபட்டு நாலிழைகள்‌ 
தலைகெட்‌்டதாமென்வு மலை வேனே 


களபப்‌ ப.டீரமணி 
புளக்‌ படாமுலைகள்‌ 
கனமெத்சமாகியிடை நவிவலான 
சடினச்தை வார்குழையி 
ஜனொடுசெப்ப வோடிவரு 
கருணைப்பிரகாபவிழி மகமாயி 


ஈளினச்‌ திவாணிரதி 
சடிநித்த மேபரவு 
ஈடமிட்ட பாதவடி. வுடையாளாம்‌ 
ஈவ௫த்திர ரூபமிகு 
ிவசத்தி பால்மருவு 
நரிவுக்தலேசர்‌ தரு மருகோனே, 





௨௭. தானனதனன தானனசனன 
தானனதனன-ஃ தன தான, 


ஒருபொருளா யதி லிருவகையா யதி 


லுருவழூமா யதி ல்ருவாகு 
யுணர்வரிதா யதி லறிவுளதா யதி 
லுடல்பொரு ளாவி கொ சூபதேசா 


குருவடிவா மயெனை யடிமையதா புள 
குலதெய்வ மாயறு முகமாக 
குருபரனாகிய சருணைமனோலய 
குணவறு பூதியை யடை வேனோ 


ர இறப்புகழ்‌. ௪௯ 


,தருமதயாபர விபுதர்ஜெனாதர 
சகலகுணாகர வுபசாரா 
சமரபுயாசல தீமரஇவாகர 
சருவவியாபக குருகாதா 
௮ருமறைவேதனு மணிமுடிமாயனு 
மடிமுடிசேடிய மகதேவ 
ர. சகரலீசுர இவூவ காகையி 
லழகியனார்‌ தரு முருகோனே. 





௨௮௮, தத்தனச்‌ தனத்த தத்த 
தத்தனச்‌ தனத்த தத௫ 
தச்தனத்‌ கனத௪ ௪2,5---தன தான. 
வட்டமிட்‌ டடி.5 கனத்து 
வெற்பெனப்‌ படைச்‌ தெதிர்த்து 
... மத்தகப்‌ பொருப்பையொத்த முலைமீதே 
வச்ரெப்‌ பதக்கமிட்டு 
நித்திலச்‌ கடுக்கணிட்டு 
வட்டமிட்ட சுட்டிகட்டி யழகான 
கட்டில்மெதிசை யிற்படுத்‌து 
மட்டறப்‌ பொருட்பறித.து 
கட்குடிப்‌ பரதிதையர்ககு மயலாூக 
கப்பலைச்கடற்‌ கவிழ்த்த 
தொச்சவற்ப னுக்குமிக்க 
| கட்டளைப்‌ பிரகித்திமுதஇ தரவேணும்‌ 
கொட்டமிட்ட சத்துருச்கள்‌' 
கொக்கரித்‌ திரத்தசத்தி 
கொப்பளிக்க லெட்டியிட்ட சுமாவேலா 
குக்குடக்கொடிப்‌ பிரவுத்த 
வற்புதக்குறத்தி செப்பு 
கொச்சையிழ்‌ பிரியக்சைவைத த மணவாளா 
6 


கம திறப்புகழ்‌, 
அடட௨தஇக்‌ குடுத்த கர்த்தர்‌ 
நிக்கனைக்‌ கறுத்தமத்த 
ரருக்கனைப்‌ பலைச்சகர்த து 
யச்சமிட்டெரித்த நித்தர்‌ 
வெறபிடத்‌ இருக்கைபெற்ற 
வத்தர்சட்டை யப்பர்பெந்ற 





௨௯, சனனதனதான தன 


தனன தனதானதன 


மதவேளை 


முருகோனே. 


தனன தனதான தன- அதன தான, 


ஆலைக்காமா விஜய 
வாகைத்தாமா வெனவு 
தாரச்சோமா நிதியி 


வாண்மைத்தீரா வதிக 
வாள்விற்போரார்‌ சமரி 
லாடற்குரா வெனவு 


ஓலைப்பாழா யெழுது 
பாடற்கேளாத முன 
மோடிப்போய்‌ நூலையினில்‌ 
லோபப்பா மானருட௨. 
பேரைப்பாடாம லவ 
ரூரைப்பாடாம லரு 
மாலைப்போதா யுலகை 
ூடச€ராழி தனை 
வானத்தேராளி மிசை 
மாயப்போராச வொரு 
பேடி.க்காளரக யவன்‌ 


வா௫ித்தேரூரு மரி 


லளகேசா 


ம்‌ வாகும்‌ 


டரவேணு 


விடுமாயன்‌ 


மருகோனே 


இறப்புகழ்‌. இக 


 வேலைச்சூர்மாள விளை 
யாடிடப்போர்‌ வாகைபுனை 


வேலப்பா தேவர்சிறை விடும்‌ நாதா 
வேரிப்பூவா லமசர்‌ 

பூசித்தாராதனைசெய் 

மேலைக்‌ காரோணர்தரு முருகோனே. 





௩௦, தானதானதான தான 
தானதானதானதகான 
தானதானதானதான அதன தான, 


காலைமாலை கீரின்ஞூழ்கு 
நானபான நேதிபூசை 
காதல்கூர்‌ தயானமோன பிசையான 
காசை யோதனாமமாய்‌ 
விடாதுபேசல்‌ கேள்வியான 
காமர்கோயின்‌ மாசெ ழ ல்ழகான 


வால்பானு கோடிசோடி. 
யேசரசாசி ரூபமோடு 
மாசிலாச பீடமி.து கொலுவாகி 
வாழும்ராஜ தானியோக 
நாகரீக பாதசேவை 


மாறிலாது காணகாளூ மருள்வாயே 


அலகால்‌ பானனார்‌ 
கபாலகுல-பாணிரரக 
மாறுசோம னாரின்மாலை யணிவேணி 
யாதிரீதி சோதிபேதி ப 
யாததேவர்‌ மூவரோது 
மாரிலாத பாடல்சூடு மமசேசர்‌ 


௫௨ இறப்புகழ்‌. 


தாலுவேசத காதத 
ராசைகாலு தூசரீசர்‌ 
நாலுசோளூ காலுவாயு மூளதாதை 
தாரிபாகர்‌ காலகாலர்‌ 
காகராஜரார்‌ பூசையான 
நாகராத னார்குமார முருகோனே, 
௧, தனதனதந்த தனதனசந்த 
தனதனதரத--சனதான, 
இடிப்பார்படல்கொடு பிடி.ப்பாருறுபுலி 
யெனப்பாயும்வித மதனாலே 
யிளைத்சேனுடல்பா தவித்தேனரகர 


வினிச்சா னிதபட மூடியாசே 
மிடி ப்பாதகவிரு ளறுத்தே யிரணிய 
விளகீகாகிய வொளி பெறவேதான்‌ 
விருப்பாயகம௫ழ்‌ மலர்க்தாமரமையெனும்‌ 
விழிட்பாவையி னருள்‌ புரிவாயே 
கொடிச்கேகிகரிடை தனத்தாலயர்வுறு 
குறக்கோடூல மயில்‌ மணவாளா 
கொடிச்சேவலையுள சமர்த்தா வசரர்கள்‌ 
குடிக்கே மறவியை நிகாவேலா 
அழு.ககாயிரகிகு படிக்காசுதவியு 
மருட்பாவலர்சமிழ்‌ புனை சேக 
சழற்போல்விரிசடை முடிச்சோ ௬ ரசையி 
லகத்திசரர்‌ ௪௫௬ முருகோனே. 





௩௨. தானதனதாளசன சானசனதானகன 
தானகனதானதன-.2னதான, 
ஐந்தொழிலறிர்‌ தபுரி யைங்கட வுடங்‌ கநிலை 
யஞ்சுவகை மந்திரமூ மறியேனே 


தஇறப்புகழ்‌, ௫௩. 


யைம்பொழுதுநின்‌ றரிலை யைங்குரவனென்பதிலை 


யைச்திணைகடக்த நிலை ம௫ூழ்பூத 
மைந்தையுமதிந்ததிலை யைஈத.றிவுவம்‌ தஇலை 
மைம்புலனை வென்ற இலை யதனாலே 
யைங்கணையொழிந்ததிலை யைக்து இசண்ட இலை 
யைம்பதமு மூய்ஈ் திட நினருள்‌ தாரா 
யக்தரி தரக்தரி புரந்தரிகிரகஈதரி 
யரம்பையர்‌ வணங்கவரு மிருதாளி 
யம்பிகைசுமங்கலி யிளம்பிடிபசுங்கொடி 
யரு$தவமிகுந்த வுமை தருபாலா 
சுந்தரரிரண்டுவிசை சச்‌ துவிடுகின்ற விறை 
தும்பையணி செஞ்சடிலர்‌ மூனிவோர்கள்‌ 


தொண்டர்களுமிச்தரரு மண்டருவணக்‌ கவரு 
சுமதரவிடங்கர்‌ 5௬ மருகோனே. 





௬௯௯. இந்தப்‌ பாடலுள்ள ஏடு செவ்வையாக விளங்‌ 
சாஇருப்பதால்‌ இது பிரசரிக்காது விடப்பட்டது. 





௬௪, தனகனன தானதான 
தனதனன தானசான 
சன தனன தானசான--- தனதான, 


அடி. யைக்தசாரா யெனது 

மிழியைப்பாராய்‌ துயர 

மதனைத்தீசாய்‌ பொதிய மேனிெரா 

யறிவைத்சாரா மடிய 

சருகிற்சேராய்‌ மனதி 

லருளைக்கூரரய்‌ மயிலின்‌ மிசைவாரா 
யடிமைப்பேறு யுருகு 

குடிமைச்தூராய்‌ வினையேன்‌ 

விழியிற்சே.ராய்‌ விதியி னிடையூருய்‌ 


(௪ இறப்புகழ, 


வயதுககரு யுனது 
குடிலைக்கூறாய்‌ மருவும்‌ 
வகையைக்கூருூய்‌ பிறவி தனைமாருய்‌ 
படியிற்றேவே யமரர்‌ 
குழுவிற்கோவே விரைசெய்‌ 
ப துமப்பூவேயருண இரி நாதா 
பகர்ஈற்பாவே விபுத 
ருலூந்காவே யடியர்‌ 
பரிவுக்காயே மூலி ணினமான 
வடலச்கசாரோணர்‌ பணி 
சடிலச்சாரோண ரு 
ரூததிசசாரோணர்‌ வளர்‌ கயிலாய 
ருதயக்காரோணர்‌ இரு 
நடனக்காரோணர்‌ தமி 
மூரகைகச்காரோணர்‌ தரு முருகோனே, 





௬௫. தனத்தசதனசனதனச்‌.ததன கன 
தனச்சசனதன--தன தான, 
ம௦தீதள மோடொரு குத்துரலோடிகுறை 
மட்டறவே யுரைசெய்‌ வதுபோல 
வகீஇரமானகுறை செப்பிடிலேதெனவும்‌ 
வககணைபாடு கய வர்கள்மீதே 


உசசமமானதமி ழெத்தனைபாடஉனாலெ்‌ 


னுட்டயவா யருமை யறியார்க 
ளொப்புரவாகமன தற்புதமாகவினி 
யுச்சிதமாக வரு டாரவேணும்‌ 


முத்தையனே புலவ ருச்சரசேமதுச 
மூதிசமிழே சுலையின்‌ மிகுதேனே 


திறப்புசழ்‌, ௫௫ 


முப்ப்ழமே யமிர்த சர்க்கரையே சனக 


மூப்புரிநா லணியுமணி மார்பா 
வித்தகனார்விமலர்‌ மூச்கணனார்‌ தவள 
வெற்பானா ருரகையினில்‌ வாசர்‌ 
மிசக்கசமகேசரொரு கைத்திரிசூுலரொனு 
விச்சுவகாதர்‌ தர முருகோனே, 





௬௬. தத்ததன ததததன 
தத்ததன தத்ததன 
... தீத்ததன தத்ததன- தனதான, 
இருையே கூப்ப விழி 
.  யிணைகளே கோக்க வன 
இசைகளே' கேட்க விரு செவிலாயுன்‌ 
னியல்பு பாராட்டு சமி 
ழதனையே வாழ்த்த மக 
ழிதயமே தீர்க்க மூட னினைவாக 
வருமையா நீற்றை நுத 
விலகவே சாத்தி யபி 
னறுமுகா போற்றி யென முடி.தாழ 
வழகுசேர்‌ கார்தீதிகையின்‌ 
விரதமே நோற்க மயி 
லசனிலே காட்சி தர வாவேணும்‌ 
விருதுபாராட்‌ டசுரர்‌ 
மடி.யவேநீட்‌ டல்கை 
மிசையதோற்‌ நசைக ணிண மூளை 
மிடறுதான்‌ வீக்கமுற இ 
வதனையே சாப்பிடவு 
மிகவுமே யேப்பமிடு வடிவேலா 
மருவுசே ணாட்டிலுறை 
இறையெலா மீட்டுவிடு 
வணிகர்சேர்‌ நாட்டில்‌ வரு குமரேசா 


௫௬ இிறப்புகழ்‌, 


மதுரைமீ னாகூஷி யுமை 
கவரிகாமாக்ஷி யென 


வருவிசா லாக்ஷிதரு முருகோனே. 





௩௭, தானசனதசர்ச தகானசனதந்த 
தானகனத5த---தனதான. 
வேரிமலர்சூட்டி. வாள்விழியைச்‌ ட்டி. 


வீணையிசை கூட்டி யிசைபாடி 
வேள்விருஅகாட்டி. நூலிடையைவாட்டி 
மேருமுலை காட்டி, விழியாலே 
மா. ரனொடுபோட்டி. யாகமலர்மூட்டி 
வாலிபரை வாட்டி. யிதழ்கொதி 
வாயமுசஜஞாட்டி. மேலும்நிதியீட்டம்‌ 
மாதர்விளை யாட்டில்‌ மெலிவேனோ 
மேருகிகரேற்றர்‌ பூசுமுழுரீற்றர்‌ 
வேளை முனி சீற்றர்‌ மதிபாதி 
மேவுமொருகற்ற ராடுமொருகூத்தர்‌ 
வீசுதிறை யாந்றர்‌ மகதேவர்‌ 
மாரியமைவாய்த்த பாகர்மதி தேய்த்த 
நாதாகுட மூக்கர்‌ தீருபாலா 
நாகைவரு கார்த்தி கேயபர மேட்டி 


ரவலர்கள்‌ போற்று முருகோனே. 





ன தானதத்தன கானனசானன 
தானசக்கன தானன கானன 
தானசச்கன சானனதானன-. தனதான, 
மிடியி லழுக்தப்படுமோ வனுதின 
மனதுகலங்சப்‌ படுமோ வெழுதிய 
விதியிலடங்கப்‌ படுமோ பலபல பிணியாகும்‌ 


ஓ 
5) 


திறப்புகழ்‌. 


வினையி லொடுங்கப்‌ படுமோ மருவலர்‌ 
பகையில்நடுங்கப்‌ படுமா கணிகையர்‌ 
விழியிலடங்கப்‌ படுமோ கயவர்க ளிடம்காடி. 
பழியிவிறங்கப்‌ படுமோ குடிமையில்‌ 
மடிமைபொருந்தப்‌ படுமோ வயிநெரி 
ப௫ியில்வருந்தப்‌ படுமோ முடி.வினி லெமதூதர்‌ 
படையினொறுங்கப்‌ படுமோ சடலைக 
ளரிடையில்வெதும்பப்‌ படுமோ நரகுறு 
படியிலிறஙசப்‌ படுமோ விணி யருள்‌ புரிவாயே 
முடியணிசகங்கைப்‌ பெருமாள்பரசுமை 
அடியணிசெங்கைப்‌ பெருமா ளழூயே 
முகமலர்விக்தப்பெருமா ளரிமணை தனில்மேவி 
முதல்வரெனுஞ்சொற்‌ பெருமா ஸிசைபெறு 
நடனபுமங்கப்‌ பெருமாள்‌ ச துமறை 
மூடிகுதுரங்கப்‌ பெருமா ளயன்மறை யவர்தேடு 
- மடியணைகளு்சப்‌ பெருமா ளூதவிய 
கொடையின்வசக்சப்‌ பெருமா ளிதழியை 
யணியுமலங்கற்‌ பெருமா ரடலினி லொருபாதி 
யருளுூமட தைப்‌ பெருமாள்மதனனை 
உகழைசெய்மடங்கற்‌ பெருமாள்‌ வலியொடு 


மழகவிடங்கப்‌ பெருமா ளுூதவிய முருகோனே, 


இளை அனவதமளியாகைகமையாவாமுரு, 


௩௯. தனதத்த தானதன 
தினததத தானதன 
தனதத்த;தான தன--சன தான, 
கடுவைப்போலே ௧௫௬ 
விளாயைட்போலே யலை 
கடலைப்போலே மத னமராடு 


௫௮ திறப்புகழ, 


கணையைட்்‌ போலே யொரு 
பிணையைப்போலே பிறழ்‌ 
கயலைப்போலே குயி லமர்மாவின்‌ 
வவைப்போலே பொரு 
மயிலைப்போலே மயல்‌ 


வலையைப்போலே மது கரநீல 


மலரைப்போலே யிரு 
நயனகத்சார்மே லதிச 
மயலுக்காளாக நித மெலிவேனா 
பழ யிற்றேவே யப 
நிடதக்காவே வளர்‌ 
பழனிக்கோவே ய௯ு சரைமாறு 
படையிற்சூரா வணி 
களபச்தாரா வொளிர்‌ 
பவளத்தேகா இரு மயில்வீரா 
வொடியச்தானே சிலை 
முதுசகச்கோணோ ணொவி 
யு தவிச்‌€சே பெறு மரிதேடு 
முரிமைத்தாளார்‌ பணி 
யிதழிச்சோளா ரெனு 
முரகைக்கா ரோணார்‌ தரு முருகோனே. 





௪௦, தனனதானதானான சனனதான தானான 
சனனதானதானான--- தன தான. 
அன்பத்தாறானபுவி யெங்குப்போனாஓ மினி 
யண்டத்தானேது நிழ லரிதாகு 
மன்பற்றார்தேடுகிற சம்பத்தா லேலுபல 
னந்திட்பாழோ வடவிகி னிழலாகு 


திறப்புசழ்‌. ௫௯ 


மின்‌ பத்தாலோபியர்கள்‌ பிற்பத்றுசேமனதி 


லென்பற்றேகா ஜனொழிய வருள்உரவா 
யிந்தப்பா டாரறிவர்‌ கந்தப்பாநீ யறியை 
யென்கர்த்தாவே சரண மலர்‌ தாராய்‌ 


பொன்கொத்தானீடிசமி மென்பொத்றோள்‌ மேல்ணி 


புயங்‌ கப்பூ பைரணர்‌ சிவஞான 
புஞ்சத்தார்மாதவர்கள்‌ நெஞ்சத்தார்‌ ரமரர்தொழு 
புங்கத்தார்‌ காரணவு கயிலாயர்‌ 


வன்புற்றேலாடமுறு கண்பட்டே மாரனுடல்‌ 


மண்பட்டேபோக முனி மகதேவர்‌ 
மஞ்சைப்போலேகரிய சண்டத்தார்கூலமுள 
வண்கைக்கா ரோணர்‌ தரு மருகோனே. 


நர வனதம்‌ வனையையவககாகறு. 


௪௪. தானதன தானதன 
சானசன தானதன 
தானதன தானசன..- அன தான. 
வேதகெறி கோடாமல்‌ 
மாயையிருண்‌ மூடாமல்‌ 
வேற்டிக ணாடாம லதிலீன 
வேடரொடு கூடாமல்‌ 


யோகநிலை வீடாம 


வீணரடி லோடாம லெமதூதர்‌ 
மோதபடை சாரடாம 

லாணவமு நீடாமல்‌ 

மூடர்மிசை பாடாமல்‌  மயவார்கள்‌ 


- ழமாகவலை போடாம 
லீலைவிளை யாடாமல்‌ 


மேூதறிவு வாடாம லருள்கூரலாய்‌' 


ர 


௯0 திறப்புகழ்‌. 


யாஇயிம கேதாரம்‌ 
வேதகிரி மாயூர 
மாடுதுறை மாகாள 
யாலவன மாளூர்‌ நள்‌ 
ளாறகட வூர்காசி 
யாள்மதுளா சீர்காழி 
நாதருயர்‌ வேளூர்‌ 
சோண௫ர்‌ சேவூர்‌ 
நாடுதிரு வாய்ஞமாரர்‌ 
சாகைவரு காரோணர்‌ 
பாலாமயின்‌ மீதேறு 
நாகரிகனே வாகை 





மயிலாமு 


புகலூரில்‌ 


கயிலாயா 


முருகோனே. 


௪௨, தனத்ததனதன தனத்ததனதன 


தனத்ததனதன--தனதான, 
இரலியொளிதிகழ்‌ மகுடநிரைகளு 
மிலகுவதனமும்‌ 
மினியமதுரித மொழியுநுசலினி 
யெழுதுதிலகமு 
மரையிலரவட மபயவரதமு 
மலருபரிபுர 
மடியன்மனதினில்‌ மருவியனு இன 
மரசுபுரியவு 
தருமகுணதர குமசகுருபர 
சதுரஜெயதர 
சமரவிதரண திமிரதினகர 
சகலகலைவல்‌ ப 


வுரககணபண இரணமணிஞடி. 
யுடையஈடமிகு 
வுததியசரர்கள்‌ மடியவயில்விடு 
முரகை.மருவிய 
ட அடர்பிக்‌ திர 


25 ॥ 
ர 3 


டன்‌ 


வெகுதோளு 
மளிவாயு 
மிரு தாளு 
மருள்வாயே 
குரு$ ரத 
லபிராம 
மயில்வீரா 


முருகோனே, 


திறப்புகழ்‌, 


௮௯, தன்தனதனதன 
தனசனதன சண 


தின சனதனதன- தின தான, 


மடையனை நெருடனை 
மருளனை யிருளனை 
மடி.யனை மிடியனை 
மயல்னை நயவனை 
வறியனை வெறியனை 
-மசசனை யெளியனை 


விடையனை முகடனை 
விழலனை யவலனை 
விகடனை யகடனை 
விரசனை வினை யனை 
மூறடனை யகுணனை 
விதனனை மலர, 


கடகட ணெூட 
தகஇர்ச கற்‌ இடை 
தகதக இருஇிகு 
சச்னக செக்ணக 
தரிகிட, இமிகிட 


கணசண சணவென 


வடகமி லயிலர 
னுரசையி லமலணை 
மருவியி டஅபுற 
மடமயில்‌ நிலமாள்‌ 
கலைமகள்‌ பரவிய 


மலைமக ஞெதவிய 


த டது! 


,“ஐ074 170117! 
ஜரா 


தி]? 0/--0- 


மடவார்மேல்‌ 
யறிவீன 
௨சையபேசும்‌ 
மிசைசேராய்‌ 
இமிதொதித்‌ 
உடமாடு 
மகலாத 
முருகோனே, 


ன 2௪ 


௯௬௨ இறப்பு கழ்‌ , 


ன, தானதன தான்தன. தானதன தானதன 
தானதன கானதன-- தன தான, 


மச்சுப்போய்‌ காலுவிரல்‌ போச்குப்போய்‌ நரலுபய 


மூகீகற்போ யேறி மறுபடிமீளும்‌ 
மூச்சுப்போகாதபடி. காக்சப்போகாது வெகு 
மூச்சைப்போயோடி லரை வயதா 
பாச்சச்சாணாவியது போச்சுச்சோறு பிண 
மாட்டுக்சேகூறும்‌ விலை இடையாத 
வாம்சக்கைப்பாழ்போதுமினி வீட்டைதக்சாலீலை விளை 
யாட்டைப்பாராமல்‌ மயில்‌ யிசைவாராய்‌ 


நீச்சுப்பாகர இய மாத்திப்பூமாவிகைய! 


8ீட்டுக்கா கோதரமு மிவைஞடும்‌ 
நேர்ச்‌ திக்கோடீரர்மழு வேற்றித்தியாகேசர்‌ இரு 
கீற்றைப்பூணாப.ரண மகசேவர்‌ 


காய்ச்சுத்‌”யானவிழி காட்டப்பூவேளை யடு 


காக்ஷிச்சாரூப ௬மை யொருபாகர்‌ 
காக்கைச்சேணாடர்பணி வாம்க்கைச்சோணோாடர்‌ முது 
காட்டிக்சகாரோணர்‌ தரு முருகோனே, 





௯௫, இதுவுமது, 


மதிச்‌துப்பாவாணர்வரி லொளித்‌ துப்போவார்‌ கயவர்‌ 


மதிச்சுப்போனா லிதென குடிகேடு 
௨டக்குப்போனார்வருவ ரெனக்குச்தாயாதி யென 
வழக்குப்பேசாம லிரு விழிகளை 


யுஇர்த்‌ அத்தானேவயிறு கடுப்புப்போலே கழியு 
முமக்குத்தானே சு௫ர்த மினியேசென்‌ 
றுலுத்தப்பாழானாமிசை வடி.தீதுப்பாமாலை தனை 
யுரைத்துப்பாடாம லரு டரவேணு 


3 


இறப்புகழ்‌, ௭௨ 


மெஇர்த்‌ தப்போராடசுரர்‌ முகத்திற்சேனா பதிய 
ரியற்கைத்தானா பதிய றிருகால்வ 
ரிலக்கப்பேர்மிசைகளை முறுக்க தேராழிகளை 
யெடுச்துக்கான்வீச நில ட மிசைவீமழச 
ிைத்துக்காலாலவரை மதித்‌ துச்சே முடுகிற 
இறதகிைப்பாரீ ரெனவு மகிழ்விசா 
கரத்‌ திற்பூணாக5இ கடக்கைப்பூமாலை யணி 
சிவப்புக்காரோணர்‌ ௪௫ முருகோனே. 


ததவ வகைளைகியா வய! னவயைகானது. 


௪௬, தானதன கானதன தானதன சானசன 
தானசன தானசன-தன கான, 


அடைக்காம்பையேபருச முலைக்காம்பையேவருடி. 
யணிக்காம்புமேகுழைய மலர்சூடு 
மறற்கூரந்தலேசரிய முகக்காந்திவேர்வொமுக 
வரைக்காஞகயேகுலைய நகமேழா 
மிடதீதூன்றியேயெழுஇ மிடற்மூர்ர்தவோசைமிக 
விடப்பாச்கள்‌ மேல்மதனன்‌ சதிசேவி 
யெனச்சேோ்‌ தபோதமந வுடற்சாம்புமாதர்‌ தமை 
யிணிச்தீண்டில்நீதியல வருள்பாராய்‌ 
விடப்பார்தளாடரண மிசப்பூண்டதோளழகர்‌ 
விரைச்சாந்தினால்மரு வு இருமேனி 
வெயிற்காஈ தியாருதவு சமிழ்ச்சேந்தவாதபர்கள்‌ 
விளக்கேந்தகவே கொலுவி னமர்சேயா 
மடற்கோங்குவாழைவழை யூற்‌ காம்புமாவருள 
மரத்தோங்குபா இரிம பகத்‌ தலையாரம்‌ 
லயற்சேம்புசாவிகளு மிசச்சூழ்ம்‌ த மேன்மையினில்‌ 
வன பட்போங்குகாகைவரு முருகோனே, 





௬௪ இரப்புகம்‌, 


௪௭௪, தநதனநத தந்‌ தனந்த தந சனந்த தர்தனந்த 
தட தனச்ச தாதனர்க--- சன கான, 
மந்‌ இரங்க ரஞ்செபங்க ளுக்சபல்க ளும்புரித்‌ து 
வத்சனங்க ஞந்துறந்த மதஇிகேடன்‌ 
வஞ்சகங்க ளூஞ்சினங்க ளும்புகு$ இருந்‌ தகெஞுசன்‌ 
வம்பும்‌ புளம்புகுந்த வெறுவீணன்‌ 
சா சனங்க ஸாம்புனைந்து குங்குமங்களும்‌ தஇமிரக்து 
சம்பிரமங்க ஞம்பொருக்தும்‌ விலைமாதர்‌ 
தன்சாகங்க ளின்பமென்று மென்றுதின்‌ ந தம்பல்ங்கள்‌ 
தீர்‌ திடென்று கெஞுசுபஞ்சையெனை யாள்வ௰்‌ 
யந்த.ரங்க மிஞ்சுசன்ற வன்புகொண்‌ டி. ரங்குசிக்சை 
யஞ்சுமர்தி ரங்களுஞ்சொ லடி.யாரி 
லண்டவரத வரீதுசொண்டரசண்டனென்றுதிங்களங்க 
யண்டரண்டர்‌ சண்டுதெண்ட ... ஸிடும்பாதா 
வலிந்தையம்‌ புயன்பணிர்‌ த நம்பாபங்‌ இருச்தமற்கை 
விண்டுடன்‌ பிறந்த தங்கை யபிராமி [பைவென்ற 
விஞ்சமஞ்சொல்‌ கொஞ்சவஞ்சி ௨உண்டுசெண்டை யம்‌ 
மின்கருர்‌ தடங்கண்மைந்த முருகோனே. 





௪௮.  தனனதன சானதன 
தனனதன தானதன 
தனனதன தானசன---தன தான, 
சூலை தலை வலியீளை 
நீரிழிவு துடைவாளை 
சோகைபிர மியமூலம்‌ வ௱ள்வாயுத்‌ 
தோஷகுண மதிசாரம்‌ 
வாதசுச மகலாமை 


தூறிருமல்‌ முகவாதம்‌ விழிசோவு 


திறப்புகழ்‌, ௬டு 
வாலூரச வியாதி 


யாகிமுய லகன்மேக 


மாலைபிள வைவீடு௫ி யனுபோக 
மாறுபடு பிணித௫௪. ்‌ 

விசைகள்‌ குடி.நீரு 

மாமுனது திருநீறு _ இீரவேணு 


மாலுகர்‌ கனணிவாய 
சர இமலை கயிலாய 
சாரணர்‌ நம௫வாயர்‌ மகதேவ 
மசாடல்புரி ஈடராயர்‌ 
மூவர்தமி ழினினேய 
சாணிஈட மிதொயர்‌ தீருபாலா 


ஞாலமூ மபிராமி 
வாலைதிரி புறாயாயி 


நான்‌ மறையில்‌ விளையாட மூமைசேவி 
காரிசவுரி கபாவி 

ரூலிதரு கருகூல்‌ 

காகைபுரி தணின்மேவு முருகோனே. 





௮௯. தனதனன தனதான 
தனதனன தனதான 
தனதனன தனதான சனதான, 
மச்சிட்ட மாளிகையும்‌ 
வச்சிட்ட குளிகையு 
மட்டற்ற சாளிகையு மடியாரு 
மச்திட்ட சாலிகளு 
மொய்த்திட்ட பால ௧௫ 


மட்டுற்ற வோதிபெறு மனையாளு 


தக கிறப்புகழ்‌, 


மெச்சிட்ட வாபசண 
மூத்திட்ட மாலிசையும்‌ 
வித்திட்ட சாவிகளு | மூளதாலே 
வெற்பொத்த வாம்விசென 
விச்சித௪ பாவியினி ப 
வெப்பிட்ட ரர . லுறுவேனே 
௮சட்ட வேடனிடு 
வுச்சிட்ட மானதசை 
யத்தததின ஓதவ லயில்வாய 
ஈகஇட்ட மாலையினர்‌ 
இக்கெட்டு மாடையின 
சப்பிட்ட சேணியினர்‌ திரிசூல்‌ 
முசசிட்ட சால்வர்பணி 
ஈதிதிட்ட பாணியரி 


மூப்பத்து மூவர்பணி யிருபாதா்‌ 
மூக்சட்பு ராரிதரு 

ச்ச்சிட்ட சேடபுரி 

மூதிஅச்‌ குமாரரெனு முருகோனே, 





இய. தனத்ததத்சன கானனதானன 
தனத்தசச்சன சானன தானன 
தினத்ததத்தன தானன சானன-ஃதன தான. 


வரைத்தனங்க ஸிருச்சா ணுற்நிட 
வறத்திரங்கு முகத்தார்‌ மெத்தவு 
மயக்குஇன்ற ஈடத்சார்‌ நித்சமூ மயலாரை 
உளர்திததன்பிளை யைப்போ ஒற்புத 
மெனத்திரண்டபி னட்பா ளாகுமுன்‌ 
மறிச்சிங்கை யெனப்பே ரிட்டிடு மடவார்க 


இறப்புகழ்‌, ௬௪ 


ளரைப்பணங்களை விற்பார்‌ விற்றபின்‌ 
முழுப்பணங்கள்‌ பறிப்பார்‌ மெத்தையி 
லசப்பியங்கள்‌ விளைப்பார்‌ கொற்றவ பரெொரடுகூடு 
யசத்தியங்க ளூரைப்பார்‌ மட்டவிழ்‌ 
நிலைரதீதகொண்டை. முடி.ப்பா ரிப்படி. 
யடிச்‌இிரும்புமுன்‌ முக்சா ட.ட்டவ ருூறவாமோ 


விரைக்கடம்பணி முத்தே கற்றவர்‌ 
தமிழ்க்செங்கிய சித்தே ரெச்தின 
விளகச்கெனுச்சணனி விச்கேயுக்தம குணவானே 
விறற்பொருச்‌. அ சமர்த்தா கர்த்தர்க 
ளெனச்ூிறந்தி முச்சே வர்க்குள 
விழிக்சைந்சிட சட்கோணச்துறை வடிவேலா 


இருக்குவந்தவள்‌ முக்கோ ணச்துறை 
யொருத்திதந்த பொருப்பே முச்சனி 
யினித்சவின்ப ரசத்தா யச்சதன்‌ மருகோனே 
யிலகீசகணஞ்சொலு நற்£ரப்புல 
வனுக்கிரங்கு பிரடதீதா முத்தியை 
யெனக்குவம்அு தரப்போ தித்திடு முருசோனே, 





௫௪. தானதானனசச்தன தத்தன 
தானதானனததீதன சத்தன 
- தானதானனதச்தனகத்தன தனதான, 


பூதியமைந்தி ல்டித்‌தசஞ௫த 
ஒழ்வினைதங்கு மலகீடெங்கனு 
போகவிதங்க எிழுச்தபம்பர மூயிர்தானே 
போய்வரவென்று சமைத்தபஞ்சரம்‌ 
வாயுவெழுந்த அருத்‌ திவெம்பிணி 
போர்வையிதென்று தரித்தசஞ்சுசம்‌ விதியான 


௬௮ திறப்புகழ்‌.... 


சாதவிழ்கஞ்சன்‌ வருத்தவொன்பது 
வாசலரங்கு மிகுத்திடுஞ்‌ சமு 


சாரகுடும்ப வினைப்பழங்கல மெமதரதர்‌. 
தாமதமின்‌ நி யறுத்திடும்ப்யி 
ரீரமிருந் த விளக்கெனும்படி. 
தானுழல்கின்ற சமுத்திரங்கரை பிடியேலே 
வேதன்‌ முருக்க னெழிற்பு தரன்‌ 


வானவசென்ற பரப்படங்கலும்‌ 
வேளைமுனிர்து துடைத்தபின்புயா கயிலாயம்‌ 


மேவியிறைஞ்ூ யிடுக்கணுர துறு 
ரூ. ரனைவென்று த.ரத்தகுஞ்டுசு 
வேதரவென்று வழுத்த ஈன்றென வுடனேதா 


ஞதரமிஞ்சிமறைத்திருக்த 
வதோரமுகமொன்றை யெடுத்‌ துமுன்புள 
வானனமைந்தில்‌ கிரைத்திடுங்கரு ணையினாலே 
யர்றுமுகக்க ளெனச்திறந்த 
விலோசனம்வெம்பு மழநபிழம்பினி 
லாறுபுலிங்க மெனப்பிறக்‌ இடு முருகோனே, 





௫௨, தந்தனதானதனந்தனதான 
தீரீதனதானசனர்தனகான 
தந்தனதானதனரஈசனதானகஅ தனதான, 

க்ங்குசுணங்கு நெரி இிடமங்கு 

ப.ரந்துபொருர்து வருர்‌ துமவிருஈ்‌.௪ 

கலந்தஈ.ரம்பு நிணந்தசையென்புக ளொடுதோலுங்‌ 

கந்தம்வழும்பு பொதிந்‌ தகுடம்பை 

கிலர்தியெழுஈது விளைக்தகுரம்பை 

கலங்குகுடும்ப்‌ விலந்குகளைஈ்‌ இட மெவலிவா௫த்‌ 


இறப்புகம, ௬௯ 


தொங்கவிழுக்து நடந்‌ துமூடங்கஇ 
யிருந்துதவழ்க து இடர்‌ அநலிநது 
துவண்டுமலங்கள்‌ சல்ங்களிறங்கட மதிகேடாத 
தொண்டைவறண்‌ டிருசண்கரிருண்டூட 
வந்தசன்வர்‌தயிர்‌ சொண்டிடவிங்குளர்‌ 
அஞ்சினரென்றி? முன்பெதிர்வந்தருள்‌ புரிவாயே 
செங்கதிர்‌ இம்கள்‌ முகு£்தன்விரிஞ்சன்‌ 
விசும்பிறையண்டர்கள்‌ சண்டுவெருண்டு 
தியங்கமயங்டெ வம்பிகையஞ்ச்ெனெ ளெனவோடச 
சிர தவடங்க வறண்ட தணங்‌இ 
மிகுங்செறுவங்கச ளொடுங்்‌ சவிரங்கய 
தென்றிசைவச்சசன்‌ நின்றுகலங்கெட வயர்வரன 
மங்குளகங்கை வெதும்பியுலர்ந்திட 
வெண்‌ டூ.சைவெங்கயம்‌ வெம்பிநடுங்டெ 
வம்பொனெடுங்கிரி யும்பலகுன்றுக டமொற 
வம்பரவந்தர மம்புவியும்பில 
மெங்கணுவெ்‌ அயர கொண்டுமயங்கட 
வண்டமடங்கலு மண்டிவருஞ்சுடர்‌ முருகோனே, 


சேவ பணம ம னு ரபாக வமைமு. 


௫௩, தனகதனசனதனசனதனதனசன 
தனதனதனதனதனதனசனதன 
தனசனதனதனசனசனதனதன-௩ தன தான, 


ஏமுூகதி ரொளிவிடு நவமணி மகுடமு 
மணிசிச முடனுத லெழுஇய தில்தமூ 
மிரவி யிருவரு முதயகரி மிசையெழு மியல்பாகு 
மிரணிய புயவரை தழுவிய குமையிணி 
லிமமெக ரிசைகளு மரனொடு பிரணவ | வாயு 
மெனுமறை செவியிடை மினுமினு வெனமொழிசஸி 


ஒ 


[யி தறப்புகழ, 
முழுமதி புரைமலர்‌ வசனமு மமசர்கள்‌ 
பெறவருள்‌ கருணையும்‌ வெகுளியு மசுரரை 
முரிகுபன்‌ னிருவிழிவனச மூமலர்கையில்‌ வடிவேலும்‌ 
முனிவராக ளமசர்க ளடியர்க ளனைவரு 
ம.ரகர சிவூவ குருபர னெனவகர்‌ 
முறைநூறை பரவிய பரிபுர சரணமு மறவேனே 
யழலுறு துயில்வெரு வியகட வுளர்கிவ 
னழி.யினில்‌ முறையிட வொருஇரு முகனரன்‌ 
மனநினை விடவறு பொறிகளு மெதி ருறவேதா 
னருணதி யினில்விட விடுமென வரியய 
னனிலனொ டுரைசெய வரிதென மறுமொழி 
சொல்வரனருள்செய வரமுடியமிசைகொெ விரை 


வடனேகி 
வமுூவறு பகிரதி யிடைவிட வளஞாறு 


படியறு குழவிக ளெனு மிகவடிவுற 

மூழ்வ... னரியய ஸவிமையவர்முலைகொடு வெனவாரல்‌ 
உணிதைய சறுவரு முலையமு துதவிட ப 

வணிகொடை மரநிழல்‌ புடையிட மூளரிஈன்‌ 

மலாரறை சளி லுயர்சரவணமதில்வளர்‌ முருசோனே. 


வவ வய வ அ வனை லம ப னு. 


௫௪, தானசக்தச்‌ சானனசானன 
தானதத்தச்‌ தானனதானன 
தானதச்சச்‌ தானனதானன அதன தான, 
வாதபித்‌ ததீதன்குண மிதுவென 
நாடூபற்றிப்‌ பண்டிதர்‌ கில்பல 
வாகடச்‌ கற்பங்களி லுளவகை' சில கூறி 
மாதமட்‌ டச்‌தின்‌ றிடு மெனவடி. 
ரு ரணச்சைத்தர்திட வதிலொரு 
வாசியற்றுச்‌ சண்டி தமுறு பிணி மிகவா௫த்‌ 


திறப்புகழ்‌, க 


தா துவற்றசக்கண்களு மொளிகெட 
நாவறட்ிக்‌ சென்செய்வ மேவு 


தாகழாற்றுத்‌ தக்தமு நமுவுற வுறவோர்கள்‌ 


தாரமற்றப்‌ பெண்செ_ ளொடுமழ 
வாவிவிட்டுப்‌ பொன்றிடுபொழு செ திர்‌ 
தாவுபச்சைச்‌ சுத ரமயில்‌ மிசை வருவாே 
யாதிமுக்கட்‌ சங்கர ர௬மையடி. 
நூபுரதீதிற்‌ இக்தியமணி யொளி 


(ய்‌ 


யாகும்‌ ரெத்னப்‌ பெண்களை வருகென வுடனே தா 


னாசைவைத்துச்‌ சந்ததி தனையுள்‌ 
சூசகட்டைச்‌ சண்‌ மைதடைசெய 


வாயிலகச்சப்‌ பந்தியர்‌ வெயர்வையில்‌ வரவேதா 


னோ அகர்ப்பச்‌ சஞ்சல்‌ மரனொடு 
கூறவெற்பிற்‌ புங்கவர்‌ மலைமச 
ளோடுசெப்பப்‌ பின்பவள்‌ தடைவிட, மலர்வா 
யோரிடத்திற்‌ ஜிண்டிந லுடன்வளர்‌ 
வீ. ரவர்ச்சச்‌ சொன்பதஇன்‌ மர்சளுட 


2) 


6, 


ஜோரில்க்கத்‌ தம்பியருடன்‌ வரு முருகோனே, 





௫௫, தானசனசானசத்த 
கானசனசானதத்த 
தகானதனதானதச்த-- தன சான, 


சொஞ்சுமொழிக்‌ சேமருட்டும்‌ 
நஞ்சுவிழிச்‌ கேமதத்த 
கும்பமுலைச்‌ கேகறுத்த மூகிலோதிச்‌ 
கொண்டைமுடி ச்‌ சேதரித்த 
தண்டையடிச்‌ சேவருச்கை 


தொண்டையிதழ்க்‌ கேவிதித்ச விதியூரூ 


612. க இறப்புகம்‌, 


மமஞ்சநடைக்‌ கேயொளித்த 
வஞ்சயிடைச்‌ சேகலிக்கு 
மங்கைவளைக சேப்டத்ைத நிசரான 
வந்தவிடதீ தேயிருக்கும்‌ 
நெஞ்சையொளிக்‌ தேகருத்தி 
லன்புனிடத்‌ தேயிருக்க வருள்பாசாய்‌ 
க்சியிடப்‌ பாலிருக்க 
விஞ்சிடபத்‌ தேறியச்சர்‌ 
வந்‌ துமையைக €ழிறக்கி யறுபேசாம்‌ 
மைந்தர்களைத்‌ தானணிெ௫ ்‌ 
வர்‌ இடெனப்‌ போயெடுத்‌ த 
மங்கைகரம்‌ தால்ணைகீக வொருரூபா 
மிஞ்சியபுத்‌ தேள்மஇத்த . 
க₹தனெனப்‌ பேர்படை.ச்‌ ஐ 
விஞ்சுமூலைட்‌ பால்சு ர்க வருபரலை 
யின்பவளச்‌ தேயெடுத்து 
வன்பவளத்‌ தேகொகெக 
வெம்புபடக்‌ கேகுடி 25 மருகோனே, 





௧௬, தனனதன சானதான 
சனனதன சானதான 


சனனகசன கானகசான- தனதான, 


மடந்தையர்‌ விருப்பமென்றும்‌ 
பசிம்பொனின்‌ விருப்பமென்றும்‌ 
வசந்தரை விருப்பமென்‌ று மகலாதே 
வளர்ந்திடு பெருச்கமெந்த 
வகந்தொறு மிமுக்குமிக த 
மலஙுசளை யடக்குகின் ற வகைகாணே 


திறப்புகழ. 


னுடந்தையி வீறப்பசென் ற்‌ 
தொடர்ம்‌ தயிர்‌ பிறப்பதென்று 
மூறங்குதல்‌ விழிப்பதன்‌ றி 
னுடம்புயி ரசைக்கும்விரதை 
தடம்புரிசெயற்கையெந்த 
னுளம்புகு வரத்தையென்று 


படர்ந்தபுகழ்‌ மச்சகந்தி 
தருஞ்சுத னளித்தமைக்தர்‌ 
ப.ரக்ததட. மச்சமென்று 
பதங்களை வழுத்தகம்பர்‌ 
குகன்றருவன்‌ முத்தியென்று 
பரங்கிரியி லுய்த்திரென்று 
உடர்க்துமை யிடுக்கிவக்்‌ து 
தரும்பொழு தணைத்திரங்க 
யரும்பய மளித்தபெண்க 
மகங்களி சிறகீகவெங்கள்‌ 
மகன்குக னெனப்பகர்ம்‌ து 
வரன்கைலை யிற்கொணர்க்த 





௫௪, தனனதனதானசான 


தனன தனதானதான 


க. 


நிலைகாணே 


குருவாயே 


வினைதீரப்‌ 


விடைகூற 


ள்றுவோரு 


முருகோனே, 


தனன தன சானசான ஆதின தான, 


மறையத சோதித்த மந்தர 
முனிவர்கள்‌ சாதித்த மச்த்ர 
மகழ்குரு போதித்த மந்த்ர 
உடிவமு லேூத்த மந்த்ர 
முருவெளி சோதித்த மந்த்ர 
வடக. மேவிட்ட மந்திர 


மகராதி 


நூலசார்மே 
ர்‌ 


த இறப்புகழ்‌, 


லறகெறி பாலிக்கு மந்தர 
மறிவுளர்‌ பூசிக்கு மந்த்ர 
மரியயன்‌ மோடிக்கு மந்த்ர 
ளதிபவ மாநிட்ட மந்தர 
மனுதன மோதிட்ட மந்தர 
மறுவகை யாஇக்க மத்‌. 


யிறஹையவன்‌ லோகசக்‌ இருந்து 
நெடியவன்‌ லோகத்‌ திருந்து 
மிமையவர்‌ லோகத்‌ தஇருக்‌.த 


மெழுகட லோடி.த தொடர்ந்து 
மொருகட லாகச்‌ கல்£து 
மெழுகி ரோனைதீ தகைந்து 


செறிமுடி மீதிற்‌ பொருந்து 
அருவனை மாறிப்‌ பயின்று 
இசையு று யானைச்‌ குலங்க 
செருவு௮ வேடிக்கை கண்டு . 
முயிர்தொறு மோடி.த்‌ இரிந்து 
இருவிளை யாடற்‌ புரிந்த 





௫௮, தானதானதானதான 
தானதானதானதான 


மெளியோர்ச 


மருள்வாயே 


மலைவீசு 


மகமேருச்‌ 


ளிருரசாலுஞ்‌ 


முருகோனே, 


தானதானதானதான. தன கான, 


மரனம்‌ வீர மாண்மை கேள்வி 
நாலினோது நீ.திகேம 
வாகனாதி யோகம்வேணு 
மாறரிலாமலோதும்‌ வாய்மை 
. பேசவேணு மாசுபாடல்‌ 
லாசையீகை யோகைவேணு 


மதல்லாசே 


மதல்லாதே 


திறப்புகழ்‌, 


தான தியான மோன ஞான 
மேன்மைவாய்மை மீடுசோடு 
தாரனிலாத வாழ்வுவேணு 
தாரிபாரி சாரி போ 
௮தாரம்வேணு மாகமாதி 
காசமான பூசைவேணு 


ஞான வேத கான னார 
தாதயோர்கள்‌ வேள்வியேயு 
நாளின்மேவு மாதிராகி 
காகமீது பாயுமாக 
மேகமீது பாயம்லோக 
நாசமாமி தேதுபாவ 


வேளிலான்‌ விரோதி பால்‌ 
னேமுனோடி. வா.றுகூறும்‌ 
வீசவாகு வோடுகூற 
வீறுபாசம்‌ வீடுயேயு 
ளாகவெண்மை யோடுமீள 


மேடமேறி யேயுலாவு 





எ௫| 


மதல்லாதே 


மருள்வா யே 


மகமேரு 


மெனவேதான்‌ 


வடனேபோய்‌ 


முருகோனே, 


௫௯, தனத்தச்‌ தனத்தத்‌ தனத்தச்‌ தனத்தத்‌ 
தனத்தத்‌ தனத்தச்‌ சனத்தம்‌ தனத்தத்‌ 
தனத்தமச்‌ தனச்சச ௧ன2௪2 தனச்தத்‌-தனசான, 


விடத்தைப்‌ பழித்துச்‌ வத்துச்‌ கறுத்துச்‌ 


சுருப்புக்‌ சடைக்க ப. ரதிதைப்‌ பெயர்க்குள 

விருப்புற்‌ விதழ்பீபற்‌ கடித்துக்‌ குடிச்து விளையாடி. 
வெறுச்கைப்‌ பணத்தைப்‌ பறிச்சக்‌ கொடுத்து 

விழற்குச்‌ சவத்தைப்‌ பிலத்திற்‌ செலுத்தி 

விளச்கைப்பிடி ச்‌ ஐச்‌ ணெற்றிற்‌ குதித்து விமுவார்போழ்‌' 


௭௬ தறப்புசம்‌, 


குடதீதைக்‌ கவிழ்த்து வயிற்றைச்‌ சரித்து 
விடக்சைக்‌ கடித்‌ தப்‌ புஏத்துப்‌ பருத்த 
கொழுப்புற்‌ றுடற்குட்‌ சடச்தைப்படைத்த வதிபாவி 
குளத்தைக்‌ கலகப்‌ பருத்துக்‌ கருத்தி 
யறத்தைச்‌ செபத்தைக்‌ தவத்தைக்‌ செடுச்த 
குருட்டுக்‌ கிழட்டுப்‌ பிணத்தைப்‌ பரிக்க வருவாயே 


வடக்கிற்‌ பொருப்பைக்‌ கரத்‌இற்‌ பிடித்த 
வளைத்துப்‌ புத்தைச்்‌ சிசைக்கச இரித்து [ளர்‌ 
மதஇக்குக்‌ கசச்கைச்‌ தொடைக்குச்‌ கொடுத்த சடையா 
வளாக்குட்‌ புறப்பட்‌ டெதிர்த்தப்‌ புரத்தில்‌ 
வழிப்பட்‌ டிடக்சட்‌ புலச்திற குறித்து [சேராத்‌ 
வரைச்சொழ்‌ பயிற்றப்‌ பயப்பட்‌ டறத்தற்‌ ரொழில்‌ 
திடப்பட்‌ டெனக்கட்‌ டளைப்பட்‌ டி.டச்செப்‌ 
படைப்பொற்‌ செனச்சொற்‌ பிதற்றக்‌ சனத்தச்‌ 
செகத்தைப்‌ படைத்துச்‌ செயற்பட்‌ 0றுத்து மவனேநீ 
திறபட்‌ டிருக்கைத்‌ து.திக்கத்‌ அதிக்கு 
.மூதற்சொற்‌ பொருட்குத்‌ தகைக்கப்‌ பலத்த [னே. 
£.ரத்திந புடைத்துச்‌ சிறைக்கும்‌ படுத்து முருகோ 





௬௦. தானசனததத தானசனதத்த 
தானதனததத--தனதான, 
மாலென்பதைவிடுத் த நோயென்பதைவிடுத்து 
மாயங்களைவிடுத து. நிலையாத 
வாழ்வென்பதைவிடுத்து லோபங்களைவிடுத்து 
வாதங்களைவிடுத்து மடமாதர்‌ 
கோலங்களைவிடுத்து மூடங்களைமிகுச்த 
சோபங்களைவிடுச்து மொழிமாறு 


திறப்புகழ்‌, ௭௭ 
கோளென்ப்தைவிூத்த சாளென்பழைபுனாதத 
கோதென்பதைவிடுக்க வருவாயே 
அலம்புனைகளத்தர்‌ பாலண்டர்களியக்க. 
ராசண்டலன்்‌வசக்கள்‌ மணிமாலு 
மாரம்புயனிடுக்க ணோதும்பொழுதஇர க்க 
மாய்கந்இியைவிடுத்து மூடியாமல்‌ 
வேலங்கையிலெடுத்த பாலன்புடையெரு த்தின்‌ 
மேவங்கணருரைக்க விசையாமல்‌ 
மேலுஞ்சினம்விளதச போசன்புடன்‌ வழுச்த 
வேசன்டிறைவிடுத்த முருசோனே. 





௬௪. தத்தாதத்தா ததீதாசத்தா 
தத்தாதத்தா தத்தாதத்தா 
தீதிதாதத்தா சத்தாதத்தா-சத்தாத, 
ஈற்பாகத்தோன்‌ மெய்ப்பாகத்தா 
னுச்சாயப்பா டத்சானத்தா 
ருககேயொப்பா கத்தா வயிலாலே்‌ 
ஈற்ரத்தே வற்கேயக்கா 
லுற்பாதக்கா வற்போகக்கூர்‌ 
கட்பாகம்பா வைட்போதிசத்தே யெனையாளவாய்‌ 
முற்பாலைத்தா முப்பாலுக்சே 
யப்பாலப்டா நிட்செபப்பால்‌ 
 முற்கோவித்தா விப்பாவிச்கே யமுதான 
முப்பாலைக்சா னப்பால்விட்டே 
முப்பாலுக்கே யீப்பாலைத்தான்‌ 
மு ட்டாமற்றா பொற்பாகத்தா னருள்கூர்வாய்‌ 
மெந்பாதிக்கா சித்தாநித்தாய்‌ 
சட்கோணத்தாய்‌ மெய்ப்பாகக்தார்‌ 


கைச்ச லத்தார்‌ கிருபாலா 


௭௮ திறப்புகழ்‌, 


மிக்காருக்சே சச்காரு க்கே 
யக்காரத்தாய்‌ இக்காடச்சுர்‌ 
விச்தாரச்குர்‌ கட்டோடத்தான்‌ விடும்வேல்‌ஈ 
சற்பூரத்தி பத்தாய்முத்தே 
வர்ச்கோர்விச்தே முச்தேகொத்தே 


கற்தூணத்தே ஈற்பாதக்தா னடமாடுங்‌ 
காரதிதாவுக்கே பிற்பாதுற்நே 

யெட்டாமற்றா னற்பாய்முற்போ 

கச்சாரிற்பேர்‌ பெற்முயத்தா முருகோனே. 





௬௨. தானதததனதானாகானன 
சானசசதனசானாகானன 
தானசததனதானாசகானன-௭ சன தான, 

ஐங்காதத்தினி லேனா லென 

தின்பாவத்தொடு மீள்வரே புல 

னைந்தாயத்துறை தீர்வசே கட னமதாகு 

மங்காடிப்பத ரானே இட 

லெண்சாணுக்கொரு சாணினால்‌ மிக 

வம்பரயட்படு சேதிசா னென தெரியாதோ 


சங்காரிப்பது வீரமோ சன 

னஞ்சாதிப்பது சேோரமோ விதை 

சம்பாதிப்பது பாரமோ வன இயல்பாகுஞ்‌ 

சஞ்சாரப்மிண மானபாவியை 

மன்றாடி ச்சொல வேணுமோ மிகு 

சந்தோடத்துட னாள்வதே கட னருள்கூர்வாய்‌ 
கங்காபுரச மேளனே யுமை 

மைக்சாசற குண மேருவே யணி 

கங்காளற்கொரு பாலனே சுவை தருதேனே 


இறப்புகழ்‌, ௭௯ 


கண்டேசர்க்‌ சரையே விசேட 

கரும்பேமுக்கனி யேமனோகர 

கர்தாமுத்தமிழ்‌ பாடவே வர மருள்வேலா 

ிங்காரகீகதிர்‌ வேலனே சுடர்‌ 

கொண்டாடிப்புகம்‌ வேலனே பகை 

தஇண்டாடப்பொரு வேலனே மயில்‌ மிசையேறுஞ்‌ 
செஞ்சேவற்கொடி யாளனேகுற 

மின்‌ தேவப்பிஐ. யானை நாயக 

இண்பாரிற்குவ ராஜதானியின்‌ மூருசோனே. 





௬௯, தானத்தனதத்‌ தானத்தனதத்‌ 
தானத்சன தத்‌ தனதான, 
வாஞ்சைக்கடலோ நீஞ்சப்படுமோ 
வாழ்ந்திட்டதஇிலூ தியமேது 
வாங்டிச்செலுமோ ரூஞ்சற்கணையாய்‌ 
மரய்நீதுற்பவமா யலைவேனோ 
சேய்ஞடப்படியே கூன்பட்டி இலே 
தேம்பிச்கிழமாய்‌ வினையான 
நிங்குய்த்திடுகோய்‌ தாங்கப்படுமோ 
சேன்பொதற்பதமே தரவேணுங்‌ 
காஞ்டுப்பதியாய்‌ வேண்டற்கரிதாய்‌ 
சாண்டற்கரிதாய்‌ வருவோனே 
_ காந்தத்துருவே வேங்கைத்தருவே 
காண்பொற்குறமான்‌ மணவாள ர 
பாஞ்சுற்றனுமார்‌ தாண்டசக்கடலே 
பாக்தட்டுயில்வான்‌ மருகோனே 
பாந்தட்பணியார்‌ தோன்றத்குகனே 
பாச்சட்புரியார்‌ முருகோனே, 


௮0. இறப்புகழ்‌, 


௬௪, தானதத்தன தானசத்தன 
தானதத்தன சானசச்தன 


தானசத்சன தானதத்தன- தன கான, 


ஆகமெத்தனை யோவெடுத்தது 
லோகமெத்தனை யோதரித்தத 
வாசையெத்தனை யோவளர்த்த து 
யாயுளெத்தனை யோகழித்தது 
தாரமெத்தனை யோசுூத்தது 
மர்யரெத்தனை யோவமைத்தது 


போசமெத்தனை யோதொலைத்தது 
வாணவஉத்தோ டுபாயவித்தைகள்‌ 
பூமியிற்பெறு காமியத்தொழி 
போதவிப்படி. யேடடத்ததி 
லாபமெத்சனை சேதமெத்தனை 
போதுமித்தனை ஞானமுத்திரை 
வாகனததுயா கதோகைபெற்ற இ 
வாரணக்கொடி யேபடைச்தது 
வாகரக்கரு ணாகரக்குரு 
வாகுநற்றுணை யாகுமூக்தம 
மோகனக்குற மானெமிற்‌ றெய்வ 
யானைபச்கலில்‌ வாழ்வுபெற்றிடும்‌ 
நாசமெட்டையு நாகமெட்டுடன்‌ 
மோதவிட்டக மேகஹித்இடு 
ஞானசற்குரு தன ரக்ஷச 
நாவலர்கீசனு கூலவித்தசக 
மேவலர்க்‌ கடியேபருப்பத 
நாகபட்டண மேவு௫த்திர 





வதல்லாதே 


விளைவான 


லெனும்லீலை 


ர வேணும்‌ 


பரலீர 


வடிவேலா 


கும?ரசா 


முருகோனே. 


திறப்புகழ்‌. ௮௧ 
௬௫. தனதர்‌ தனதனன தனதம்‌ தனதனன 
தனசட்‌ தனதனன---தன கான, 
மன தம்‌ படபடென மிடறுங்‌ குழுகுமென 
வளையுங்‌ கலகலென _ வதிரோம 
வரையுஞ்‌ சிலுசலென ஈகையுங்‌ குளகுளென 
வசனங்குலுகு லென வுிரோம்‌ 
தனமுர்‌ சளதளென மதனன்‌ குடி.யிருசத 
தலமுஞ்சலச லென வணைமீதே 
தழுவுஞ்‌ சுகமிசம்ர்த பதபக்கயம்‌ வணங்கு 
தவமென்பதை மிகுர்து தருவாயே 
பனைசம்‌ த௫ல்கரும்பு வகுளங்‌ குமிழரம்பை 
பனசங்க முருசண்பை வடமாழை 
பளீச்‌ குரவுசம்பு மகுடங்‌ கணிகடம்பு 
பணைகுகும ஈரந்த நெடுவாகை 


புனைகுஞ்‌ சிகமிலக்தை குருகஞ்சணி மூடங்கல்‌ 


புாசரந்‌ துளவு இந்து வமைதாமை 
புளிமுர்‌ தி ரிகைவகச மரமென்ப துதிரண்ட 
பொறழில்தங்கு ரகைவந்த முருகோனே, 





௬௬, தனத்த ததசன தானன தானன 
தனத்த தத்தன தானன தானன 
தனதீத தத்தன தானன தானன-...தன தான. 
இரக்க மீகையும்‌ வாகையு மோகையு 
மடக்க மாண்மைய௰ு' மேன்மையும்‌ வீரமூ 
மிமுக்குறுதவை போகமு யோகமு மடியார்க 
ளிணக்‌5 ஞானமும்‌ மோன தியானமு 
வணக்ககேதி விபூதிமெய்‌ பூசவு 
மிருக்கு நான்மறை யோதிய நீதியு மொருவாய்மை 


௮௨ திறப்புகழ. 


யுரைக்கும்வா யுபசார விவேகமு 
மியந்கையாகய வாகம கேள்வியு 
மொழுக்சமானத பூசையு கேசமு மறிவீன 


வுலுச்தர்‌ மார்பினிலே விபோ லருள்‌ 
கொடைப்ரதாப விகோதமுமே யட 
லுஇிக்கும்சாள்முத லாகவுமே யினி யருள்வாயே 


வரைப்‌ புயாசல்‌ மூதறிவாகர 
சிவப்பிரகாச சரேச ௪ தாவ 
மணிப்பிரவாள ௪மேள சுதாகர வசுரேசன்‌ 


ம௫ூழ்ச்சியாய்வரு சேகயவாகன 
குறப்பெணாதர வாயே மோகன 
வரைச்செலாமிறை யானமனோகர குருநாதா 


விரைச்சரோருசன்‌ மாமூடி மீதினில்‌ 
மழுக்குபாணி யனேகரு ணாகர 
விழிக்குண்மாமணி யேதணிகாபுரி கதிர்காமா 


மிகுத்தகாடியின்‌ மாகதிபோலவு 
வடச்குமா இர மேல்முகமாயவரு 
விருச்தகாவிரி குழ்திருகாகையின்‌ முருகோனே. 


 வவ்வைவ லவை ஆ இவன ககா ககக, 


௬௭, தனத்ததத்தானதன 
தனத்ததத்தானதன 
தனத்ததத்தானதன-- கன தான. 
பிறக்கப்போகா துடல 
மெடுத்துத்தா னாவதென 
பிணத்தைப்போலே திரிய முடியாது 
பிழைக்கப்போமா விதனி 
லழைச்கட்போமோ மறலி 
பிடி.ச்சத்தானே வருமுன்‌ ளெளிதாக 


திறப்புகழ்‌. 


வறத்தைத்தேடாமல்‌ வெகு 
பவச்துக்காளா வினையை 
யடகீகப்போகாது தகு 
மயாச்துப்போ காதபடி 
கினைத்துச்சானே பருக 
வடி.சதுப்பாலே தரவு 
உறுகஇப்போரா டசுர 
சொத்த தச்சானே வெருவி 
யொளிச்‌தப்போவார்கள்‌ சல 
ய ரச்‌ துப்பேசார்‌ சலையை 
யறுத்‌ துச்ஞூர்வீடு தொறு 
முூயர்த்‌இத்சானே யெறிய 
மறக்சப்போகாத மனை 
வியர்க்கப்போதே தெரிய 
மரித்‌.துப்பார்மேல்‌ விழவும்‌ 
மதித்‌ தப்பாவாணா விட 
விடுத்‌ அ. ச்தாதே மொழியும்‌ 


வனப்புக்காரோணர்‌ தரு 





௬௮. தனதசசசனததசன 
தனத்ததன த்த தன 


ட 
மேபதே௪ 
நினைவரயே 
முகா. 
விமுபோது 
விடுவேலா 


முருகோனே. 


தனத்தசனத்ததன- சன தான. 


எட்டிப்பிடித்‌ இடையன்‌ 
வெட்டிக்‌ குறைத்தம ர 
மிற்றுச்‌ பெப்ப இலை 
யெய்த்துச்‌ களைததமன 
மெத்தச்‌ தவிக்குமதி 
லிச்சைப்‌ படுத்‌ தம்வினை 


ய தபோலே 


தீ சாதோ 


அளி இறப்புகழ்‌, 


தெட்டிப்‌ பறிப்பவர்கள்‌ 
சொக்குப்பொடி.ச்‌ கபடர்‌ 
தெற்குப்படக்‌ கருது குடிகேடர்‌ 
இக்குப்‌ ப ரத்தையரை 
விட்டுப்‌ பரத்தையுணர்‌ 
செப்பச்‌ கருத்தையினி யருள்வாயே 


மட்டுக்கடப்ப மலர்‌ 
செச்சைப்பயக்‌ குமர 
வட்டத்தனத்தி யெனு மபிராமி 
மைக்கட்குறத்தி மிசை 
மெத்தப்பிரி யத்தையுள 
௨ச்சரெப்பதக்க மணி மணிபார்பா 
செட்டித்தனத்‌இில்‌ வளை 
விற்றுப்பிர தட்டை பெறு 
செக்கச்செப்‌ பம௱ குமரேசா. 
இக்கல்‌ திருத்தணிகை 
முத்தித்‌இருக்‌ கதிரை 
சித்ரத்தலத்‌ துரகை முருகோனே, 





௬௯. தானதத்தன்‌ தானன தனை 
தானதத்தன தானன தன 
தானதத்தன தானன தனதன தான்‌, , 


ஆசைபோ லுரைசொல்லுவா ரவர்‌ 
மீதிலாணை விள்ளுவார்‌ கணை . 
யாபநிமோதிரம்‌ வெள்ளியோ விதுதரவேணு 
மாறு நூனுள செல்வர்போ லவ 
சே துகாரியம்‌ நில்லடா வென 
வாவலாய்நிதி கொள்ளையாடிவ ச்தல்லாதே 


திறப்புசழ்‌, ௮/௫ 


காசிலார்களை யெள்ளுவார்‌ த 
த்‌ வார்சளமாரபிடைப்‌ புல்லுவா ரவர்‌ 
காயமேலஓுர்‌ எளெளுவார்‌ கடி, தடமிதே 
காம ர வெள்ளமா யெழ 
மேவுவார்வெகு கல்வி பெசுவர்‌ 
சாதலேகரு கள்ளவே௫ய ருறவாமேோர்‌ 


மாலாதொரு சைவ நாயக 
வேசகாயக தெய்வ காயக்‌ 
மாணைகேர்விழபூர ௨ள்ளிராயகி மயிலேறும்‌ 
வாகளுஇப செல்வ காயக்‌ ப 
வேலினா லமர்வெல்லு காயக்‌ 
வரனுளோர்‌ பணிசல்வி நாயக கெனையாளு 
மா௫ில்காயகர்‌ தில்லை காயகர்‌ 
காழியார்இரு முல்லைகாயக 
சாலவாய்திரு நெல்லைகாயகர்‌ ப்சுலூர 
ராதிமால்வை வெள்ளிராயகர்‌ 
நாகைகாயக ரெல்விமா உட 
மாகொயகர்‌ பிள்ளைராயக்‌ முருகோனே 





எ௰, தானசனத$தசான தானசனதந்தகான 
தானதன த$ததான.- அதன தான, 
௮ தபனெழுக்‌ துசாய நாசா தகுறைக்துதேய 
| _வாடலுமொடுங்கி யோய &ப்தாகு 
-மாயுளுமுடிரதுபோக வேவினைஈடர்‌ தபோ 
வாவியுமசன்று பேக ெம்‌ தூத 


| ரீதலையொழிச்சபாவி யோதலைமறந்தபாவி 
யீசனைநினைச்‌ இடாத ல்பொலி 
மீனனைரெருஞ்சல்மேவு பாதை பிலுருண்டுபோ 
வேச்ள்ருமக்த வேளை வ்ருவாயே 
கக 8 


அண்‌ இறப்புகம்‌, 
தாதவிழ்கரந்தைவாகை நீலமுமணைந்தமார்ப 
சானவணாவென்ற தோகை மயில்வீரா 
தாரணியளந்தபாதர்‌ தாரணியயின்‌ நவாயர்‌ 
தாரணிமடக்தை நேயர்‌ மருகோனே 
நாசமூறுவிர்‌ துவாகு யாரணமறிந்திடாத 
காயகசுயம்‌ ப்‌. ரகாச வடிலோனே 
நான்மதைபுகழ்க்துபாடும்‌ ராசதசவுந்தரிக 
நாகையின்மெய்கண்ட வேல முருகோனே. 





௭௧. தனனதனதானதன தனனதன தானதன 
தனனதனதானதன-- சன தான, 
தஞ்சரீயேயிதய கஞ்சடீயே புலவர்‌ 
சங்கம்நீயே யமரர்‌ துளைநீயே 
தந்‌தைநீயே துணைவர்‌ பக்‌ துநீயே புலக 
தம்பம்ரீயே யுடலி னுமிர்ரீயே 
கஞ்சனீயேயதிவை குந்சனீயே கரிய 
சண்டனீயே யிரவி மதிநீயே 
கந்சனீயேகடவு ளன்‌ நிவேறே தடிகள்‌ 


சண்டபேரா ரொருவர்‌ ப.ரம்நீயே 


யஞ்டசிலேசாதகமு மஞ்சிலே போதகமு 


மஞ்சிலேபேத்கமு மறவேதா 
னஞ்சிலேபாடியது மஞ்சிலேயாடி யது இ 
மஞ்சிலேயோடி யது முளஞான 


௬ 
கஞ்சுகாவாயத.ர இஞ்சுசாசூறை படு 
சண்டகா மாமுனிவர்‌ பணி பாதா 
சங்சைபாலாகெளரி தந்தலோ மெய்‌ 
கண்டவேலா வுரகை முருகோனே, 





இறப்புகழ்‌, ௮௭ 


௭௨, தனதனதந்தத்‌ தனத்ததான 
தனதனதந்தச்‌ தனத்ததான 
தனதனதந்தக்‌ தனத்ததான--சனதான, 


மதுகரமுளரி யரும்புதானோ 
வடி.யழகுடைய குரும்பைசானோ 
மணிவடமிலகு தசும்புதானோ முடிதானே 
மதணிருகயிலு௮ பந்‌ துகானோ 
மகபதிமுடியடு செண்டுதானோ 
மதமுளகரியிரு கொம்புதானோ மூனிவோர்க 


ளெதிருறகி௮விய கும்பமீதே 
யெதிர்லையெனவரு குன்றுதானோ 
வெழில்்‌வனிதையரிரு கொக்சையாமோ வெனவோதி 


யிசயமகழமயல்‌ கொண்டுவீணே 
திரியுமெனமறலி சொண்டுபோவா 
ளனெனவருசமய மறிச்‌ துநியே ல. ரவேணு 


முூதசமிழ்சொலும்‌ நெறிதந்தகோவே 
யருணூரிதமி முகக்தவேளே 


முனிவர்கள்‌ பரவியசெந்திலானே வயலூரா 
முழமுமுூதகெனவரு கந்தவேளே 

பகர இதிரிபரை தந்தசேயே 

மொழிச ரவணபவ தம்பிரானே குருகாதா 


வதயதின கரனை வென்றரூபா 
வசுரைரையடுதிறல்‌ கொன்றகோபா 
வருவெனவருவென வர்தகோலா கலவேலா 
வபநிடதம்கித விளம்புவாயா 
_ கயமகள்குறமகள்‌ தங்கள்கேயா 


வுரகையில்மருவு மெய்கண்டவேலா முருகேரனே, 





அனு] திறப்புகழ்‌ 


௭௩. தானதனதம்த தானதனதந்த 
தானசனதந்த..அ தன சான, 


காயம்நிலையென்றும்‌ யோகம்நிலையென்றுங்‌ 





காமநிலை௮யென்‌,.று மதல்லாதே 
சாசுபணமெந்த காளுகிலையென்றுங்‌ 
கானல்புனலென்றுந தமொறி 
மாயையின்‌ மயங்கி சானென துவென்று 
மாசினிலுழன் று மெலவிவேனோ 
மாதவமுயன்று ஞானநெறிசண்டு 
வாழும்‌வகையென்று தருவாயே 
சேயனெனவகச்க ஞானபரகந்த 
தேயுள்‌ வருமைந்த கயிலாய 
தேவளருள்‌ தங்க தேவாவரதுங்க 
தேவகரிங்கன்‌ மருகோனே 
தாபகவிபங்க வாரணதுரங்க 
காலுமறைபங்க முனிவோர்க 
ணாடொறும்‌ வணங்கு பாதவரவிக்த 
நாசையின்மெய்கண்ட முருகோனே. 
௪௪, தந்ததனதன தந்ததன தன 
தர்ததன'தன-- தன தான, 
௮ருசுகருவென மஞசுநிகமான ப ்‌ 
வங்கர்பதியென த உண்சோம 
னண்டர்பசுவென விச்துகதிரென 
வந்சமணியென விரவோர்கள்‌ 
தீஞ்சமெனவரு கழ சரிதியொரு 
சங்ககிதயென வறிவீனர்‌ 
தங்களருஇலி ரு துபுகழ்வது 
சங்சைபினியருள்‌ புரிவாயே 


திறப்புகம்‌, ௮ 


மஞ்சுகுழல்மொழி .கொஞ்சூளியிடை 


வஞ்சிபிறைநுதல்‌ .. விழிதானும்‌ 
வண்செனியிதம்‌ சொண்டைபறடரு 
மர்ததுலையிரு தனபாரங்‌ 
கஞ்சமுகைமுடி பக்துகுலூரி 
கம்பமதகரி யிருகோடு 
கந்தமிகுகுற மங்கைபுணருமெய் 
கண்டகுருபர முருகோசளோ, 





எட, தனத்ததத்தனசானன தன சனத்ததத்தனசானனசன 
_,தினத்தசத்தன சானனதன--சனதான, 
| ௪ 
தரித்திரத்தினிலேபடு வருத்தமெத்தனையோவது 
சமுத்திரத்தையுமே நிக செனலாமோ 
தவிச்கவிப்படியேயயன்‌ விதிச்தகட்டளையோவது 


தனைத்தவிர்த்திடவே வகை தெரியாதோ 


மருத்தெனைப்பதமாயதி லடக்கமெத்தவுமாயெனை 


௨சப்படுத்தியமே யறி வெனும்ஞான 
_ மனத்‌ இனுட்கொளவேயுனை நினைத்தொருப்ப..வேவினை 
மயச்கமற்றிடவேயருள்‌ புரிவாயே ' 
விரிச்துரைத்திடும்‌ நூல்களை யறப்படி.தீதவனேதவ 
மிகுத்சசற்குணனே சர. வணசாதா 
விளக்கிணிற்கடசோபரி மளிதசகற்பகமேகதர்‌ 
வெளுத்தநித்‌ திலமே புய - மணிறீபா 
கெரித்தராப்புரம்£றெஐ ஈகைத்ததற்பரனார்மலை 
"கெடுச்தவிற்கரனார்தரு மயில்வீரா 


"விலச்சணக்கவிராசர்கள்‌ துதிக்குமுச்சமிழ்மேல்மன 
மிரகீசம்வைத்திடு நாகையில்‌ முருகோனே; 





த இறப்புக்‌. 


௭௬, தானனசானன கானன்‌ தானன 
தானனதானனதானனகானன 
தானனதானன தானன கானன அதன தான, 


மேனசையூர்‌ வசியோரதியோ இரு 
கவோகலை மாமகளோ சசியோவென 
வேவிலைமாசரையேசரியா மெனு மதிபாவி 
வி்ணரைஷ்டரை மீனரை லோபலனை 
வாரிதியே நிதியே மழையேதரு 
வேமணியே பசுவே மதியேயென வியலோதி 


மானமும்‌ வீரமு மாண்மையு மேன்மையு 
மேகெயவவேனினி யாகெடுவே னிது 
மானுடமோ வெனகாரணமோ விது விதிசகானோ 
"வானவர்போ லெனை யாள் வதுவே சட 
னான வர்போலல வோமிடி.யே கெட 
மாரிதியேதரு வாய்வருவாய்‌ மயின்‌ மிசையேறிச்‌ 


தானவரர்னவ ரானைகள்வா?கள்‌ 

தேருடன்வீழவு மோடவுமே யெதிர்‌ 

சாடிய வேலுடையாய்குறமாமகள்கூடிய மணவாளா 
- தாரணியோர்பணி சாரணி காரணி 

யாரணி பூரணியாமளை கோமளை 

சாமளைதேவி மனோன்மணி நாயக தருபாலா 


ஞானூிசொமணி யேகருணாகர 
்‌... னேகுகனே பரனேகுணனே குரு 
நாதவிரநோசசலாப மனோகர , குமரேசா 
நான்மறையோதிய வே தியரா இயர்‌ 
பூதிசபூசித ராரதனே திரு 
நாகையி லாஇபுராண சு தாகர மருகோனே, 


னால சனையா காயு. 


திறப்புகம்‌, 


௭௭. தாததான்‌ தந்ததான ம்‌ 
தர்ததான தந்ததான 
$சகசான தந்தசான-- தன சான, 

இர்தவாடை மஞ்சள்‌ வாடை 
வந்ததேது விந்தையாகு 
மென்‌ நுபேசி டச்சவேி 
வெர்தவாடை கொண்டுபோன 
தந்தவாடை யிங்குவேணு 
மெங்கள்ஞாய மிங்சநீஇ 
னர தவாடை கொண்டுவா 
லி ரண்மொடை கொண்டுவா. 
வதன்‌ நியேது பெண்டு 
ரண்டிடாரகள்‌ குண்டமாகு 
மென்றுவாய்மை விண்டுபேசு 
மன்பிலாதமங்கை மார்க 


குந்திமாமுகன்‌ மீ ரசாப 
தம்பியானதுங்கனேச 
தங்கைகீள்சிலம்‌ புலாவு 
சங்குரேமிதண்டு வாள்வி 
அர்‌ தபாணி பைர்‌ துபேர்கள்‌ 
௪ரந்‌ துபேசுசெங்சண்மாயன்‌ 


கந்சனே சகர்தனே 
செயந்தனே சலம்பனே 
கடம்பனே சவுந்தரிக 
கங்கைநாரி மங்கைமார்கள்‌ 
- கண்கள்‌ போலும்‌ வர்சஞான 


காச௬5ாமெய்‌ கண்டவேல 


ஜொவாகைமேறராழுராவளுதானறை என்னு, 


ற்வாத. 
ன 
விலைமாத 
ஞூஹவாமோ 
ச்‌ 
தரவ 
மயில்வீரா 


முருகோனே. 


௯.௨ தறப்புகம்‌. 


௭௮. தச்ததானாதன தந்ததானாகன 
சர்தகசா னாகன---தன தான. 


கண்டுபோலேமொழி செண்டைபோலேவிழி 


மஞ்சுபோலேகுழ விழையபோலு 
உஞ்சிபோலேயிடை செண்டுபோலேமுலை 
வண்டுபோலேகள மிருதோனஞும்‌ 


விண்டுகேரேயெனு மங்கைமார்வேச௫ுியர்‌ 


மிஞ்சுபேராசையி லுறவாடி. 
லெம்பினேனானுனை நம்பினேனீ௰யர 
விந்தகேர்காரஸிணை. தருவாயே 
மூண்டகாலாவவணி யண்டவாவாவரி 
மூந்திவா சாடியி லமுத்தை 
மொண்டுவாநீபிசி தங்கொடேவாவதை 
முன்‌ புதானேபட மொழிமாறிக்‌ 


சண்டகோடாலியி லிரண்டகருய்விழு ப 
கன்டநீராவிகளெனு மீனர்‌ 
கண்களேகூட மண்டுபோராடுமெய்‌ 
. கண்டவேலாயுத முருகோனே, 





௭௯, தர்ததனதான தந்தசனதான 
தந்ததனதான- தனதான, 
சண்டி கையிலைறுவர்‌ வெம்பரியிலேறுகர்‌ 
தர் திமின சயேறுவ சசல்லாதே 
சம்பனருமாகுவர்‌ மண்டவிஈசாகுவர்‌ 
தண்கவரிசாமரை பெறுவார்க 
ளெண்டி.சையுமேபுசழ்‌ கொண்டிலகையாளுவ 


ரிர்திரவையபோகமு மடைவார்க 


திறப்புகழ்‌, ௬௩௨ 


ளெக்தவிசமாவது முன்செயலலாதிலை 
மென்‌ செயவில்‌ா வசை யருள்வாமிய 


யண்டாசசேயா விந்தநிதியேசரு 
மைக து சருவேயன சழயாரக 
ளன்பின்வசமேதமி மின்பரசமேவிழி 
ய்தமணி£ூய விட மூறுநீல 


சண்டருருவேம௰ம்‌ தொண்டர்திருலேவிரி 
| கந்தமருவேயரி மருகோனே 
கங்கைமகனாமென வந்ததிருகானைமெய்‌ 


கண்டபெருமாளெொனு மருகோனே, 


௮0. தானா கனதன தக்ததானா 
தானு தனதன தந்ததானா 
தானா சனகன தததானா-தன சான, 
மானார்கல்வி விதங்களாலே 
நானாவசைசெய்‌் மருந்தினாலே 
மாறாயுடல முதிர்ர்‌ அதானே இழமாஇ 
வாய்கீர்வடிய நனைஈசமார்பாய்‌ 
கோயாலறவு மெலிச்‌ துகூளாய்‌ 
௨ாளாமன து கலங்கவேதா னெமதகாத 


மானார்மிகவும்‌ உளர்‌ தளுழ்வார்‌ 
நாய்வாலெனவு மூடங்கவேவா 
வாவாவெனவுயிர்‌ கொண்டுபோவார்‌ மனையாளூு 
மாலோசனையொடு கண்களாரூய்‌ 


நீசேசொரிய விமுக்தசோர 


 காளாய்மயின்மிசை வர்துதானே யருள்கூர்வாய்‌ 


சேனாபதியென வந்தகவீரா 
போசாடசுரரை ெனநதீரா 
தேவாதியாகள்‌ பணிந்தசேோவே கர்தேளே 


௯ திறப்புகம்‌, 


சேயாப௨ளம்‌ நிறைந்சவாயா 
தாதாவெனுமர வித்தபாதா 


ற ஐ ்‌ ர 
௪லாமலைமசள சந்தபாலா 


குமரேசா 
சோனாகரர்பணி சம்பிரானே 
வேதாகமமெனு மெஃ்பிரானே 
நாலாகலைபல தந்தவேளே யபிராமா, 
நாதாகருணை விளைச்ததேனே 
பாலாருறவர்‌ மடரந்தைபாகா 
நா காபுரியின்‌ மெய்‌ சண்டவேவல்ர முஞுகோனே. 





௮௧. தானதச்‌ தானகான தானதத்‌ தானதான 
தானதத்‌ சானகான--தன தான்‌, 


காதினிற்‌ ரோோசொண்டி. வார்குழற்‌ காபொய்ந்து 


காமுசர்க்காசை தாண்டி யழசான 
கார்முசத்தோடு சேர்ந்து நாசியிற்‌ ரூவிமீண்டு 
சாவியைப்போலு நீண்ட விழியாலே 
மீசலுச்‌ சானமைந்தர்‌ மீ இணிற்‌ பார்வையூன்‌ றி 
யேபொருட்சேரும்‌ வாஞ்சை ய தனாலே 
யேறவிட்‌ டேணிவாங்கும்‌ வேசையர்ச்‌ காசைபண்ட 
வேழையிப்‌்2பாது தாங்க வருவாயே 


பாதபச்‌ சோதிவாய்ச்த சேசநற்றோகை யூர்ந்த 
வாதிசட்‌ கோணமார்நத தலமீசே 
யார்சிவப்‌ பானசேந்த னேகுறப்‌ பாவைகாகத்த 
வாரணக்கோவை தேர்ந்து மறியாத 


நாதமுக்‌ கோணமேக்து கோமளப்‌ பாவையீன்‌ ற 


ஞான நற்மோள்முன்‌ னா்கு பெறுசேயா 
நாடகத்‌ தியாகர்தோன்ற லானமுததே சுபாஙக 
நாகையிற்றாரு வேங்கை முருகோனே, 


ரமன மகக கயயகு 


ஜி 


இறப்பு ழ்‌, ப ஆ 


௮௨. சனசனதச்சச்‌ தசனசனனாதன 
தனதனசத்தத்‌ தனசனனா தன 
சின சனதத்தத்‌ ரர 


இருவினையூச்தைச்‌ உடமலவோ நரி 
கழுகெரிகாச்கைக்‌ கடமலவோ இன 
மெபெடுசோற்றுச்‌ சுவரல டோ ஈவமெனவேதா 
னிடைவெளியோட்டைக்‌ குடமலவோ விது 
கரைதிராமூப்புக்‌ கஇமமலவோ வுயி 
ரிறுதியினார்றப்‌ பிணமலவோ விது நிலையாகக்‌ 


கரு தியவாசகைப்‌ பரிசல்வோ வெழு 
வகைபெறுதோறறத்‌ தயல்பலவோ விது 
ககியகூற்றுக இரையலவோ பிறவியதான 
கனதுபர்இீர்க்சகச்‌ இருவளமோ வல 
ஈரகடை சேர்க்கத்‌ இருவுளமோ ம௫மழ்‌ 
கருணையையார்க்குச்‌ தெரியமையா ஒருள்புரிவாயே 


வருகுருமூர்த்தித்‌ துரையழகா அத 
லணிதிருகீந்றுப்‌ பொடியமகா முனி 
வருமடிபோற்றிப்‌ பணியழசாதிற லபிராமா 
வடிவுள2வற்சைப்‌ படையழகா வரு 
ணூறரிசொல்வாச்குத்‌ தமிழழகா குற 
மஉமயில்காட்டுத்‌ திருவழகா வளர்‌ : கஇர்காமா 


இரமிகுமோட்சப்‌ பதியழகா இசை 
யலகமுமேத்‌இப்‌ புகழழகா வெழு 
இரைகடல்லாழ்க்கைச்‌ சுறவழகா வர கையில்வேளே 
இனமொருசாத்துப்‌ படியழகா ௨. 
பவர்வினைஇர்க்கச்‌ தயவுடனே (யா 
இருமுருகாற்றுப்‌ படையுடனே வரு முருகோனே: 


திரி, வொணணைககாமு அவல. 


௯௭ திறப்பும்‌, 
்‌ ச்‌ 


௮௬, தனச்தச்சானாசனன தனத்தத்தானாதனன 
னத்தத்தானாகனன-- சன சான, 


இருப்புத்தூணாம,சனை நெருப்புப்போலேயெரிய 


வெரித்துத்கானே தழமூல வெமதா ௫ 
ரிழுத்‌தப்போவார்களஅ ச௫க்கட்போமோ பினையு 
மெடுத்‌ தச்தானே நரகு லெறிவார்க 
நி 


ளாரக்குப்போலேயுருகும்‌ விடச்குப்போலே கருகு 
மலத்‌ தக்காளாய்‌ மிகவு மெவிவேஜோேோே 
வயிர்த்துப்போகாமலுனை நினை ௪௮. சானேபணிய 
வடி த்துப்பாலே தரவு நினைவாயே 


௪ 


சருப்பொற்காவேசணிகை யிடத்திற்றறேவேபகிப 


கடத்திற்பூவே யர௬ுண இரிகாகர்‌ 


ள்‌ 


தமிழ்க்குதி்தானேமனது களிப்பற்றோனே யசரர்‌ 


செருப்புக்காலால்‌ மிச முதைச்துத்சான்‌ வேடனுட 
இறச்தைச்சானே யதிய. .. மூமைபாகர்‌ 


ரித்‌ அத்தானீடுபு மெரிச்துச்சேராரையடு 
இவப்புக்காரோணர்‌ தரு : முருகோனே. 


தீனத்தனா தன. தன தான்‌ 
காந்தளங்கை வளை சியார்‌ மூறி 
பூண்டுவந்த துளைச்சியா ரிரறா * 
ரர ப்ப்ண்து திறத்தசோளியர்‌ மணியான 


காஞ்சிசொண்டீ தலத்திலே யொரு 
மூஞ்திகொண்டு பிழைக்கவே வெரு 
காஞ்சனங்கள்‌ பறித்தபாதச ீடமாஞுர்‌ 


இறப்புகழ்‌. ௯௭ 


வாய்ச்ததிங்கள்‌ முசத்தினார்‌ ௮ 
னூண்‌ புகுத சடைக்கணுரிறு 
மாந்தகொய்கை யிடு£கிலேவிட லையரரவி 
-மாக்இநின்று தவிக்கவே மிக 
ேங்கிகெஞ்ச மிளைக்கவே கன 
வானுாசைதக்து மயக்கும்‌ வேசிய ருறவாமோ 


"சேந்தகந்த குறப்பெ ணாய 
காச்தவிர் து முகதி தயாபர 
தேன்பொழிச்த கடப்பமாலிகை யணிமார்பா 
தேங்குகங்சையளித்த பாலக 
ஞூாங்கர்செங்கை பிடித்த காரண 
சேர்ச்தவன்பார துதிக்கு மாரண குமசேசா 
லேந்த தம்திமுகத்தனா ரொரு 
மூன்றுகண்சள்‌ படைத்த நாயகா 
மேண்டுதொண்ட ரச்சகிருபா நிதி தணையோனே 
வேங்கையென்ற விருக்சமாயொரு 
பாங்கல்நின்‌ ஐ சமர்கீதனே வயல்‌ 
மேய்க் சசங்க மொலிச்கும்‌ நாகையில்‌ முருகோனே. 





௮௫. தனத்தச்தனதன தனததத்தனதன 
தனத்தத்தன சன--சன தான, 
எடுப்புச்சண்டிகை பிடிப்புத்தண்குடை 
யெழுத்துக்‌ கஞ்சுகம்‌ . விரலாழி 
யிழைப்புக்கண்டிகை குழைச்குக்குண்டல 
மிடைக்குச்‌ செம்பொனி னரைஞாணும்‌ 
மடிப்புச்சங்கலி படுக்சைச்சம்பல 
- மலர்கீகைக கங்கணமுள லோபர்‌, 
மசத்துப்பொங்கெ ௨லுச்சச்சண்டிகள்‌ 
மதித்துச்செர்‌ சமிழ்‌ புனையார்சள்‌ 
9 


௯௮ இறப்புகழ்‌, 


சடுக்சைப்பைக்தொடை முடகீகுத்தண்பிறை 
சயத்துக்கங்கையு மணி சேசர்‌ 
கறுத்தக்கந்தரர்‌ சிவப்புச்சுந தரர்‌ 
வெளுப்புச்ச$்தர ௬மை பாச 
ரடம்‌க்கொண்டலை யெடுத்துத்கண் டலை 
யமைக்கும்‌ பஞ்சணை பயெனுநாகை 
ய ரற்குச்சங்கரர்‌ தமக்குப்பைங்குழ 
லுமைக்குச்‌ சந்ததி முருகோனே. 





௮௬, தத்ததனத்தன தத்ததனச்தன 
தீ.த்ததனத்தன தத்ததன த்தன 
தத்ததனத்தன தத்ததன த தனதன தான . 

௮ற்பவிடைச்சியர்‌ சொற்பமிலைச்சியர்‌ 
மைச்சண்வலைச்ியர்‌ குத்‌ துமுலைச்சிய 
ரத்தம்‌ வளைச்சியர்‌ முத்து நளைச்சிய ரிளஞோரை 
யத்தமனத்தினில்‌ மெத்சமயக்கிகள்‌ 
தப்பியவத்சை யளித்தசமர்த்திக 
ளட்சாரசுத்தி வழுச்‌ துபசப்பிகள்‌ மிகுகூது 
சற்பனேசற்றவர்‌ நற்குணமற்றவர்‌ 
... பூத்கரையிட்டு மினுக்கெடத்திச 
தப்பிதமெத்த வுரைத்தவசத்‌தியா மதலீலை 
தர்‌ ச்சமூரைப்பவர்‌ வெட்கமுலெச்சையு 
விட்டவர்மட்டற வொட்டிகுடிப்பவ 
ரத்தொழிலிப்படி பெற்ற ப.ரத்தைய ருறவாமோ 
தற்பசஈற்றுணை பெற்றமகத்துவ 
வுத்தமசற்குண லட்‌ சணமுத்தமிழ்‌ 
கற்றவிலட்சண வச்சுத:ச்கொரு மருகோனே 
சட்டழகைப்பெறு தத்தைகுறக்கொழு. 
யைப்புணரற்புச மிச்சதிறப்புய 
தத்‌ ததிரைக்கட லிற்புகுநற்சுற வெனும்வீரா 


இறப்புகழ்‌. அல்‌ சல 


சிற்பரசற்பர வெற்பிலிருக்கை 
படைத்திடுநித்திய சித்ரவி௫த்தர ' 
ருத்திரனுக்கொரு சொற்பொருளைத்தரு முபதேசா 
இக்கையுடுத்தவர்‌ பக்கமிருத்‌.திய 
வக்தமபொற்கொடி. சிற்பரைபுச்‌ தீர 
செப்புமறைப்பொருள்‌ மிக்குரகைப்பதி ரே. 





௮௪... தானசனந்தந்தனந்தச்ச தானதன$தந்தனந்சச்ச 
தானசனர்சந்தனந்தத்த-தனசான, 
அணவமென்றுங்கலங்கட்ட மாயையிதென்றும பரந்திட்ட 

வாசையிதென்றும்‌ பொருந்திட்ட செயலாலே 
யாகமனக்சஞ்‌ சறச்‌ இட்ட ரூபமனந்தம்‌ பிறக்இட்ட 
மாசவிறக்தும்‌ பிறஈஇட்டு மெலிவேனோ 
வீணிலலைர் ல்‌ கடன்பட்டு மானமமிர் தஞ்‌ சுகங்கெட்டு 
மேணனிமெலிக்துங்‌ குடும்பத்த அழல்வேனோ 


மீரியசண்டன்‌ புறப்பட்ட காலமறிர்தன்‌ புடன்‌ ட்டி. 
வேல்வரிலென்றும்‌ பதஞ்சற்று மருள்வாயே 


பூணிலிலங்குகடம்பிட்டதோள்பனிசெண்டும்பெறுங்கர்த் த 


பூதலமெங்‌ கணுஞ்சுற்று மயில்வீரா 
போரிரதங்குஞ்‌ சரங்கந்துயாளொமெண்டுந்‌ தளம்பெற்ற 
பூமியினின்றுங்‌ கரங்கொட்டுஞ்‌ சரமாரி 

(றத 

சேணளவுஞ்சென்‌ றதர்ந்திட்ட சூரனைவென்றுக்‌ இறம்பெ 
சேயறு துன்பந்‌ துர்‌. இட்ட வடிவேலா 


சேவர்வணங்குஞ்செழுஞ்செட்டியேகுசக௩ம்பன்‌ நரம்புத்‌. 
சேடபுரஞ்சம்‌ ச.தம்பெற்ற மருசோனே 





2 திறப்புகழ, 
௮... 8 னசனகானசனதானதனதானதன 
கானசன கானதன-.-. தன கான. 


போந்றியெனலேயுனது தாட்டுணைகளேமனது 


பூட்டவறியே னிதென மதிகடு 
போக்குமறியேன்‌ வரவதநோக்குமறியேன்‌ நிலவு 
பூக்ததிரு நீறிடவு மறியேனே 
மாற்றமறியேணிருகை கூப்பவறியே னுலக 
மார்க்கமறியே னுன௮ இருகாமம்‌ 
வாழ்த்தவறியேணிலவு காத்த கிளிபோலவினி 
வாய்ப்பதறியாதகிறி யனை யாள்வாய்‌ 


நீற்றையணி?தவவறு கார்த்திகைகுமாரபவ 


8ீக்குகஇோச தணிகையில்‌ த்‌ 
கேர்த்தயெனவேபுலவர்‌ சாற்றுதமிழ்தேர்புலவ 
நீச்சுதியார்‌ மதலை . யறுகோடு 
தீற்றுமதிரீடரவு பூக்கசடையாரடியர்‌ 
கேட்கும்வர மேய தவு சயிலாசர்‌ 
£ர்த்இதருமீசர்தர டத படத 
கேச்திரவிராஜ புர மூருகோெ. 


௮௯, தனசத்தாசானசன தனசத்தா தானதன 
தனதக்காசானதன--தன கான, 
இடும்பைக்காளாகென கடுங்கப்போமோ வறுமை 
யிறுங்கைப்போலே யிறுகு. மதனாலே 
யெறும்பு£்‌ காகாரமிலை யிரந்‌இட்டாலோபியர்க 
ஸிரும்பைப்போலே மனது “ கரையார்கள்‌ 
சொடர்ர்திட்டேகூடி வரு குடும்பப்பா ழானசமை 
சுமக்சதப்பா போத மினி முடியாது 
துரும்பை துணாமென வு விரும்பித்தானே யருள்செய்‌ 
தொலைச்‌திட்டேபோகும்‌ வினை ்‌  யணுகாது 


இறப்புகழ்‌. 


கடம்பைத்தோல்மேலணியு வசந்தத்தியாகாபுல்மை 


கரும்பைப்போலோ து. 


மன்கனிவாயா 


கருங்கட்டேவானைகுற மடை தத்தேனாரிரு வர்‌ 


சதம்பப்பூணார மூலை யுமு 


மார்பா 


குடங்கைக்கேரகேரும்விழி முருக்‌ துச்கேகேரெயிறு 


குரும்பைக்கேகேரு முலை 


மலைராஜர்‌ 


குலம்பெற்றேவாழுமயி லிடம்பெற்றேகாளுமுயர்‌ 


குடக்தைக்காரோணர்‌ தரு 





௬௦0.  த்சசனதந்த சந்கதனதந்த 
தர்சதன சர்‌ த-- தனதான 
மக்திரமறிக்து மெந்திரமறிந்தும்‌ 
வந்சனமித்து 
வண்கலையறிந்து மிங்கெமறிக்‌ தும்‌ 
வம்புலவுகன்ற 
தந்திரமறிந்து மூன்செயலறிர்துஞ்‌ 
சந்ததம்வணங்கும்‌ 
தங்களையறிர்அு தொண்டுபடுகின்ற 
சந்‌ இிகனையின்று 
பர்‌ துதணைவென்று கும்பமைவென்று 
பங்கயவரு ம்பி 
பம்ப.ரமிகழ்ந்து த$தியிருசொம்பு 
பண்கிரிகு க்‌ 
௦ தா நீதமெனவென்ற ண்ணு மம்ம 
தம்பிமடமங்கை 
துஙகவுமைதர்‌ த கந்தனெனவக்‌ த 
சுந்தரமெய்சண்ட 


முருகோனே, 


மியலான 
மலாசூடுர்‌ 
பெரியோர்கள்‌ 
தருவாயே 
ஜொடுகுது 
யிளநீரை த்‌ 
மணவாளா 


முருகோனே, 


ராஉ இறப்புகழ்‌, 


௬௧, தத்தந்ததானதந்த தத்தந்தசானதா௪ 


தத்தம்‌ தசானதந்த. தனதான. 
பத்சஞ்சுதாருமர்த பொற்கொண்டை யாழிதண்டை 
பட்டொன்றுதாரு மென்று முலைஞடு 
பைச்கொன்றுவேணுமென்றுகச்சொன்‌ றுவேணுமென்ற௮ 
பட்சங்களாக மைக்த சொடுபேசி 
முத்கம்பிவாரு மெங்க எத்தம்பிவாரு மந்த 
முச்சர்‌ இவீடி. தென்று மறிமீரோ 
முட்டிந்த வேளையின்று சொச்கங்கள்தாரு மென்ற 
முற்கந்தமாதர்‌ தங்க ளூறவாமோ 
வத்தங்க ளாநிரண்டு பொற்கஞ்ச மூவிரண்டு 
மகீகங்களா றிரண்டு முளசேயா 
வக்கங்கைகூடு கம்பர்‌ இக்கங்கை யானைவென்ற 
வத்தங்குமார வும்பர்‌ பணிபாதா 
வுச்தங்கனே சிறக்த வெற்பெங்கு மேவுக£த 
வொப்பொன்றி லாத செங்கை வழ.வேலா 
வுச்சங்க ளாகவந்து இக்கெங்கு மேநிறைக்த 
வச்சண்டனே மெய்கண்ட முருகோனே. 





௯௨, தந்தாசத்தன தான னாதன 
தீந்தாசத்தன தான னாதன 
தந்தாதத்தன தான ரதன. தன தான. 


வெங்காமப்பிணி சோன்றியே யெனை 
யங்காடிப்பத ராக்குதே யிதை 
மிஞ்சாமற்றணி போக்கவே பல பிணியாலும்‌ 
வெம்பாமற்றுயர்‌ இர்க்கவே வரு... 
சந்தாபச்சையு நீக்கவே யமன்‌ 
வெம்பாசத் இனை யீர்க்கவே வர மருள்வாயே 


திறப்புகழ்‌, ர்க 


மங்காமற்றரு பாக்யமா.ம. 
கண்காணப்பெறு மோட்சமா மன 
- வங்காரக்ி மேற்குலாவிய சுடராகும்‌ 
வந்தேயிப்படி. யாட்கொள்வா யிது 
சம்பா இத்திடு £ர்ச்தியா மி.து 
வண்டேவர்க்கரி தாகுமேன்மையு மிது வாகுங்‌ 


கங்காபுத்திர கார்த்திகேய 
சடம்பா சற்குரு மூர்தீதியாகிய 
கந்தா பத்சர்க ளேத்தியே பணி யிருபாதா 


கண்டார்‌ நெட்டுள வாத்தியார்‌ மிளை 
பண்டே குட்டிய வேற்கையா யுல 
கந்சான்மாற்றிலு மோட்டியே வரு மயில்வீரா 


கிற்காரத்தொடு காட்டியே தரு 
அங்காவெற்பினி லாட்சியாய்‌ வளர்‌ 
செழுசேவற்கொடி வாய்த்த சேவக குமமோசா 
செச்சேன்‌ மொய்ச்திடு தோப்பு வாவிகள்‌ 
செஞ்சாவித்திர ஞக்சமாய்‌ வளர்‌ 
செம்பாகச்தமிழ்‌ பூத்த மாகையின்‌ முருகோனே, 





௬௩.  தானதத்தத்‌ தத்தம்‌ சனசன . 
தானதத்தத்‌ த௫்தர்‌ தனதன 
தானததீதத்‌ சத்த சனதன-- தன தான, 


அரணத்தைக்‌ கற்று துதிசெய 
பூரணத்தைச்‌ கற்றும்‌ புகழ்பெற 

வாகமத்தைச்‌ கற்றும்‌ பகர்முறை பலவாளஸ 
வாதாரத்தைக்‌ சற்றும்‌ பலபல 

தான முகத்சைக்‌ சற்றும்‌ பொறாளறி 

யாதருக்கிற்‌ கற்ின்ற தில்‌ வரு பலனே து 


ரசா ப இறப்புகழ்‌, 


பூரணத்தைப்‌ பற்றும்‌ பிரணவ 
மாநறெழுத்தைச்‌ செப்புங்‌ குரவர்கள்‌ ப 
போதகத்தைப்‌ பெற்றன்புட னனு இனம்கேஇ 
பூதியிட்டுப்‌ புட்பந்தனை நிகர்‌ 
தாள்வழுத்திப்‌ பட்சம்பெற வரு 
பூதியத்தைர்‌ செப்பும்பர கதி தருவாயே 


வாரணசத்தைச்‌ கட்டு துவசவி 
சாகவெட்டுத்‌ இக்கும்புகழ்‌ மயில்‌ 
வாகனத்திற்‌ சுற்றும்‌ பவனியில்‌ வருவோனே 
வாசவற்குப்‌ பட்டர்தர வெதிர்‌ 
சூரைவெட்டிக்‌ குத்துக்‌ திறலினில்‌ 
வானவர்கீகுத்‌ துச்கங்கெட விடும்‌ வடிவேலா 


வேரகத்திர்‌ றிக்ெண்‌ பழமுதிர்‌ 
சோலைவெற்பிற்‌ கொற்றம்‌ பெறுகும 
சேசசெட்டிப்‌ பட்டம்பெறு ௪ர வணகசாதா 
ஈசன்முக்கட்‌ சத்தன்‌ பசுபஇ 
நாகையிற்பட்‌ சத்தன்‌ இவனொடி. 
ராதியத்தைச்‌ செப்புங்‌ குருபர முருகோனே. 
௧௪. சனதத்தனதா சனதத்தனதா 
தனதத்கனதா---தன கான, 
வறுமைப்பிணியா லுழலப்படுமோ 
வலையிற்பமொ | னெனவேகான்‌ 
மன இற்குறையோ கடலிற்பெரிதாய்‌ 
மலையிற்பெரிதா ப ்‌ 
தஇிறுமைப்படலே தலையிற்பொறியோ 
இனமீப்படியே யலைவேனோ 
இருவுற்றிடவே நிதியைத்சருவாய்‌ 
இகம்பொற்பதமே தருவாயே 


திறப்புகழ்‌. ராடு 


மறையிற்பெருமாள்‌ உணிகப்பெருமாள்‌ 
வனசப்பெருமாள்‌ ப அதியாகு 
வடிவப்பெருமாள்‌ புலமைப்பெருமாள்‌ 
மகரப்பெருமா ளெனும்லீரா 


வறியிற்றபிர்பா னுசர்பொரற்றிருமா 


ஒ௫ிதப்பெருமாள்‌ மருகோனே 
யுயிருக்முயிமோ யறிவக்கறிவே 
வரகைப்பெருமாள்‌ மருகோனே, 


௬௫, த$தச்சனசானசன த்தக்தன கான சன 
ததச்சனசானசன--தன தான, 


மஞ்சட்குளியாலு மிரு கொங்சைக்குதியாலு மிகு 
வண்கைச்சொடியாலு மிள கையாலும்‌ 
வஞ்சிக்கொடியா மிடையில்‌ வெண்பட்ட தனாலு மமை 
மஞ்சுக்குலமானு குழல்‌ மூடுயாலு 


மின்சொற்கிளிபோல்மொழிகள்‌ கொஞ்சிக்கொள்வாரு மரு 

வின்பச்சுகலீலை புரி வகையாலு 
மென்றைக்குள வாலிபர்கள்‌ தங்கப்பொருளே ௪வரு 

மிந்தச்கள வே௫ியர்க ஞூறவாமோ 


ுசொற்குமசா பழனி செந்திற்குமரா வழக 
லநசக்குமரா வடிவம்‌ நிகரான 

வந்திக்குமரா வடியர்‌ சிந்தைக்குமரா ஒயிவி 
னங்கைக்குமராகுமரி யருள்‌ பாலா 


்‌ ஏ 
விஞ்சைக்குமரா வமரர்‌ தஞ்சைக்குமரா வருண 
்‌ -விம்பக்குமரா கருணை மூக | மாரு 


விர்ைச்குமரா வமிர்த கங்கைக்குமரா வரிய 
சங்கை கும.ரா வரகை முருகோனே, 





௬ திறப்புகம்‌, 


௬௬. தத்தத்சனஈதசன சக்தத்சனந்ததன 
ததிகுச்சனர்தசன--தன தான, 


உறபசஇிவக வகை பிற்பட்‌ டிறக்தவகை 


யுட்பட்டிருந்த வகை யறியேனீ 
யொற்றிச்கையென்பதவு மத்‌ இிச்சையென்பதவு 
மொச்கத்திரிக்த இலை ய தனாலே 
முற்பட்டிருக்தவினை யிச்சட்டு ௨க்த.திலை 
மூட்டிச்குணிர்த தனி ப அழல்‌£மல்‌ 
முப்பத்திரண்டறமு ரெட்டுப்ப துன்பெருமை 
முதிதிக்கசைந்த படி தருவாயே 


மற்பெற்றதிண்பயமு வெட்டுப்பசு்தொடையு 
மட்டுககதம்ப மணி இருமார்பும்‌ 
உட்டச்சசங்கையணி பச்மச்‌ ேழும்ப மு 
மட்டற்ற சுந்தரமு மூளதேகா 
கற்பிற்சிறக்சமயில்‌ இத்தித்இருர்கமொழி 
கட்டி.கீசரும்பனைய குறமாது 
கைப்பற்று தங்கவியல்‌ வெற்பிற்பொருந்துமுனி 
கற்கத்திரும்‌ துரகை முருகோனே, 





௬௭. தாத்தானததசன தாத்தனாச்‌ தன 
தாத்தானத்தன தாத்தனாத்‌ தன 
தாத்தானச்சன தாத்தனாத்‌ தன-- தனதான, 

சோற்றாசைக்குழி தூர்த்திடாவிடி.. 

லேற்பார்மற்றவர்‌ வாக்குமன னொரு 

தோப்பாய்‌ மெத்தவு மேச்தசாடொறு மெலிவேனோ. 

தோற்பாடி த்தனநீக்குவா யமர்‌ 

சாத்தானச்தி லேற்றுவாய்‌ பலர்‌ 

தூற்றாமற்பதர்‌ போக்குவா யிணி யதல்லாதே 


திறப்புகழ்‌, எ 


காற்ருடிக்கணை யாக்கியே யெனை 
யரட்டாமற்பர மேட்டிகான்‌ மறு 
காற்பாரிற்புக வோட்டிடா துன தருளாலே 
காப்பாரிப்புவி தோற்றும்‌ ஞானமு 
யாழப்பாணக்கடலோட்டமா யது 


காட்டாமற்றிரி குட்சமேதுள புகல்வாயே 


மாற்றாரைக்கழு வேற்றவே இரு 
நிற்றால்வெப்பையு மாற்ற தமிழ்‌ 
வாக்கார்சொற்கய மூர்த்திமே லருள்‌ புரிவோனே 
மார்ச்சாலத்கொடு கூட்டமா யெலி * 
போர்க்கேயுற்றிட வேற்ற சூரனை 
வாய்ப்பாகப்பொரு வேற்கையா லடு மயில்வீரா 


கூற்றோயப்பத நீட்டுவோ னுயர்‌ 
காப்பாகத்துரு நீந்றையே யணி ர 
கூத்தாடிச்சிவ னாத்்‌திமாலைய னுமைபாகன்‌ 
கோட்டானைச்‌ கெழில்‌ வாய்த்த சாதைய. 
னேற்ரானெற்றியி ஜனோேக்கிலே வரு 
கோப்பாருச்சமரேத்‌ துமாகையில முருகோனே, 





௬௮, தனர்சம்தா தத்தா தனதன 
தனரதத்தா தத்தா தனசன 
தனமதச்தா தத்தா தனதன--தன தான, 
குரும்பைக்குச்‌ சரியா முலைச்சிய 
நிரும்புக்குச்‌ சரியா முளத்‌. தியா 
குடங்சைக்குச்‌ சரியாம்‌ விழிச்சியர்‌ விலைமானார்‌ 
குடம்பைக்குட்‌ இளிபோல்‌ மொழிச்சியர்‌ 
நிதம்பக்தைப்‌ பணமாச விற்பவர்‌ 
குலங்கெட்டுச்‌ குலமா நளைச்சிய சறிலீனர்‌ 


௫ 





ரன்‌ திறப்புகழ்‌, 


மருங்கற்பட்‌ படையே தரிப்பவ 
ரரம்பைக்குச்‌ கொடையே நிகர்ப்பவர்‌ 
மணங்கட்டிச்‌ குழலே முடிப்பவர்‌... ம தபான 
மதம்பெற்றுச்‌ சுகமே கொடுப்பவர்‌ 
விருச்திட்டுப்‌ பகையே விளைப்பவர்‌ 
மருந்‌ இட்டுப்‌ பொருளே பறிப்பவ ருறவாமோ 


வரும்பத்துத்‌ தலைராவணர்க்‌ கொரு 

சரந்தொட்டுப்‌ புஸுவோரை ரெட்சைசெய்‌ 

தரங்கத்திற்‌ குடியா யிருப்பவர்‌ மருகோனே 

யனங்கக்கொற்‌$றனையே யெரித்தவர்‌ 

தரங்கத்திற்‌ கறையேயுதித்திட 

வடங்கத்துய்த்திடுமா மி...ற்றினர்‌ கயிலாயர்‌ 
சிரங்கைப்பெற்‌ நிடுமீசா முக்கணா 

மடக்சைக்குப்‌ புறமே யளித்தவர்‌ 

இனெம்பற்றிப்‌ புரமே கொளுத்திய ககையாளர்‌ 
. சிவந்திட்டுதீ து௫ூர்மேனி பெற்றவர்‌ , 

தரும்பொற்புக்‌ குகனே மிகுத்‌ இடு 

திலம்புக்குத்‌ இருகாசையிற்‌ கறை முருகோனே, 





௯௯, தத்தன தனதன தத தாளா 
தத்தன தனதன தத தானா 
தத்தன தனதன தச தானா--தன தானா, 


எத்தனை மதகரி சிங்சமாமோ 
வெத்தனை யயமொரு தங்கமாமோ 
லெத்தனை குவளைகள்‌ சஞ்சமாமோ குள்‌ மேரி 
யெத்தனை கழியொரு கங்கையாமோ 
வெச்தனை ஈதியொரு சிந்துவாமோ 
வெத்தனை தகரொரு தக்தியாமோ விதல்லாசே 


இறப்புசழ்‌; ரா௯ 


எத்தனை யரியொரு சம்புளாமோ 
லெத்தனை கருகொரு சந்தமாமோ , 
வெத்தனை யழகு சுகர்சமாமோ வனமா த 
வெச்தனை ஈகரொரு கஞ்சியாமோ 
லெத்தனை தளசியோர்‌ கொன்றையாமோ. 
வெத்தனை கடவுளர்‌ கந்தனே நீ யெனலாமோ 


௮ச்சமி யெனவரு கங்கைசேயா 
- துத்தையை நிகர்குற மங்கை நேயா 
வுற்பல விழிபுமை தந்‌ தபால்‌ குணசீலா 
வுச்சிதமுளபனி செண்டு தோளா -, ப 
- வெற்பிறை யெனுமார விரந்தபாதா 
வொப்பறு குருபர கந்தவேளே யனுகூல்‌ா 
முத்தியை யுதவிய செர்தில்வாழ்வே 
பூத்தமு தனைய குறிஞ்டி யானே 
முப்புர மெரியிடி தம்பிரானார்‌ தருபாலா 
முச்சக மிசைபெற வசத தாயா 
பதீதர்சள்‌ மூனிவர்ச ளண்டர்கோவே 
மூ,2,சம்‌ மோரைமெய்‌ கண்டயேல்‌ முருகோனே, 


ன்‌. 





௪௦௦. தானதனதாநததான தானதன சர்ததான 
தானசன சர்சகான-தன தான; 


மேருையடைர்சகாக மாமெனவிரும்பிராளு 


மேயுனையடைர்த வேழை யல்வோயான்‌ 
வேறொருவர்சஞ்சமேது நீயலதுசொந்சமாக 
வேயழூமைகொண்டி டாத நினைவேது 


குரியனைம்பு£த தாமரையனச்தகோடி. 


தகோறுமவனன்பு வேணு மதுயபோலே்‌ 
தோசையின்மூழ்ச்‌ துலாவு சேர்வையிரு சண்கொளாத 
சோதியொளிதநச்து பாத மலர்தாராய்‌ 
$0 


270 திறப்புகழ. 


ஈருளதலங்கள்வாழி கார்மழைபொழிச்‌ துவாழி 


சேவலும௫இழ்ந்து காழி த 
தேனுறைகடம்புவாழி வேலினொடுசெங்கைவாழி 
தேகெர்மடங்கல்‌ காழி . மறைவாழி 


வாரிதிமுழங்குகாகை யால்யமிகுந்து வாழி 


மாதுகுநமங்கை வாழு கயமா 
வாழியதிதொண்டர்வாழி சாசைவரு செங்கன்‌ வாழி 
வாமு திமெய்சண்ட. வேல்‌ முருகோனே. 


ப்ரீ மெய்கண்டவேலவர்‌ திறப்புகழ்‌ 
டிற்றிற்று. ப 


ஜாம க8ு. 


பண்ண கைக்‌, அண 


திறப்புகழ்‌, ரகக 
இடையில்‌ விட்ட 88-ம்‌ செய்யுள்‌. 
[ஏட்டிதுள்ளபடி. அச்சிட்டிருக்கிறது., அதிலுள்ள இருத்‌. 
தீங்களைத்தெரிர்தோர்‌ செரிவிக்கச்செய்யவேண்டுகிரோம்‌, 
௬௩, தத்தா தத்தத்‌ தத்தத்தா 
தத்தா தத்தத்‌ தத்தத்தா 
தத்தா தத்தத்‌ தத்தத்தா--தததாத, 
எட்டாச்‌ கொட்டிப்பூப்பார 
மொப்பாய்க்‌ காக்ிக்கொத்சாற்போ ம்‌, 
| லெற்காய்த்தேர்த்றித்தாட்காட்டா விடிலேதா. 
னிற்பாற்கத்துப்பொற்கொப்பா ப | 
_யுத்தாய்ச்சாச்தூப்‌ போட்டாப்போ ம்‌ 
லெத்தாய்ச்கூட்டிற்காற்றீர்ச்தே . கொடுபோயவான்‌. 
மட்டாப்பாட்டெசாச்காட்டா 
விச்கூத்தாட்டுப்‌ பேய்க்கூத்தா 
மூட்கோட்பாட்டைச்தீர்க்சாட்டா வினியாமோ 
முற்கோற்பார்ப்பைப்போழ்சேர்ப்பாய்‌ 
நறபூச்சாத்இச்சர்ப்பாட்டால்‌ 
முகீசாட்போற்றக்காப்பாற்கா' ச தபாராம்‌ 
மட்டாய்ச்காட்டிச்சாய்க்காட்டார்‌ ப 
மெய்ப்பூச்சாத்‌.தித்தோற்போர்ப்பார்‌ 


வ த்றுதீதூச்சக்சேக த்தார்‌ சடைமீசே 
மைக்சாடாத்‌இப்பூச்தாச்சோ. டதத 

கத்தாக்காப்புச்தூட்பூச்சார்‌ 

வட்டாய்க்கொட்டைப்பொற்கூற்பா மூலைபாகர்‌ 


கட்டாத்கெத்திற்பொய்ப்‌ பொய்‌ பொய்‌ 
மிச்காம்ச்தோதிறித்தாட்‌ சேர்ப்பார்‌ ்‌ 
நச்சாப்பாட்டுச்‌ சாய்க்காட்டார்‌ தீருபாலா ப 
ஈற்சாற்கொட்டைஞர்ப்பொற்சே 
டி.ச்தெட்கூட்டத்காற்காப்பா ன்‌ 
னற்காரொச்சப்பொய்க்‌ீர்ச்சாள்‌ முருகோனே, 


விஞ்ஞாபனம்‌. 





பார்‌ மெய்கண்ட மூர்த்தியை நேரிற்கண்டு தெரித்து 
அவசதருட்பிரசாகசிதைப்‌ பெற்றுப்‌ பாடவாரம்பித்த இவ்‌ 
வழைகு மு.ச.ஐப்புலவர்‌ தாம்‌ இருவாய்மலர்ந்துள்ள நூல்களி 
மொன்‌ ருய இத்திறப்புகழினிற்றில்‌ *நாகைவரு ரேங்கள்‌ 
வாமி” யென்று கூறியிருப்பதைப்‌ பற்றி இப்புத்தகத்தை 
வா௫ிப்போர்‌ அறிந்துகொள்ள வேண்டுவ தத்தியாவயெக 
மாதலால்‌ ௮வற்றையிம்கு தெரிவிக்சலானோம்‌. இக்காகை 
மாகரம்‌ வெகுகாலங்கட்கு முன்னர்‌ உலாந்தாகவான்‌ மெ 
ண்டாரால்‌ ஆளப்பட்டு வந்தகாலத்தில்‌, அக சவர்ன்‌ மெண்‌ 
ல்‌ பெரிய உத்தியோக பதவியிலமர்க்‌ துள்ள ஆனந்த ரெ 
ங்கப்பிள்ளை யென்பவர்‌ இகத ஸ்ரீ மெய்கண்ட வேலாயுதக்‌ 
கடவுளின்‌ பக்தராக விருர்ததாகவும்‌, அக்காலத்தில்‌ இப்‌ 
போ௮௫ளள சம்படி. பிள்ளையார்‌ கோயிலுக்குப்‌ பக்கத்தில்‌ 
திருக்கோயில்‌ கொண்டி.ருந்த இந்த ஸ்ரீ மெய்கண்ட வேல 
வரைத்‌ தற்போதுள்ள விடத்தில்‌ ஷூ அனச்ச சரெங்கப்பி 
ள்ளையவர்களால்‌ பிரதிஷ்டை செய்விக்கப்‌ பெற்று வந்த 


அந்தகாளில்‌இவ்வானந்த ரெங்கப்பிள்ளைஎன்பவர்‌ ஒர்‌ இனம்‌ . 


தைலஸ்ாானன்செய்து நித்‌இரசைபுரியுங்‌ சாலதீதஇில்‌ ஸ்ரீ மெய்‌ 
சஈண்டவேலவர்சொற்பனத்தில்பிரததியகூ.ரா௫, நீமாத் திரம்‌ 
சுகந்த தைலஸ்காஈஞ்செய்மு சுகம்‌ பெறுவதோ 1 வென்று 
தெரிவிக்க, ௮ன்‌ றுமுதல்‌ சுவாமிக்கும்‌ சுகந்த தைலாபிஷே 
கம்‌ ஷூ. பிள்ளையவர்களால்‌ ஈடத்திவப்பட்டது. இப்படி. 
மெய்கண்டவேலவரைக்‌ கைகண்டதெய்வமாகப்‌ பிரத்திய 
கூஷம்திறகண்டு வாழந்து வநத இவ்வுததமப்‌ பகஇியாளரைத்‌ 
தான்‌ இச்‌ நாலாசிரியராகிய புலவா பெருமானும்‌ வாழ்த்இியி 
ருகன்றனர்‌, இப்புண்ணிய£€லர்களைப்போல்‌ ஒவ்வொருவ 
- ரூம்‌ மனமொழிமெய்களால்‌ ஸ்ரீ வண்முகக்கடவளைவழிபட்டு 
தங்கள்‌ இஷ்ட சிக்‌ இகளைட்‌ பெருவதேர்டு இவ்வருமையான 
நூலை ஒல்வொருவரும்வாங்கி வாசத்‌ து ஸ்ரீ மெய்கண்டவேல 
ரின்‌ கருணைப்‌ பிரசாதங்கொண்டு வாம்ர்துவரத்‌ இருவரு 
ளைச்‌ இர்இத்து வர்‌ இக்கின்‌ மோம்‌. சுபம்‌, 





௮